Tuesday, 27 January 2015

குறும்படக் கதை - 1



குறும்பட இயக்குனரும், நண்பருமான Arul Siva ஒரு நாள் 'கிளி துப்பு துலக்க உதவுவது போல் ஒரு துப்பறியும் கதை சொல்ல முடியுமா? குறும்படமாக எடுக்கலாமென்று இருக்கிறேன்' என்றார். அவருக்கென எழுதியது தான் இந்தக் கதை.


இந்தக் கதையின் க்ளைமாக்ஸ் ட்விஸ்ட் (Climax Twist), எங்கேனும் உண்மையிலேயே நடக்க, இனி வரும் காலங்களில் மிகப்பல சாத்தியக்கூறுகள் (Probability) உள்ளது. அல்லது எனக்கே தெரியாமல் ஏதேனும் திரைப்படத்தில் கூட இடம்பெறலாம்.

ஆனால் இந்தக் கதையால் நான் சமூகத்துக்கு சொல்ல வரும் விஷயம் என்னவெனில்,

1. செமன் ட்ரேசஸ் (Semen Traces) இருப்பதாலேயே ஒருவர் குற்றவாளி ஆகிவிட முடியாது. ஒருவரை மாட்ட வைக்க இக்கதையில் வருவது போல செயற்கையாகக் கூட ஆதாரம் (Evidence) உருவாக்க முடியும்.

2. அடாப்சி (Atopsy) செய்யும் மருத்துவர்கள், செமன் ட்ரேசஸைக் (Semen Traces) கொண்டு தாங்களாகவே இன்னார்தான் குற்றவாளி என்று முடிவு செய்ய இயலாது. நான் எப்போதும் சொல்வது போல், தவறான மதிப்பீடுகள் குற்றவாளியை, நிரபராதியாகவும், நிரபராதியை குற்றவாளியாகவும் காட்டும் திறன் பெற்றவை.

3. செமன் ட்ரேசஸ் (Semen Traces) மேட்ச் ஆகிவிட்டது என்றுவிட்டாலே, வழக்கறிஞர்கள் 'தோற்றுவிட்டோம்' என்று தலை கவிழ வேண்டியதில்லை. அடுத்த கட்டமாக, மீண்டும் அப்பீல் செய்யலாம். ஆதாரம் செயற்கையாக எப்படி உருவாக்கப்பட்டது என்கிற கோணத்தில் வழக்கை தொடரலாம்.

கிளி - சிறுகதை

கிளி - சிறுகதை




இன்ஸ்பெக்டர் ரஞ்சன், குற்றம் நடந்த, இடத்திற்கு வந்தபோது புகைப்படங்கள் எடுத்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.

அந்த இடம் கிழக்குக் கடற்கரைச்சாலையில் உள்ளடக்கமாக அமைந்த ஒரு தனி வில்லா வீடு. வாசலில் ஒரு மிகப்பெரிய கேட்.  கேட்டிலிருந்து வீட்டிற்கு இடையே இருபது அடிக்கு சிமென்ட் கற்களால் வேயப்பட்ட தரை. ஒரு பெரிய ஹோண்டா சிஆர்வி நிற்க ஒரு போர்டிகோ. அதன் தலையில் இரண்டடுக்கு வீடு. இவையெல்லாம் அடைத்த இடம் போக எஞ்சிய இடத்தில் அலங்காரத் தென்னை, ஒரு மாமரம், நிறைய பூச்செடிகள், க்ரோடான்ஸ் என வீட்டம்மாளின் ரசனை தெரிந்தது. தலைக்கு மேல் ஒரு கூண்டில் கிளி ஒன்று கீச் கீச் என்று கத்திக்கொண்டிருந்தது.

கூண்டுக்கு நடுவே மரத்தாலான சிறிய குச்சி ஒன்று திங்க விடப்பட்டிருக்க, அதன் மீது அந்த ஒரு முனையிலிருந்து இன்னொரு முனைக்கு பறந்து வந்து அமர்வதும், பிறகு, பின்பக்கமாக நடந்து மீண்டும் துவங்கிய முனைக்கு வருவதுமாக இருந்தது.

வீட்டு காவல்காரனுக்கு ஐம்பது வயது இருக்கலாம். வாசலில் இரண்டு கான்ஸ்டபில்கள் அவனை மடக்கி அமர்த்தியிருக்க அழுதுகொண்டிருந்தான். போர்டிகோ வாசலில் சிமென்ட்டில் சரிவான தளம் சமீபத்தில் போடப்பட்டிருந்தது. அதன் மீது , யாரோ நடந்து சென்ற கால் தடம் கேட்டை நோக்கிய திசையில் தெரிந்தது.

சப் இன்ஸ்பெக்டர் தரணி உடன் வர, இன்ஸ்பெக்டர் ரஞ்சன், போர்டிகோ தாண்டி, வீட்டினுள் நுழைந்து, மாடிப்படியேறி முதல் மாடி சென்றார். உள்ளே ஒரு படுக்கை அறையில் ….ச்சு..

அந்த  வட்ட முகம், எந்த ஆணையும் அத்துமீற வைக்கும் அழகான வழவழ பிங்க் நிற உதடுகள், கருமையான நீண்ட தலை மயிர், பக்கவாட்டில் சரிய முயன்ற மார்புச் செழுமை என இத்தனை அழகையும் கொண்ட அந்த பதினேழு வயது இளம் பெண், அணிந்திருந்த நைட்டி  இடுப்பு வரை உயர்த்தப்பட்டு, தொடைகளின் இடையே……




ஒரு அழகான பெண்ணை எத்தனையோ விதமாக பார்க்க ஆண் மனம் ஏங்கித் தவிக்கலாம். பூமியின் எட்டாவது அதிசயத்தை, அவளது வனப்பை இப்படி ஒரு அவல நிலையில் பார்க்க கிடைத்த தருணத்தை என்னவென்று சொல்வதென்று அறியாதவராய் இன்ஸ்பெக்டர் ரஞ்சன், படுக்கையில் கிடந்த அவளது போர்வையை அவள் மேல் போர்த்தினார். அந்த துர்பாக்கிய நிலையிலும், அவலத்திலும் அவள் உடலின் வனப்பு, அவரின் மூளையில் ஒரு வக்கிர ஓநாயை விழித்தெழ வைத்தது.

எஞ்சிய வீட்டை நிறுத்தி நிதானமாக ஆராய்ந்தபடியே, இன்ஸ்பெக்டர் ரஞ்சன், பிற்பாடு, படியிறஙகி தரை தளம் வர, பின்னாலேயே தொடர்ந்தார் சப் இன்ஸ்பெக்டர் தரணி.

கேட் அருகே வந்த ரஞ்சனுக்கு மாடியில் பார்த்த பூலோக தேவதையின் உடல் வனப்பு கண்களை உறுத்தியது. கண்களை அகல விரித்து, மூடித்திறக்க, அந்த கிளிக்கூண்டு தெரிந்தது. அகலமான கிளிக்கூண்டு. அந்த ஒரு முனையிலிருந்து இன்னொரு முனைக்கு பறந்து வந்து அமர்வதும், பிறகு, பின்பக்கமாக நடந்து மீண்டும் துவங்கிய முனைக்கு வருவதுமாக இருந்தது அந்த அழகான கிளி.

‘சார், இந்த சிமென்ட்ல கால் தடம் இருக்கு தான்.. வாசல் கேட்டை பாத்தாமாதிரி.. யாரோ நடந்து வெளியில போயிருக்காங்க.. ‘ என்றார் தரணி.

‘எப்படி சொல்றீங்க தரணி?’

‘கால் தடத்தைப் பாக்கும்போது ஆம்பளைதான் சார்.. இளம் வயசா இருக்கலாம்.. நடந்து போய் ஒரு எட்டு மணி நேரம் இருக்கலாம் சார்..நேத்து அந்த வாட்ச்மேன் ரங்கன்கிட்ட‌ விசாரிச்சேன் சார்.. அவன் தான் சொன்னான், சிமென்ட் வேலை நேத்து பாத்திருக்காங்க.. ‘

‘குட் காட்ச் தரணி.. சீன் ஆஃப் க்ரைம்ல எவிடென்ஸா இதைக் குறிச்சி வச்சிக்கோங்க.. நம்ம இன்வெஸ்டிகேஷனுக்கு தேவைப்படும்’ என்றார் ரஞ்சன்.

இருவரும் காவல்காரன் ரங்கனை நெருங்கினார்கள். ரங்கன், இப்போது தலையில் கைவைத்தபடி சோகமாய் அமர்ந்திருந்தான். சற்று தள்ளி கைகளைப் பிசைந்தபடி ஒரு பெண் நின்றிருந்தாள்.

‘என்னய்யா, எத்தனை வருஷமா இங்க வாட்ச்மேனா இருக்க?’ அதட்டலாக கேட்டார் ரஞ்சன்.

‘பத்து வருஷமா சார்’

‘குடும்பம் இருக்கா?’

‘ஒரே ஒரு பொண்ணு சார். பேரு ரம்யா. பொஞ்சாதி செத்துப்போச்சி. இந்த வீட்டுக்கு வேலைக்கு வரதுக்கு முந்தியே சார்’

‘சார், அந்தப் பொண்ணு ரம்யாவையும் சொல்லி வரவச்சிட்டோம்.. அதோ நிக்கிது சார்’ என்று சற்று தள்ளி நின்றிருந்த பெண்ணைக் காட்டி காதருகே கிசுகிசுத்தார் தரணி. அந்தப் பெண் விசித்து அழுது கொண்டிருந்தது.

‘தரணி, அந்த பொண்ணை நீங்க விசாரிங்க.. ‘

ரஞ்சன் ஆணையிட, தரணி, அந்தப் பெண் ரம்யாவை நோக்கிச் செல்ல,

‘ நேத்து இங்க என்ன நடந்தது?’ என்று தன் கேள்வியை ரங்கனிடம் வீசினார் ரஞ்சன்.

‘சார், எங்க ஓனர் ப்ரகாஷ் திருச்சிக்கு ஒரு கல்யாணத்துக்கு பொஞ்சாதியோட போயிருக்காரு சார். அவரோட ஒரே பொண்ணு அஞ்சலிக்கு இஸ்கூல்ல எக்ஸாம் சார்..அதுனால அது போவலை சார்.. என் அக்கா பையன் குமாரு கார்பென்டர் சார். எங்க ஓனர், கேட்டாண்ட சிமென்ட் தளம் போட குமாராண்ட‌ சொல்லிருந்தாரு சார். அவனும் நேத்து வந்தான். வேலையை எட்டு மணி கிட்ட முடிச்சிட்டு அவனும் போயிட்டான் சார்… ஆனா அப்பால தான் சார் நான் கவின்ச்சேன்.. இருட்டுல சிமென்ட்ல நடந்து போயிருக்குறான்.. வீட்டுக்கு வந்தானான்னு என் பொண்ணுக்கு ஃபோன் பண்ணி கேட்டேன் சார். வரலைன்னு சொன்னா.. அப்பால நான் அவனுக்கு போன் போட்டு சொன்னேன் சார்.. ராவைக்கு சரி பண்ண முடியாது.. அதுனால காலைல வந்து மறுக்கா போடறேன்னு சொன்னான் சார்..’

‘ நீ அவனுக்கு கால் பண்ணும்போது நேரம் என்ன?’

‘எட்டு மணி இருக்கும் சார்’

‘சரி மேல சொல்லு’

‘அதுக்கப்புறம், அஞ்சலியம்மா தூங்கிட்டாங்களான்னு பாத்துட்டு கீழ கதவை சாத்திட்டு நான் இங்க கேட்ல வந்து உக்காந்துட்டேன் சார்..’

‘அப்புறம் அந்த பொண்ணு இறந்துட்டான்னு உனக்கு எப்படி தெரியும்?’

‘சார், காலைல சிமென்ட் வேலை பாக்க குமாரு வந்தப்போ, சிமென்ட் மிக்ஸ் பண்ண தண்ணி கேட்டான் சார்.. மோட்டார் சுவிட்ச்சு மாடில இருக்கு சார்.. அதை ஆன் பண்ண் மாடிக்கு போனப்போ தான் சார் பாத்தேன். கோயில் சிலை மாதிரி இருக்கும் சார் அந்த பொண்ணு.. அத்தை அந்த கோலத்துல……’

ரங்கன் மீண்டும் விசித்து அழுதான்.

அப்போது தரணி அருகே வர, தரணியும், ரஞ்சனும் தனியே ஒதுங்கினார்கள்.

‘சார், அந்த பொண்ணு ரம்யாகிட்ட பேசினேன் சார். எட்டு மணிக்கு ரங்கன், குமாரு வீட்டுக்கு வந்தானான்னு கேட்டு ஃபோன் பண்ணிருக்கான்.. அப்போ குமாரு சிமென்ட்ல கால் வச்சி கலைச்சிட்டதா சொல்லிருக்கான் சார்’

‘ஆமா, ரங்கனும் அதே தான் சொன்னான்’

‘சார், எனக்கு என்ன தோணுதுன்னா…’ என்றுவிட்டு நிறுத்திய தரணியை,

‘சொல்லுங்க தரணி’ என்று ரஞ்சன் மேற்கொண்டு பேசப் பணிக்க,

‘சார், எனக்கு என்ன தோணுதுன்னா, அந்தப் பொண்ணை அந்த ரங்கன் தான் கொன்னிருக்கணும் சார்’

‘எப்படி சொல்றீங்க தரணி?’

‘சார், அவனுக்கு பொண்டாட்டி பத்து வருஷம் முந்தியே செத்துப்போச்சி.. அப்படீன்னா, அவனுக்கு அப்போ வயசு நாப்பது இருக்கணும். அந்தப் பொண்ணு தனியா இருந்திருக்கு. சோ, அவன் அந்த பொண்ணு கிட்ட தப்பா நடக்க முயற்சி பண்ணி கடைசியில அது கொலையாகியிருக்கணும் சார்’

‘மோட்டீவ் ஓகே.. ஆனா, அதுக்காக எவிடென்ஸ் இல்லாம அந்தப் பொண்ணு கிட்ட தப்பா நடந்திருக்கான்னு சொல்ல முடியாது தரணி.. ஃபாரென்ஸிக் ரிப்போர்ட் வரட்டும்..அந்தப் பொண்ணோட பாடியை அடாப்ஸிக்கு அனுப்பியாச்சா?’

‘ஃபோட்டோ செஷன் முடிஞ்சதும், நீங்க பாத்ததுமே அனுப்பியாச்சு சார்’

‘ஓகே.. அப்படீன்னா ஃபாரென்ஸிக் ரிப்போர்ட்ல தான் க்ளியர் பிக்ச்சர் கிடைக்கும்’

‘ஆமா சார்.. கொடுத்து வச்சவன் அந்த ஃபாரென்ஸிக் டாக்டர் சார்.. அந்த பொண்ணு என்னா ஒடம்பு சார் அதுக்கு, சிலுக்குக்கு கூட அப்படி ஒரு உடம்பு இருக்கலை சார்…..’

‘தரணி.. அந்த பொண்ணு பாவம் பதினேழு வயசுல சாவு.. எத்தனை கனவு கண்டிருக்கும் அது.. காதல் கூட பரிச்சயமாச்சோ இல்லையோ..பாவம்..செத்துப் போன பொண்ணை பத்தி இப்படி பேசுறது….’

‘சார், நீங்க வேற.. பாவம் புண்ணியமெல்லாம் இந்தக் காலத்துல ஏது சார்.. போன வாரம் அந்த கற்பழிப்பு கேஸ் பாத்தோமே.. பதினைஞ்சு வயசு தான்.. கொலை பண்ணினவன் பலவந்தப்படுத்தினப்போ அவ இணங்கலைன்னு கொன்னுட்டான்..  அடாப்ஸில அவளுக்கு பால்வினை நோய் கன்ஃபர்ம் ஆயிருக்கு.. நம்ம நல்ல மனசுக்கு நாம பாவம் பாக்குறோம்தான் சார்.. ஆனா, உண்மை இதுதான்’ என்றார் தரணி.

ரஞ்சனுக்கு யோசனையாக இருந்தது.

தரணி சொல்வது உண்மை தான்.. அந்த பதினைந்து வயதுப் பெண் மூர்க்கமாக தாக்கப்பட்டு, மருத்துவமனையில் உயிருக்கு போராடி இறந்திருந்தாள்.. தாக்கியவன் வன்புணர்ச்சி செய்ய முயன்று, அதற்கு அந்தப் பெண் இணங்காததால், ஆத்திரத்தில் உயிர் போகும் அளவு தாக்கியதாக வாக்குமூலம் கொடுத்தான். அவளது அடாப்ஸி ரிப்போர்டில், அவளுக்கு பால்வினை நோய் இருந்ததாக கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.

மூர்க்கமாகத் தாக்கியவனுக்கு பால்வினை நோய் எதுவும் இருக்கவில்லை. அவன் அவளை கற்பழிக்கவும் இல்லை. ஆனால், அந்தப் பெண்ணுக்கு பால்வினை நோய் இருந்திருக்கிறது.. பதினைந்து வயதில்.. அப்படியானால் அவள் வேறு ஒரு ஆணுடன் கலவியில் ஈடுபட்டிருக்க வேண்டும்.. அவனிடமிருந்து அவளுக்கு பால்வினை நோய் தொற்றியிருக்க வேண்டும்..

பால்வினை நோய் தொற்று இருக்கிறதெனில் அவன் எத்தனைக்கு பெண் பித்தனாக இருந்திருக்க வேண்டும்? அப்படி ஒரு ஆணிடம் ஒரு பதினைந்து வயதுப் பெண்ணுக்கு என்ன விதமான பழக்கம் இருக்க முடியும்? அந்த பெண்ணின் பெற்றோர்களின் அழுகுரலுக்கு செவி சாய்த்து,  பதினைந்து வயதுப்பெண்ணின் மானம் போய் விடக்கூடாது என்ற ஸ்திதியில், அவளது குடும்ப மானம் கப்பலேறிவிடக்கூடாதென்கிற ஸ்திதியில் அவளுக்கு பால்வினை நோய் இருந்த விவகாரம் வெளியே கசியாமல் பார்த்துக்கொள்ளப்பட்டது. ஆனால் அந்த கொலை விவகாரம் வெளியே வந்த போது, மீடியாவால் மிகவும் உரத்து தமிழகமெங்கும் பேசப்பட்டது. ஃபாதர் டிவி, கலைஞி டிவி, மாயா டிவி என ஒரு டிவி விடாமல் ஒரு விவாத மேடை விடாமல் இந்த விவகாரம் தமிழகமெங்கும் உரத்து பேசப்பட்டது.

ஒரு பெண், அதுவும் இளம் பெண் கூக்குரலிட்டால் என்ன ஏதென்று கூட அறியாமல், பாய்ந்து வந்துவிடுகிற சமூகம் தானே இது. உண்மையில், மூர்க்கமாகத் தாக்கியவன் ஒரு வகையில் தப்பித்திருக்கிறான் என்று தான் சொல்ல வேண்டும். அவளைப் புணர்ந்திருந்தால் அவனுக்கு பால்வினை நோய் வந்திருக்கலாம். ஒரு வேளை அந்தப் பெண் தனக்கு பால்வினை நோய் இருப்பதை அறிந்தே இருந்திருக்கலாம். பதினெட்டு வயதடைய, தனக்கு பால்வினை நோய் தந்தவனையே மணக்க முடிவு செய்திருக்கலாம். அல்லது மானத்துக்கு பயந்து தற்கொலை செய்ய முனைந்திருக்கலாம். மூர்க்கமாகத் தாக்கியவனுக்கு கொஞ்சம் கூட அறிவு இல்லை. எதையும் அறியாமல் தானாக வந்து தலையை கொடுத்து கொலைப்பழியில் மாட்டிக் கொண்டு விட்டான்.  அந்தப் பெண் வேண்டாம் என்று சொன்னபோதே விலகிப்போயிருந்தால், கொலைப்பழி இல்லை. வேறொரு நல்ல பெண்ணாகப் பார்த்து காதலித்து கரம் பிடித்து வாழ்ந்திருக்கலாம். இனி ஆயுள் முழுவதும் சிறை.

இவர்களைப் பொருத்த வரை , ‘பெண்’ என்றாலே பரிசுத்தம். எல்லாப்பெண்ணும் பரிசுத்தம். அது கூட, பெண்ணின் வகையான பரிசுத்தம் இல்லை. ஆணின் வகையான பரிசுத்தம். அப்பழுக்கில்லை. இந்த நினைப்பு அந்த பெண்ணுக்கான சுதந்திரத்தை தடை செய்வதையே புரிந்துகொள்ளாத மூர்க்கமான நம்பிக்கை. முட்டாள்தனமான நம்பிக்கை. ஒரு பெண், தன்னிடம் அண்டுபவனை ‘வேண்டாம்’ என்று சொல்கிறாளானால், தான், அவனுக்கு பொருத்தமான இணை இல்லை என்கிற நினைப்பாகக் கூட இருக்கலாமென்கிற எளிய சிந்தனை இல்லை. பெண்ணை பெண்ணாகப் பார்த்தால் தானே, இப்படியெல்லாம் சிந்தனை கொள்ள. பெண்ணை பெண்ணாக பார்க்க இயலாத மனப்போக்கின் விளைவு.

ஃபாரென்சிக் ரிப்போர்ட்டுடன் தரணி ஓடி வர, சிந்தனை கலைந்தார் ரஞ்சன்.

‘ நான் சொன்னேன்ல.. அந்தப் பொண்ணு கொலை செய்யப்படுறதுக்கு முன்னாடி கொலையாளி அவளை கற்பழிச்சிருக்கான் சார்..’

‘ஓ..ஓகே.. ஆனா, இப்பவும் கற்பழிச்சது அந்த ரங்கன் தான்னு சொல்லணும்னா, டி என் ஏ டெஸ்ட் எடுக்கணுமே?’

‘ஒரு சந்தேகத்துல அதையும் செய்யச் சொல்லிருந்தேன் சார்.. அதுகூட ரெடி.. அந்த பொண்ணு உடம்புல இருந்த செமன்ல இருக்குற டி என் ஏ வும், ரங்கனுடையது நூறு பர்சென்ட் ஒத்துப்போகுது சார்’

‘ஓ..அப்போ என்ன சொல்ல வரீங்க தரணி?’

‘சார், ரொம்ப சிம்பிள் சார்.. நேத்து வேலைக்கு வந்தவன் 8 மணிக்கு வெளியில போயிட்டான்.. அதுக்கு எவிடென்ஸ், ரங்கன் பொண்ணும், அந்த சிமென்ட் தளமும் தான்..  அதுக்கப்புறம் இந்த வீட்டுல இருந்தது ரங்கனும், அந்தப் பொண்ணும் தான்…  அந்தப் பொண்ணு தனியா இருக்கிறதை பயன்படுத்தி ரங்கன் அவளை கெடுத்துட்டான்.. வெளியில சொல்லிடுவாளோன்னு கழுத்த நெரிச்சு கொலை பண்ணியிருக்கான் சார்..அதுக்கு ப்ரூஃப், அந்த பொண்ணோட பெண்ணுருப்புல அந்த ரங்கனோட விந்தணுதான்…’

தரணியிடமிருந்து ஃபாரென்சிக் மற்றும் அடாப்ஸி ரிப்போர்ட் வாங்கி ஆழமாக சற்று நேரம் பார்த்துவிட்டு, ரஞ்சன் மீண்டும் அண்ணாந்து பார்க்க அந்தக் கிளிக்கூண்டு தெரிந்தது. அகலமான கிளிக்கூண்டு. அந்த ஒரு முனையிலிருந்து இன்னொரு முனைக்கு பறந்து வந்து அமர்வதும், பிறகு, பின்பக்கமாக நடந்து மீண்டும் துவங்கிய முனைக்கு வருவதுமாக இருந்தது அந்த அழகான கிளி.

‘சரி.. நீங்க ரிப்போர்ஸ் எல்லாத்தையும் ஒண்ணா ஃபைல் பண்ணிட்டு இருங்க. நான் இதோ வந்திடறேன்’ என்றுவிட்டு ரிப்போர்ட்களுடன் அகண்டார் ரஞ்சன்.

ரஞ்சன் நேராக காவலாளி ரங்கனின் வீட்டை விசாரித்து அடைந்தார். அங்கே ரம்யா இருந்தாள். வீட்டை கவனமாக நோட்டமிட்டவருக்கு ஹாலில் ஒரு மூலையில் ஒரு மூட்டை கண்ணில் பட்டது.

‘என்ன இது?’

‘பழைய துணிங்க. லாண்டரிக்கு போடுறதுக்கு.. குமாரு வந்து எடுத்துட்டு போவான்’

‘குமாரா?’

‘ஆமாங்க.. அவன் லாண்டரியும் பண்ணுவான். அவன் தான் எங்க வீட்டுக்கு லாண்டரி’ என்றாள் ரம்யா.

‘அவன் வீடு எங்க?’

‘பக்கத்துலதான்’

‘காட்டறியா?’

ரம்யா வழிகாட்ட, அருகாமையில் இருந்த குமாரின் வீட்டை அடைந்த ரஞ்சன் அங்கே மேஜையில் இருந்த சில மெடிக்கல் பில்களை எடுத்து வைத்துக்கொண்டார்.

குமாரின் விட்டை விட்டு வெளியேறி, அந்த மெடிக்கல் பில்லுக்கான மருந்துக்கடையில் விசாரித்துவிட்டு கொலை நடந்த வசந்த விகாருக்கு  வந்தடைந்த ரஞ்சன், தரணியை அழைக்க, தரணி விரைப்பாய் வந்து நின்றார்.

‘தரணி, அந்த குமாரை கஸ்டடியில எடுத்தாச்சா?

‘எடுத்தாச்சு சார்’

ரஞ்சன் மீண்டும் அண்ணாந்து பார்க்க அந்தக் கிளிக்கூண்டு தெரிந்தது. அகலமான கிளிக்கூண்டு. அதன் ஒரு முனையிலிருந்து இன்னொரு முனைக்கு பறந்து வந்து அமர்வதும், பிறகு, பின்பக்கமாக நடந்து மீண்டும் துவங்கிய முனைக்கு வருவதுமாக இருந்தது அந்த அழகான கிளி.

மாலை நான்கு மணி அளவில் கையில் ரிப்போர்டுடன் வந்தார் தரணி. ரஞ்சன், ரிப்போர்டை வாங்கிப் பார்த்துவிட்டு,

‘தரணி, நேத்து எட்டு மணிக்கு அப்புறம் இந்த வீட்டுல எத்தனை பேர் இருந்தாங்கன்னு நீங்க நினைக்கிறீங்க?’ என்றார்.

‘ரெண்டு பேர் சார். ஒண்ணு அந்த ரங்கன், இன்னொன்னு அந்தப் பொண்ணு அஞ்சலி’

‘எப்படி சொல்றீங்க?’

‘ஃபுட் மார்க்ஸ் சார். சரியா கேட்டை பாத்த திக்குல இருக்கு. எட்டு மணிக்கு  புதுசா போட்ட சிமென்ட் தளத்து மேல நடந்து போயிருக்கான். கால் தடம் அவனோடதுதான். ஃபாரென்சிக்ல ஃப்ரூஃப் ஆயிடிச்சு’

‘ஒரு சமயம் அவன் பின்பக்கமா நடந்திருந்தா?’

சற்று நேர யோசனைக்கு பிறகு,

‘அவன் வீட்டுக்குள்ள போயிருக்கலாம் சார்’

‘எக்ஸாக்ட்லி.. குமார் வெளியில போகலை.. வீட்டுக்குள்ளதான் போயிருக்கான்.. ராத்திரி முழுக்க இந்த வீட்டுக்குள்ள தான் இருந்திருக்கான்.. அவனுக்கு அஞ்சலி மேல ஒரு கண்ணு.. அவளை அனுபவிக்க திட்டம் போட்டிருக்கான்.. இந்த வீட்டுக்கு சிமென்ட் வேலைக்கு போகுறதுக்கு முந்தி மருந்துக்கடையில ஆணுறை வாங்கியிருக்கான். அவனுக்கு கல்யாணம் ஆகலை.  காலைல குமார் தான் முதல்ல வந்திருக்கான்..’

‘ஓகே சார்.. ஆனா, அந்தப் பொண்ணோட வாகினாவுல ரங்கனுடைய செமன் ட்ரேசஸ் இருக்கிறதா நிரூபிக்கப்பட்டிருக்கே சார்..அது எப்படி?’

‘அதை அவனே சொல்வான்.. இழுத்துட்டு வாங்க அவனை’ என்றார் ரஞ்சன்.

சப் இன்ஸ்பெக்டர் தரணி பணிக்க, இரண்டு கான்ஸ்டபுல்கள் குமாரை இழுத்து  வந்தார்கள். ரஞ்சன் கையிலிருந்த லத்தியை எடுத்து,  குமாரின் நடுவயிற்றில் வேகமாக குத்த, ‘அம்மாஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்’ என்ற கூவலுடன் அலறி விழுந்தான் குமார்.

‘சொல்றா. ராத்திரி ஏன் இந்த வீட்டுக்குள்ள பதுங்கின? அவளை கற்பழிச்சது நீ. கொன்னது நீ.  ஆனா, பழியை ரொம்ப புத்திசாலித்தனமா வாட்ச்மேன் ரங்கன் மேல போட்டுட்ட. அதுக்கு ரங்கன் வீட்டுல லாண்டரிக்கு துணி எடுத்தது உனக்கு வசதியாப் போயிடிச்சு.. அது எப்படின்னு  என் கொல்லீக் தரணிக்கு புரியிறா மாதிரி இப்ப நீ சொல்லப்போற.. இல்லைன்னா இதே லத்தி உன் வாய் வழியா குடல் வரைக்கும் போகும்’ என்றார் ரஞ்சன்.

அடிவயிற்றில் விழுந்த அடியால், மூச்சுத் திணறிய குமார் மெல்ல நிதானித்து,

‘அஞ்சலி மேல எனக்கு ஒரு கண்ணு சார். ரொம்ப நாளா நேரம் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன். அன்னிக்கு சிமென்ட் வேலை பாக்க என்னை கூப்பிட்டாங்க.. வீட்டுல ஓனர் இல்லை. அஞ்சலி தனியா இருந்தா. அதுதான் சமயம்ன்னு நான் மருத்துக்கடையில ஆணுறை வாங்கிக்கினேன். பத்து வருஷமா பொஞ்சாதி இல்லாம இருந்தாரு ரங்கன் சித்தப்பா. அவரு ராத்திரியில லுங்கியில கஞ்சி விடுவாறுன்னு தெரியும்.. லாண்டரிக்கு எடுத்தப்போ தண்ணி ஊத்தி, அவரோட விந்துவை சேகரிச்சேன்.. அதை அப்படியே ஒரு ஆணுறையோட மேல் பாகத்துல தடவிக்கிட்டேன்… அன்னிக்கு நான் வெளியே போயிட்டேன்னு எவிடென்ஸ் உருவாக்க, சிமென்ட் தளத்துல நானா பின் பக்கமா நடந்து வீட்டுக்குள்ளாற போய் பதுங்கிட்டேன்.. நடு ராத்திரி எந்திரிச்சு, அந்த ஆணுறையை போட்டுக்கிட்டு அவளை கத்தியை கழுத்துல வச்சி ரேப் பண்ணினேன். அப்புறம் எங்க உண்மையை சொல்லிடுவாளோன்னு கழுத்தை நெரிச்சு கொலை பண்ணினேன். அப்புறம் காலைல சிமென்ட் வேலை பாக்க வரா மாதிரி வந்துட்டேன்’ என்றான் குமார்.

‘வாவ்.. ரஞ்சன் சார்.. சூப்பர் ப்ரேக்த்ரூ சார்..எப்படி சார் கண்டுபிடிச்சீங்க?’

‘அந்தக் கிளிதான் காட்டிக்கொடுத்தது. குமார் மேல சந்தேகம் வந்தது. ஆனா, அந்தப் பொண்ணோட வாகினாவுல ரங்கனோட செமன் எப்படின்னு குழப்பம் இருந்தது? குமாரோட வீட்டுல நோண்டினப்போ, கிடைச்ச மெடிக்கல் பில்ஸ வச்சு மெடிக்கல் ஷாப்ல விசாரிச்சப்போ, அவன் ஆணுறையும் வாங்கினதா சொன்னாங்க. ஒரு பேச்சுக்கு குமார் அந்த ஆணுறையை போட்டுக்கிட்டு அஞ்சலியை பலவந்தப்படுத்தினான்னு வச்சிக்கிட்டா, அப்போ செமன் ட்ரேஸ் ரங்கனோட எப்படி மேட்ச் ஆகுதுன்னு ஒரு கேள்வி வருது. குமார்தான் ரங்கன் வீட்டுல சலவைக்கு துணி எடுக்குறான்னு விசாரணையில‌ தெரிஞ்சது..சோ,  ஒரு ஆணுறையோட மேல்பக்கத்தை ஒருத்தர் ஏன் இப்படி பயன்படுத்தியிருக்கூடாதுன்னு யோசிச்சேன்.. குமார் மாட்டிக்கிட்டான்’ என்றார் ரஞ்சன்.

– ராம்பிரசாத் சென்னை (ramprasath.ram@googlemail.com)

#நன்றி
திண்ணை(http://puthu.thinnai.com/?p=28109)

Monday, 5 January 2015

PK - திரைப்பட விமர்சனம்

PK - திரைப்பட விமர்சனம்


படம், விண்ணிலிருந்து ஒரு விண்வெளிக்களம் வழியாக அமீர்கான் பூமியில் ராஜஸ்தானில் ஒரு ரயில் பாதைக்கருகில் இறங்குவதில் துவங்குகிறது. பிறந்த மேனியாக இறங்கும் அமீர்கானின் கழுத்தில் அந்த விண்கலத்தை இயக்கும் ரிமோட் தொங்குகிறது. அமீர் இறங்குவதை அல்தாப் ராஜா பாடலை கேட்டுக்கொண்டே நடை போடும் ஒரு ராஜஸ்தானி பார்க்கிறான். (அல்தாப் ராஜா எத்தனையோ பாடல்களை தந்திருந்தாலும் ‘தும் தோ டஹரு பர்தேசி’ பாடலையே ஏன் அவருக்கு அடையாளமாக்குகிறார்கள் என்று தெரியவில்லை. ஷாரூக்கானின் குச்குச் ஹோத்தா ஹை, பீகே என ஒரு லிஸ்டே போடலாம் போல)
அந்த ரிமோட்டை ஏதோ விசேஷக்கல் என்று நினைக்கும் அந்த ராஜஸ்தானி, அமீரிடமிருந்து அந்த சாவியை நொடிப்பொழுதில் பறித்துவிட்டு, கடந்து போகும் ரயில் தப்பிச் சென்றுவிட, சாவியின்றி விண்கலத்தோடுனனான தொடர்பு துண்டிக்கப்பட்டு, அமீர் ராஜஸ்தானிலேயே தங்க நேர்கிறது.
pk

நாம் எல்லோரும் எப்படி டிசைன் டிசைனாக விண்வெளி ஓடங்கள் செய்து, குப்பைபோட்டு வீணாக்க இன்னொரு கிரகம் கிடைக்கிறதா என்று தேடுகிறோமோ, அதே போல், அமீர் வேற்றுகிரகத்திலிருந்து, பூமையை வந்தடைபவர். அவரது கிரகத்தில் எல்லோரும் பிறந்த மேனியாகவே இருக்கிறார்கள். பாஷை என்று ஏதும் இல்லை. டெலிபதியில் ஒருவரை ஒருவர் புரிந்துகொள்கிறார்கள். ஒருவர் கைகளை பிடித்துக்கொண்டாலே, அவர் ஆழமனதிலிருந்து, மொழி உள்பட எல்லாவற்றையும் தெரிந்துகொள்ளக்கூடிய திறன் பெற்றவர்களாக இருக்கிறார்கள்.
சாவி தேடி ராஜஸ்தானில் சுற்றுகையில் சஞ்சய்தத் சினேகம் கிடைக்கிறது. அங்குள்ள மக்களை மேலதிகம் தெரிந்துகொள்ள அமீர் ராஜ்ஸ்தான் பெண்களின் கைகளை பிடிக்க முயல, கலவரம் வந்துவிடுமோ என பயந்து, சஞ்சய் தத் அமீரை ஒரு ஆடல் மகளிர் விடுதியில் விட, ஒரு விபச்சாரியின் கைகளை விடியும் வரை பிடித்து, பாஷையையும் (போஜ்பூரி) கற்றுக்கொள்கிறார் அமீர்.
ரிமோட்டைத் தேடி தில்லி பயணிக்கிறார் அமீர். அமீர். தில்லியில் ஒரு போலீஸ்காரரிடம் ‘ரிமோட் காணவில்லை’ என்ற சொல்ல, ‘குடித்திருக்கிறாயா?’ என்று போலீஸ் கேட்கிறார். (குடித்துவிட்டு வந்திருக்கிறாயா என்பதை ஹிந்தியில் பீகே ஆ ரஹே ஹோ க்யா என்பார்கள். அந்த பீகேவைத்தான் படத்தின் பெயராக வைத்திருக்கிறார்கள்.). தில்லியில், அனுஷ்காவின் அப்பா வழிபடும் சுவாமிஜியிடம், அமீரின் ரிமோட் அகப்பட, சுவாமிஜியுடன் கடவுள் இருக்கிறாரா இல்லையா கேள்விகளின் மூலமான போரில் , இறுதியில், அனுஷ்காவின் காதல் கைகூடுகிறது. ஒரு தலைக்காதலுடன் அமீர் தனது கிரகம் திரும்பிச்செல்வதாக படம் முடிகிறது.
குலுங்கும் கார்களில் கசமுசா செய்யும் காமுகர்களிடமிருந்து ஆடைகளை கவர்ந்து செல்வதன் மூலம், ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் வெவ்வேறு விதமான ஆடைகளையும், ஆடைகளின் நிறங்களை வெவ்வேறு மதங்கள் எப்படி அடையாளப்படுத்துகின்றன என்கிற காட்சிகளின் மூலமாக ஒரே நிறத்துக்கு எப்படி வெவ்வேறு விதமான கற்பிதங்கள் என்பதை பகடி செய்கிறார்கள்.
எந்த பகவானை கும்பிட்டால் தனது பிரச்சனைக்கு தீர்வு கிடைக்கும் என்று தெரியாமல், எல்லா பகவானையும் கும்பிட்டால் யாரேனும் தனக்கு வழிகாட்டுவார்கள் என்றெண்ணி, கங்கையில் முங்குவது, லிங்கம் மற்றும் புத்தருக்கு பாலாபிஷேகம் செய்வது, இரும்பால் தன் உடலை தானே வருத்திக்கொள்வது காலணிகளை சுத்தம் செய்வது என அமீர் செய்யும் செயல்களில், மனித மனம், இலக்கற்று தெளிவற்று, குழப்ப நிலையில் இருக்கையில் பற்றிக்கொள்ள கழுகொம்பு தேடி, தான் இறைவன் என்கிற கற்பிதம் பிறக்கிறது என்பதைக் காட்டுகிறார்கள். .
என்னைக் கேட்டால், முதலில் எது எதன் மீதோ நம்பிக்கை வைக்கத்துவங்கி, ஒரு கட்டத்தில் நம்பிய எல்லாவற்றின் மீதும் நம்பிக்கை பொய்த்து போகையில் தான், மனித மனங்களுக்கு இறுதியாக பொய்க்கவே முடியாத‌ நம்பிக்கைகள் தேவைப்படுகின்றன. ஏனெனில், மனிதன் ஆறறிவு படைத்தவன் அல்லவா. எதை நம்ப எத்தனித்தாலும், அதையும் நோண்டிப் பார்க்கத் தோன்றுவது இயல்பு. அது அடுத்து என்ன? அடுத்து என்ன? என்கிற தேடலின் இயல்பு. நோண்டிப் பார்க்க முனைந்தாலும் அகப்படாத ஒன்றே “அடுத்து என்ன” என்கிற கேள்விக்கான பதிலை மட்டுப்படுத்துவது, தாமதப்படுத்துவது. அது ஒரு தந்திரம் மட்டுமே. மனிதனின் நம்பிக்கைக்கான இறுதி வடிவம் என்பது கேள்விக்கான பதிலைத்தராமல் இழுத்தடிப்பது. பதில் என்ற ஒன்று இல்லை என்பதாலேயே அது பொய்க்க முடியாததாக ஆகி விடுகிறது. அதுவே அதை வெல்ல முடியாததாகவும் ஆக்குகிறது. இதுவரை கண்டிராத, ஆராய வாய்ப்பளிக்காத, நோண்ட வாய்ப்பளிக்காத, ஆனால் மனிதனின் வியப்பை சம்பாதிக்கக்கூடிய‌ ஒன்று மட்டுமே தான், அந்த பொய்க்கவே முடியாத நம்பிக்கையினை தர இயலும். அது தான் இறைவன் என்கிற கற்பிதம் என்பேன்.
இழுத்தடிக்கும் ஒன்று ஈர்க்கவும், அதே நேரம் ஆச்சர்யப்படவும் வைத்தால், அது கடவுள். இழுத்தடிக்கும் ஒன்று அதே நேரம் பயப்பட வைத்தால், அது சாத்தான். புரிகிறதா?
‘அடுத்து என்ன? அடுத்து என்ன?’ என்கிற கேள்வி மனிதனை துரிதப்படுத்துகிறது. இன்றைய நவீனத்துவ உலகில், சுற்றுப்புறவியலாளர்கள் சொல்வது என்னவெனில், இதற்குமுன் எப்போதும் இல்லாத அளவிற்கு, கடந்த நூறு ஆண்டுகளில் தான் பூமி மிக மிக அதிகமாக மாசுபட்டிருக்கிறது என்பதுதான். கடந்து நூறு ஆண்டுகளில் தான் மனிதன் பற்பல கண்டுபிடிப்புகளை நிகழ்த்தினான். ஆனால் விளைவு, அடுத்தென்ன என்கிற மனிதனின் தேடல், அழிவை துரிதப்படுத்துகிறதே (Accelerated)  அன்றி வேறில்லை. இந்த வேகம் ஏன் என்கிற கேள்வியை அமீர்கானின் ‘பீகே’ எழுப்பவில்லை என்பதே நான் அவதானித்தது. பிறக்கும் அனைத்தும் அழியத்தான் வேண்டும். அதில் மாற்றுக்கருத்தில்லை. இந்த பூமியில் எல்லோருக்குமான உணவை இயற்கை உணவுச்சுழற்சி (Food Chain) முறையாக வைத்திருக்கிறது.ஆக உண்ண உணவு இருக்கிறது. வசிக்க இருப்பிடம் இருக்கிறது. அப்படியிருக்க, ஏன் துரிதப்பட (Accelerated) வேண்டும்?
இப்போதிருக்கும் இயற்கை யாரோ ஒரே நொடியில் சொடுக்கி உருவாக்கியதல்ல. பல்லாயிரங்கோடி வருடங்களாக நடந்த பல நிகழ்வுகளின் விளைவே இது. பேரண்டத்தின் ஆயுளை மொத்தமாக கணக்கில் கொண்டு ஒரு வருடத்தை உருவாக்கினால், மனிதன் தோன்றியது அந்த ஒரு வருடத்தின் கடைசி நாளில் கடைசி ஒரு மணி நேரத்தில் தான். அப்படி இருக்க, மனிதன் கடைசி ஒரு மணி நேரத்தில், உலகை ஆராய்ந்து கண்டுபிடித்த கோட்பாடுகள், கற்பிதங்கள், அனுபவம் எல்லாம் இயற்கையின் பல்லாயிரங்கோடி வருட அனுபவத்திற்கு எப்படி ஈடாகும்? மனிதம் பிழைத்திருக்க வேண்டாமா? என்று நீங்கள் கேள்வி எழுப்பலாம். பல்லாயிரங்கோடி வருடங்கள் இப்பிரபஞ்சத்தின் வயது. இந்த காலகட்டத்தில் எதை எதையோ உருவாக்கி, எப்படியெப்படியோ அழித்திருக்கிறது. மனிதன் பிற விலங்குகளை விடவும் உயர்வானவனே. ஆனால், அது பிரபஞ்ச விதிகளிலிருந்து எவ்விதத்திலும் மனிதனை விலகி இருக்க, தகுதியாக்கப்போவதில்லை.
“பிரபஞ்சங்களுக்கும், கோள்களுக்கும், பூமிக்கும், அதனுள் நமக்கும், நம் அத்தனை செயல்களுக்கும் கடவுள் தேவையில்லை. இயற்பியல் விதிகளே போதும்” என்று ஸ்டீபன் ஹாக்கின்ஸ் சொல்வதை நினைவூட்ட விரும்புகிறேன்
“காட்டில் ஒரு மரம் வீழ்கிறது. அதை எந்த மனிதனும் பார்க்கவில்லை என்றால் அதற்கு எந்த அர்த்தமும் இல்லை. ஆனால் அதே மரம் விழுவதை ஒரு மனிதன் பார்க்கிறான் எனில், அதற்கு ஒரு அர்த்தம் கிடைக்கிறது. மனிதன் தரும் அர்த்தங்களை அன்றியும் வேறு அர்த்தங்கள் இப்பூவுலகிற்கு இல்லை ” என்கிறார் சார்த்தர். ஒரு மனிதனுக்கு கஷ்டங்கள் வருவது இன்னொரு மனிதனாலே தான். ஏனெனில், கஷ்டங்களை உருவாக்குவது இயற்கை அல்ல, மனிதனின் அர்த்தங்களே. பேருண்மை என்னவெனில், மனிதனுக்கு எட்டாத அர்த்தங்களையும், இந்த இயற்கை தன்னுள்ளே அடக்கித்தான் இயங்கிக்கொண்டிருக்கிறது. மனிதன் செய்வது வெறும் டிகன்ஸ்ட்ரக்ஷன் (deconstruction) மட்டுமே. அதுகூட முழுமையாக அல்ல.
அந்த‌ அர்த்தங்களை மாற்றிக்கொள்ளுங்கள் என்கிறது பீகே.
இன்னொன்றை பற்றி மிக முக்கியமாக சொல்ல வேண்டும்.
‘எங்கள் கிரகத்தில் எல்லோரும் அம்மணமாகவே இருப்பார்கள். பறவைகள், விலங்குகள் எல்லாம் அம்மணமாகத்தானே இருக்கின்றன‌’ என்பார் அமீர். இது குறித்து ‘ஏவாளின் ஆப்பிள்கள்’ என்றொரு கவிதை கூட எழுதியிருக்கிறேன். அந்தக் கவிதையின் சாரம் இதுதான்.
மனிதன் தவிர வேறு எந்த விலங்கினத்திலும், வன்புணர்ச்சி (Rape) என்பது இல்லவே இல்லை. பெண்ணை கவர ஆண் விலங்குகள் தான் தங்களுக்குள் அடித்துக்கொள்ளும். இறுதியில் வெல்பவருக்கே பெண். தோற்ற ஆண் விலங்குகள் வேறு ஜகா மாற்றிக்கொள்ளும். பைபிளில் வரும். ஆப்பிளை உண்ட பின், ஏவாளுக்கு குறிகள் பற்றிய பிரஞை ஏற்பட்டு, மறைக்க எத்தனிக்கிறாள். வன்புணர்ச்சிக்கான (Rape) விதை அந்த இடத்தில் தான் விழுந்திருக்க வேண்டும் என்றே எனக்கு தோன்றுகிறது. ஏனெனில், அத்தருணத்தில் குறிகள் பற்றி கவலைப்படாத வேறு எந்த விலங்கினத்திலும், வன்புணர்ச்சி (Rape) இல்லை. இன்னும்சொல்லப்போனால், டார்வினின் பரிணாமக்கொள்கையின்படிகூட ஆண்டாண்டுகால உயிர்மலர்ச்சி வேறுபாடுகளால் வெவ்வேறு இனங்கள் உருவானதே ஒழிய, வன்புணர்ச்சி உருவாகவே இல்லை.
ஒரு சமன்பாடு சொல்கிறேன் கேளுங்கள்.
பெண்மை நிர்வாணத்திலிருந்து குறிகளை மறைக்கத்துவங்குகிறது. ->
மறைத்து மறைத்தே அதை பிரத்தியேகப்படுத்துகிறது. ->
பிரத்தியேகப்படுவது வெல்ல வேண்டியதாகி விடுகிறது. ->
வெல்வதற்கு ஆண் இன‌ம் முகமூடி அணிகிறது. ->
பெண்மை ஏமாறுகிறது. ->
ஏமாந்த பெண்மை மேலும் மறைக்கிறது. ->
மறைத்து மறைத்தே அதை பிரத்தியேகப்படுத்துகிறது. ->…………………..
இன்னொன்றையும் சொல்ல வேண்டும்.
வெற்றுகிரகத்திலிருந்து வருவதாகச் சொல்லும் அமீருக்கு பூமி மனிதர்களைப் போலவே கண்கள், கால்கள், கைகள் என எல்லா உடலுறுப்பும்.
பூமி ஒரு ப்ரத்தியேக கிரகம். சூரியனுக்கு மிக மிக சரியான தூரத்தில் நிற்பதால், குளிரில் உறையாமலும், உஷ்ணத்தில் எல்லாமே ஆவியாகி ஜூபிடர், சாடர்ன் போல வெறும் வாயு கிரகமாகிவிடாமலும் இருக்கிறது. சிலிக்கான் அடிப்படைத்தாது. கார்பன், ஆக்ஸிஜன், ஹைட்ரஜன், நைட்ரஜன் ஆகியன அடிப்படையாக இருப்பதால் தான் மனிதனுக்கு மெல்லிய தோலினூடே எலும்பு, மஜ்ஜை என உருவாகியிருக்கின்றன.
அமீர் போல, பூமி மனிதன் போலவே ஒரு ஏலியன் இருக்க, வாய்ப்புக்கள் மிக மிக குறைவு. ஏனெனில், நான்காவது பரிமாணமான காலம் என்பது. பூமி போலவே ஒரு கிரகம் இருக்கிறது என்று எடுத்துக்கொண்டாலும், நான்காவது பரிமாணமான காலம் அங்கும் பூமியில் போல் இருக்காது. அதற்கு என்ன காரணம் என்று எழுதப்போனால், தனியாக ஒரு பெரிய கட்டுரை எழுத வேண்டியிருக்கும் என்பதால் விட்டுவிடலாம். சூரியன் மற்றும் நிலவுடனான தூரத்தில் இம்மி மாறினாலும், ஈர்ப்பு விசையில் (gravity) மாற்றம் வரும். அப்படி வந்தால், மனிதனின் உருவம் நிச்சயமாக இருக்காது. செல்வ ராகவனின் ‘இரண்டாம் உலகம்’ படத்தில் இந்த தவறை செய்திருப்பார்கள். ஒரு காட்சியில், இரண்டாம் உலகில் தலைக்கு மேல், இரண்டு பெரிய நிலாக்கள் தெரியும். அத்தனை பெரிய நிலாக்களை ஈர்க்கும் (gravity) கிரகத்தில் மனிதர்கள் சித்திரக்குள்ளர்களாக மட்டுமே இருக்க முடியும். ஆனால், பூமியில் பார்த்த அதே ஆர்யா, அனுஷ்கா அங்கும் இருப்பார். அதே உயரத்தோடு.
‘ப்ரிடேட்டர் 2′ படத்திலும் இப்படி செய்திருந்தார்கள். ஒரு காட்சியில், காட்டின் எல்லைக்கு வந்து பார்த்தால் தலைக்கு மேல் இரண்டு கிரகங்கள் தெரியும். ஆனால், அதே பூமி மனிதர்கள். இதை சரியாகக் காட்டியது ஜேம்ஸ் கேமரூனின் ‘அவதார்’ படத்தில் தான். இந்த லாஜிக் ஓட்டை சிக்கல்களையெல்லாம் தவிர்க்கத்தான், ஜேம்ஸ் கேமரூன் மிக மிக புத்திசாலித்தனமாக, மனிதர்கள் அவதார் எனப்படும் உடற்கூடுகள் மூலமாக ஏலியன்களுடன் தொடர்பு கொள்வதாக காட்டியிருப்பார். மிக மிக நல்ல தந்திரம் அது. அந்த கிரகத்தில், ஈர்ப்பு விசை (gravity) குறைவாக இருப்பதால், அவதார்கள் உயரமாக இருப்பார்கள். தொங்கும் பாறைகள் இருக்கும். போதாத குறைக்கு, படத்தின் வில்லன் ஒரு காட்சியில் உடற்பயிற்சி செய்துகொண்டே வசனமாகவும் சொல்வார். ‘அடிக்கடி உடற்பயிற்சி செய்ய வேண்டி இருக்கிறது. இல்லையெனில் தசைகள் வலுவிழக்கின்றன’ என்கிற அர்த்தத்தில்.
பீகே, இரண்டாம் உலகம் போன்ற படங்கள், திரைப்படங்கள் எடுக்க கற்பனை வளமும், படத்தை தயாரிக்க ஒரு தயாரிப்பாளரும் கிடைத்துவிட்டால் மட்டும் போதும், என்றே நினைக்க வைக்கின்றன. உலகத்தரமான படம் உருவாக்க வேண்டுமெனில், வெறும் கற்பனை மட்டும் போதாது என்பதற்கு இது ஒரு மிகச்சிறந்த உதாரணம் ஆகிறது.
காண்டம் வைத்து பத்திரிக்கை அலுவலகத்தில் அமீர் கேட்கும் கேள்விகள் நெத்தியடி.
“செக்ஸ் வைத்துக்கொள்ள இருக்கிறேன் என்று இத்தனை பகிரங்கமாக நாங்கள் பேசுவதில்லை”
“அட!!.. மேளம் கொட்டி ஊருக்கெல்லாம் சொல்லி, திருமண நாளன்று மட்டும் பகிரங்கமாக ஏன் சொல்கிறீர்கள் செக்ஸ் வைத்துக்கொள்ள இருக்கிறேன் என்று”
அமீரின் இதே வசனத்தை, பூப்பு நீராட்டு விழாக்களுக்கும் பொருத்திப் பார்க்கலாம்.
கடவுளின் பெயரால், மதங்களின் பெயரால் விரும்பத்தகாதவைகள் ஒருபக்கம் எனில், விரும்பத்தக்கவைகளும் இருந்தன தாம். 
மனிதன் உருவாக்கிய கடவுள்கள் , மதங்கள் போன்றவைகளை , அவைகளின் குறைகளுக்காக, பிற்போக்குத்தனங்களுக்காக, கைவிடுவது சரியே. ஆனால், கடவுள் பெயரால், மதங்கள் பெயரால் நமக்கு நாமே இதுகாறும் உருவாக்கி வைத்திருந்த செளகர்யமான, புத்திசாலித்தனமான முறைகளை கைவிடாமலோ, அல்லது அதற்கு சமமான முறைகளை நவீன உலகில் கட்டமைத்தோ பயணித்தலே பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாக வழக்கில் இருந்த மனித இனத்தின் அனுபவ அறிவை நாம் பாதுகாத்துக்கொள்வதும், சரியாக பயன்படுத்திக்கொள்வதுமாகும். இல்லையெனில், பாஸ்மதி அரிசியின் வரிசையில் மேலும் பல சேரலாம்.
பீகே இந்த கோணத்தில் எதையும் சொல்லவில்லை.
அமீர்கான், விரைத்தபடியே, கைகளை அசைக்காமலே ஓடுகிறார். திரைப்படம் முழுவதும் கண்களை சிமிட்டாமல் விரைத்து பார்க்கிறார். (ஆனால், க்ளைமாக்ஸ் காட்சி பேட்டியில் மட்டும் இயல்பாகவே அழுதபடி பேசுகிறார்) செவிகள் விடைத்திருக்கின்றன. டெர்மினேட்டர் படத்தில் அர்னால்டுக்கு கிடைத்த செளகர்யம் அமீருக்கு இந்த படத்தில் கிடைத்திருக்கிறது என்று சொல்லலாம்.
சமூக நடைமுறைகளை கேள்விக்கு உள்ளாக்கியிருக்கிறார்கள் தான். ஆனால், பீகே எழுப்பும் கேள்விகளை, இதற்கு முன்னும் பலரும் பல படங்களில் காட்டியிருக்கிறார்கள்.
“பாலை ஏன் கருங்கல்லுக்கு ஊற்றுகிறீர்கள்.. பசியோடிருக்கும் ஏழைக் குழந்தைகளுக்கு கொடுங்கள்”
“கடவுள் ஒன்றுதான். மனிதர்கள் உருவாக்கும் கடவுள்கள் தேவையில்லை”
“பெண் வயசுக்கு வந்ததைப்பற்றி சத்தம்போட்டு சொல்வானேன்”
“செக்ஸை ஏன் பாவமாக, பகிரங்கமாக பேசக்கூடாத விஷயமாக்குகிறீர்கள்”
“வெறும் கல்லை, கடவுளாக்காதீர்கள்”
இந்தக் கேள்விகளை பீகே தான் முதன் முதலாக முன்வைக்கிறது என்றில்லை. சாமான்யர்கள், இலக்கிய பரிச்சயம் இல்லாதவர்கள் கூட இத்தகைய கேள்விகளை கேட்பார்கள் தாம். அதோடு அவர்களின் பார்வைக்கோணம் முடிந்துவிடும். அதே போலவே பீகேவும் முடிந்துவிட்டதுதான் ஆச்சர்யமாகவும், அதிர்ச்சியாகவும் இருக்கிறது.
– ராம்ப்ரசாத் சென்னை (ramprasath.ram@googlemail.com)