Wednesday, 22 November 2017

Tuesday, 21 November 2017

Coming Soon....

D.T. A SUSPENSE THRILLER....



Coming Soon....

Sunday, 19 November 2017

உங்கள் எண் என்ன? – தமிழில் முதல் கணிதப்புனைவு நாவல்

உங்கள் எண் என்ன? – தமிழில் முதல் கணிதப்புனைவு நாவல்

அருணா சுப்ரமணியன்

இவ்வுலகில் அனைவரையும் ஈர்க்கும் ஒரு விஷயம் உண்டென்றால் அது காதல் என்று சொல்லிவிடலாம். ஆனால், கணிதம் என்பதோ பலருக்கும் ஒரு கசப்பு மருந்தை போன்றது தான். இதற்குக் காரணம் கணிதம் என்பது இதுகாறும் கண்டுபிடிப்புகளுக்கும், ஆராய்ச்சிகளுக்கும், தத்துவக் கோட்பாடுகளுக்கும் ஆதரவாகத் தான் பெரும்பாலும் பயன்படுத்தப்பட்டது. எண்கள், சூத்திரங்கள், தேற்றங்கள், சமன்பாடுகள் பெரிதும் கல்வியில் சிறக்க மட்டுமே பயன்படுகின்றன. தினசரி வாழ்க்கையில் உணர்ந்து பயன்படுத்தப்படுவதில்லை. முரண் யாதெனில் நம் வாழ்கையைப் பெரிதும் வழிநடத்துபவை எண்களே!!
மனித வாழ்வில் மிக முக்கியப் பங்கு வகிப்பது ஆண் -பெண் உறவு . அதுவே இன்று நிலவும் பல பிரிச்சனைகளுக்கும் மூலம்.நவீன உலகின் பல சமூகச் சிக்கல்கள் நேரிடையாகவோ மறைமுகமாவாகவோ இந்த உறவுச் சிக்கல்களுடன் தொடர்புடையவை. நவீனத்துவம் மனித உறவுகளைக் கவலைக்கிடமான முறையில் பாதித்துள்ளது என்பதை மறுக்க முடியாது.
இதில் சுவாரசியம் என்னவென்றால் “உங்கள் எண் என்ன?” என்னும் நாவல் காதலையும் கணிதத்தையும் இணைத்து எழுதப்பட்டுள்ளது. அதோடு மட்டுமல்லாது, காதலினால் ஏற்படும் சில சிக்கல்களுக்குக் கணிதம் மூலம் தீர்வையும் முன் வைக்கிறது.
உறவுகளில் மனிதனின் விருப்பங்கள் மற்றும் தேர்வுகளைப் பிரதிபலிக்கும் ஒரு கணித மாதிரியை வடிவமைப்பது என்பது ஓர் அசாத்திய சவால். எழுத்தாளர் ராம்பிரசாத் இத்தனித்துவமான பணியினை மேற்கொண்டு சிறப்பான முறையில் தலைசிறந்த ஒரு படைப்பை நமக்கு அளித்துள்ளார். நாவலின் நோக்கம் ஏற்புடைய நல்ல மனித உறவுகளை ஏற்படுத்தி அதன்மூலம் மனித இனத்தின் சுற்றுசூழலில் நல்லதொரு சமநிலையைப் பாதுகாப்பது. இந்நோக்கம் மிகவும் பாராட்டத்தக்கது. மேலும், நாளும் உறவுச்சிக்கல்கள் வளர்ந்து வரும் இன்றைய நவீன உலகிற்கு மிகவும் பொருந்தக்கூடிய தேவையான ஒன்று. மனித உறவுகளை எண்களின் வடிவத்தில் விளக்கி அதன் வழி சமூகச் சிக்கல்களுக்குத் தீர்வாக ஒரு கணித மாதிரியை முன்மொழிவது இந்நாவலின் சிறப்பம்சம்.
இது சாத்தியமா? வாழ்க்கை என்பதே நிச்சயமற்றது. நமது முடிவுகளின் விளைவுகளைக் கட்டுப்படுத்தும் சக்தி நம்மிடம் உள்ளதா. உதாரணமாக வாழ்க்கைத்துணை தேர்ந்தெடுத்தல்!! நம் வாழ்க்கையின் மிக முக்கிய முடிவு. ஒரு திருமணத்தின் விளைவுகளை நம்மால் முன்கூட்டியே கணிக்க முடியுமா? இந்நாவல் எண்களின் மூலம் திருப்திகரமான, தர்க்கரீதியாக ஏற்றுக்கொள்ளும் ஒரு பதிலையே தருகின்றது. இத்தகைய சவாலை வாசகர்கள் தங்களைத் தொடர்புபடுத்திக் கொள்ளும் ஒரு அற்புதமான கதையின் வழி நடத்திக்காட்டியிருப்பது மிகவும் பாராட்டத்தக்கது.
கதை சிறந்த முறையில் சொல்லப்பட்டுள்ளது. வாசகர்களுக்கு ஒரு சிறந்த அனுபவத்தை அளிக்கும் என்பதில் யாதொரு ஐயம் இல்லை. இரு இளம் ஜோடிகளின் வாழ்வை அடிப்படையாகக் கொண்டுள்ளது இந்நூலில் சொல்லப்படும் கதை. இன்றைய காலத்தில் நாம் கடந்து வரும் சாதாரணக் கதையாகத் தான் தொடங்குகிறது. ஆனால் , இரு ஜோடிகளில் ஒரு ஆண் தனக்கு நேரும் துரோகத்திற்குத் தீர்வை தேடும் நிலையில் கதையின் தளம் வேறு கோணத்திற்கு எடுத்துச் செல்லப்படுகிறது. நாவலின் இடையில் வரும் ஒரு கதாப்பாத்திரம் எண்களையும் சமன்பாடுகளையும் வாழ்க்கையின் அர்த்தங்களோடு பொருத்திக்காட்டுகிறது. கொலம்பஸ் என்று பெயர்சூட்டப்பட்ட இக்கதாபாத்திரம் கூறும் கருத்துக்கள் நமக்குத் திருப்திகரமாக நம்பும்படியானவையாகவே இருக்கின்றன.
இந்நாவல் அனைவரும் வாசிக்க வேண்டிய ஒன்று. இதில் சொல்லப்பட்ட கருத்துக்கள் வெகுஜன மக்களைச் சென்று அடையும் ஒரு ஆக்கமாக வடிவம் பெற்றால் இன்னும் சிறப்பாக இருக்கும்.
நாவல் கிடைக்குமிடம்:
No-52-C,Basement, North Usman Road,
Near Panagal Park Flyover North End,
Thiyagaraya Nagar, Chennai,
Tamil Nadu 600017
Phone: 044 2815 6006
பி.கு : இந்நாவலை ஆங்கிலத்திலும் மொழிபெயர்த்து தந்துள்ளது மேலும் சிறப்பானது. ஆங்கில நாவல் கிண்டில் வடிவில் அமேசான் வலைத்தளத்தில் கீழ்கண்ட இணைப்பில் கிடைக்கின்றது.
https://www.amazon.com/When-wanderer-meets-pilgrim-Mathematical-ebook/dp/B0771XWLGS/ref=asap_bc?ie=UTF8
-அருணா சுப்ரமணியன்

Thursday, 16 November 2017

WHEN A WANDERER MEETS A PILGRIM: REVIEW

WHEN A WANDERER MEETS A PILGRIM: A MATHEMATICAL FICTION



By: – Aruna Subramanian
mathematicalfiction
If there is any subject that would kindle interest in almost all souls in the universe, that is love. However, it is not the case when it comes to mathematics. It remains a dreadful subject to many. Reason being that mathematics was used so far as a mere support to the discoveries, researches or philosophies. Numbers, formulas, theorems and equations are thought of more as gaining academic excellence and something never consciously applied to the daily life even though our lives are bounded by lot of numbers.
Relationship holds the key to the very existence of the mankind and is a source for many problems around us. Many social issues which we witness in the modern world can be linked directly or indirectly to the relationship issues. It is a fact that modernization is alarmingly affecting the human relationships. It is interesting to note that this novel connects these two contrasting topics, love and mathematics and proposes a solution for problems arising out of one through another.
It is quite a challenge to arrive at a mathematical model to represent human choices and preferences with respect to relationships. The author had taken this ingenious task and have successfully brought out a masterpiece. The novel is aimed at bringing an ideal relationship in mankind and thus preserving the balance of the ecosystem of our species. This goal is highly appreciable and very relevant to the modern world where the cases of conflicts are in a rise. The book is unique in its representation of human relationships in the form of numbers and proposes a mathematical model to address the social issues.
Is it possible? Life is all about uncertainties. Do we really have the control of the outcomes of our decisions? Choosing a life partner for instance! The biggest decision of our life. Can we really predict the outcome of a marriage? The novel gives a satisfactory and logically rational answer to this through numbers.
It is highly commendable how this challenge has been carried out in the form of amazing story through which a reader can relate to.
The plot is well narrated and guarantees a great experience for the readers. The storyline is very simple based on the lives of two young couples. It appears to be a usual neighborhood story as one can come across in today’s life. But, when one of the men stumbles upon a betrayal and seeks an outside help for a solution, the novel shifts to a different dimension. The inquisitive character entering at the later part introduces numbers and equations in a rational mapping to the essences of life. The facts laid out by the character are quite convincing and the author have done the painful task of conveying the nuances of the mathematics to the readers in an appreciable manner.
I sincerely recommend this book for everyone to read. It would be great if this concept can be taken to a medium like movies or short film which would reach more people.
The book is available as kindle edition in Amazon.

Sunday, 12 November 2017

Mind and Time

Soul belongs to Cosmos. The body belongs to the planet. To see through Cosmos, one must first keep the body in condition. Body is a temple. Discipline keeps the temple long-lasting, young, dynamic, inert, flexible, powerful, withstanding. Training physique is more like a yoga. It is meditation. Training physique over a long period of time helps fight time's aging process.
The health of mind plays a vital role in looking young. According to me, it is the mind that entirely dominates on the appearance of a body.






Sunday, 5 November 2017

First Review for "When a wanderer meets a pilgrim"

First Review for my book "When a wanderer meets a pilgrim"


Friday, 3 November 2017

When a wanderer meets a pilgrim - A Mathematical Fiction in Amazon

Hi All,

Happy to share with you all my first book in English, A mathematical Fiction now available for reading in Amazon Kindle.

https://www.amazon.com/When-wanderer-meets-pilgrim-Ramprasath-ebook/dp/B0771XWLGS/ref=sr_1_1?ie=UTF8&qid=1509551631&sr=8-1&keywords=ramprasath&dpID=51gRgFPULjL&preST=_SY445_QL70_&dpSrc=srch


Considering the fact that, Mathematical Fictions are a very rare genre globally, I can guarantee that this would be a great opportunity for anyone to get a taste of what a mathematical fiction is all about and I am happy that the opportunity this time is from me.

At the least, I hope you all would like the idea detailed in the book and am sure it will leave you ponder for a long period of time to assimilate the contents of this book.

As a precaution, I would like to also prepare the minds-used-for-reading-love-or-crime, by telling the fact that all mathematical fictions are predominantly conversational and if any part of the book is not understandable please approach me or feel free to share your views.

This book is a translation of one of my original work in Tamil titled "Ungal en enna?" . I am attaching herewith a link to that video in youtube for those of you who can understand Tamil.

https://www.youtube.com/watch?v=8H9dkQZQBkc&t=14s

Please keep me posted.

Expecting to see your names in the Amazon book review page.

Thanks

Ramprasath

Wednesday, 1 November 2017

அமேசானில் "அட்சயபாத்திரா" நாவல்

வெளி நாடுகளில் வசிக்கும் நண்பர்கள் வாசிக்கவென எனது "அட்சயபாத்திரா" நாவலை Amazon Kindle ல் பதிவேற்றியிருக்கிறேன். வாசித்துவிட்டு உங்கள் கருத்துக்களை பகிர்ந்துகொள்ளுமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

https://www.amazon.com/dp/B0771W19RD/ref=sr_1_1?ie=UTF8&qid=1509527643&sr=8-1&keywords=Atchayapathira

Monday, 23 October 2017

"அட்சயபாத்திரா" நாவல்

எனது "அட்சயபாத்திரா" நாவல் வெளியாகிவிட்டது.

கீழ்க்காணும் வங்கிக்கணக்கில் ரூ 100 செலுத்தி உங்கள் பிரதியை புக் செய்துகொள்ளுங்கள்.

VADHINI-
Current Account Number 130109000074431
CITY UNION BANK,
ASHOK NAGAR BRANCH
CHENNAI 83
IFSC Code:CIUB0000130




நிலா முற்றம் அக்டோபர் 2017 இதழில் வெளியான சில கவிதைகள்





Thursday, 19 October 2017

தீபாவளி நாளில் ஜெயா ப்ளஸ் சானலில் எனது நூல்

ஜெயா ப்ளஸ் சானலில் தீபாவளி திருநாளான 18 அக்டோபர் 2017 தேதியில் காலை 9 மணிக்கு சற்று முன்னதாக "நூல் நயம்" பகுதியில் எனது நாவல் "உங்கள் எண் என்ன?"  குறித்து சுமார் இரண்டரை நிமிடங்களுக்கு ஒளிபரப்பட்டது.

https://www.youtube.com/watch?v=8H9dkQZQBkc


"நூல் நயம்" பகுதியில் ஒளிபரப்ப எனது நூலை தேர்வு செய்த ஆசிரியர் குழுவுக்கு எனது நெஞ்சார்ந்த நன்றிகளை தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்.



Monday, 16 October 2017

ஜெயா ப்ளஸ் தொலைக்காட்சியில் எனது நூல்

ஜெயா ப்ளஸ் தொலைக்காட்சியில் எனது நூல்

ஜெயா ப்ளஸ் தொலைக்காட்சியில் நாளை அல்லது தீபாவளித்திருநாள் அன்று காலை 8:30 மணி முதல் 9:00 மணி வரை ஒளிபரப்பாகும் "நூல் நயம்" நிகழ்ச்சியில் எனது நூல் "உங்கள் எண் என்ன?" குறித்து பேச இருக்கிறார்கள். நண்பர்கள் யாரேனும் அந்த தொலைக்காட்சி நிகழ்வை வீடியோ எடுத்து அனுப்ப இயலுமா


Wednesday, 11 October 2017

இரண்டு விரல்கள் - தினமலர்

கோடிக்கணக்கான மக்களிடம் சென்று சேரும் தினமலர் நாளிதழில் "இரண்டு விரல்கள்" நூல் குறித்த குறிப்புகள் "பிடித்தவை" பகுதியில் வெளியாகியிருக்கின்றன.

எனது நூலுக்கு ஐந்துக்கு நான்கு மதிப்பீடு வழங்கியுள்ள தினமலர் நாளிதழின் ஆசிரியர் குழுவுக்கு எனது நன்றிகளை தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்.









Friday, 29 September 2017

எழுத்தாளர்கள் எல்லாம் தெரிந்தவர்களா?

எழுத்தாளர்கள் எல்லாம் தெரிந்தவர்களா?


ஆனால் அப்படி ஒரு பிம்பத்தை உருவாக்கி வைத்திருக்கிறார்களோ என்று சந்தேகிக்கத்தோன்றுகிறது. இன்னொரு பெரிய சந்தேகம் என்னவெனில் இந்த பிம்பம் உருவாக்கப்படுவது எழுத்தாளராலா? அல்லது வாசகனாலா ? என்பதுதான்..

லீவு விட்டால் என்ன செய்யலாம் என்கிற கேள்விக்கு சில எழுத்தாளர்கள் குவார்ட்டருடன் துவங்கலாம் என்று பதிவிட்டிருந்தததை காண நேர்ந்தது.
உண்மையிலேயே இலக்கிய உலகிலும், சினிமா உலகிலும் லீவு நாட்கள் அப்படித்தான் கடத்தப்படுகின்றன. அவ்வாறான கூட்டங்களில் கவிஞர்கள் ஒருவரை ஒருவர் செருப்பால் அடித்துக்கொள்வதும் நடக்கிறது. குவார்டரில் என்ன சந்தோஷம், நிம்மதி இருக்க முடியும்? இது எனக்கு சுத்தமாக விளங்கவில்லை. சற்றேரக்குரைய நகரின் அத்தனை சந்து பொந்துகளிலெல்லாம் பயல்கள் இதையே தான் சொல்கிறான்கள். எனக்கெல்லாம் பித்த உடம்பு. அருந்தும் காப்பியில் டிகாக்ஷன் கொஞ்சமே கொஞ்சம் ஜாஸ்தியானாலும் நான் மட்டைதான். நான் எங்கே இதையெல்லாம் முயற்சிப்பது.

பெரும்பான்மை மனிதர்களின் பொதுவான பொழுதுபோக்கு என்ன விதமானது என்பதையே என்னால் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. ஆனால் நான் மூன்று நூல்கள் எழுதியிருக்கிறேன்.

எனக்கென்னமோ எழுத்தாளர்களை விட வாசகனும், வாசகனைவிட புத்தகத்தையே கையில் தொடாத மனிதர்களும் அதிகம் தெரிந்து வைத்திருப்பதாகத்தான் தோன்றுகிறது. சிக்கல் என்னவென்றால், இந்த அதிகம் தெரிந்து வைத்திருப்பவர்கள், சில காரியங்களை தாங்களாகவே செய்துவிட்டால், எழுத்தாளனாவது, சிந்தனையாளனாவது ஒரு மண்ணாங்கட்டியும் தேவை இல்லை.

அந்த சில காரியங்கள்: ஜாதி பேதம் பார்க்காமலிருப்பது, பொருளாதாரத்தை மையப்படுத்தி இயங்குவது, மற்றவர்களை அவர்களாகவே ஏற்றுக்கொள்ளுதல், எட்ஸெட்ரா...எட்ஸெட்ரா....

இதை பொது ஜனம் செய்துவிட்டால், எழுத்தாளன் காணாமல் போய்விடுவான் அல்லது கதைகளை மட்டும் எழுதிவிட்டு காசு சம்பாதித்துவிட்டு போய்விடுவான் என்றே நினைக்கிறேன். இலக்கியம் என்பதை எளிமையாக விளக்கு என்று யாரேனும் கேட்டால், "பொதுஜனம் உணராத ஒன்றின் தேவையை பொதுஜனத்துக்கு உணர்த்த உருவாக்கப்படும் ஆவணம்" என்கிற வரி பொருத்தமாக இருக்கலாம்.

சிலரெல்லாம் இருக்கிறார்கள். வாசகர் வட்டமெல்லாம் வைத்து ஜகஜோதியாக மேனேஜ்.- இல்லையில்லை... சரியான தமிழ் வார்த்தை - மெயின்டெயின்.... மெயின்டெயின்  செய்துகொண்டிருக்கிறார்கள். கூட்டங்களில் பேசுகிறார்கள். இதை சொல்ல வேண்டும். நீங்கள் தமிழில் நடைபெறும் இலக்கிய, கவிதை கூட்டங்களுக்கு போயிருக்கிறீர்களா? அது ஒரு டார்ச்சர்.

புத்தகக்கண்காட்சியில் நடக்கும் கவிதை கூட்டங்கள் வேடிக்கையானவை. கூட்டம் துவங்கும் முன் பேச்சாளரே புத்தக அரங்கில் வந்து வலுக்கட்டாயமாக நட்பை காரணம் காட்டி இழுத்துச்சென்றுவிடுவார். சரி, நம் போல நிறைய பேர் இருப்பார்கள் என்று நினைத்து போனால், நான்கே நான்கு பேர் இருப்பார்கள் ஐந்தாவதாக நாம் போய் அமர்வோம். நல்ல வேளை. என் வீட்டிலிருந்து யாரும் புத்தக வெளியீட்டு விழாவுக்கோ, கூட்டங்களுக்கோ வருவதில்லை.

எனக்கு இதெல்லாம் சிக்கலில்லை. ஏனெனில் நான் தமிழ் நாட்டிலேயே இல்லை. அதனால் கூட்டங்கள், இலக்கிய சண்டை என எதிலும் பங்கேற்பதில்லை. அங்கே நடந்த சண்டையைப் பற்றி முக நூலில் யாரேனும் எழுதுவார்கள். அதை வாசிப்பதோடு சரி.

எழுத்தாளன் பெரிய பு...கி எல்லாம் கிடையாது.  எல்லாமும் தெரிந்தவன் இறைவன் மட்டுமே.

எழுத்து என்பது ஒரு விதமான திறன். அவ்வளவுதான். சில நேரங்களில் ஒரு வரியாவது எதையேனும் எழுதிவிட கை பரபரக்கும். இந்த பரபரப்பு தான் "எழுத்து" என்பது. சிலருக்கு கிரிக்கெட் மட்டையை பிடித்து ஒரு பந்தை பவுண்டரிக்கு அனுப்பவில்லை என்றால் எதையோ இழந்தது போலிருக்கும். சிலருக்கு ஒரு தூரிகை பிடித்து ஒரு கோடாவது இழுக்க வில்லை என்றால் என்னவோ போலிருக்கும். திறன் என்று தான் அடையாளப்படுத்த வேண்டி இருக்கிறது. அதைத்தாண்டி எழுத்து என்பதில் பெரிய தில்லாலங்கடி வேலை எதுவும் இருப்பதாக தெரியவில்லை.

ஃப்ரைட் ரைஸ், பிரியாணி, சப்பாத்தி, சால்னா என்று தெரிந்த தக்காளி, அரிசி, கோதுமை, வெங்காயத்தையே விதம் விதமாக செய்து பார்க்கும் அதே திறன் தான் தெரிந்த வார்த்தைகளையே ஓ ஹென்றித்தனமான கதைகள், புனைவு, மெடா ஃபிக்ஷன், சரித்திரம் என்று விதம் விதமாக எழுத தெரிவது என்பது.

சமையல் போல, விளையாட்டு போல, எழுத்து நேரத்தை விழுங்குகிறது.  உலகை வெவ்வேறு கோணங்களில் பார்க்க உதவுகிறது. அதன் மூலமாக 60 வருட வாழ்வை ஒரு குடத்தில் நீர் ஊற்றி நிரைப்பது போல, சிந்தனைகளால் நிரைக்க உதவுகிறது. என் வரையில், என் எழுத்து மூலமாக நான் கண்ட பலன் இதுவே.

மற்றபடி, மூன்று நூல்கள் எழுதியும் எனக்கு எதுவுமே தெரியாது என்பதே நிதர்சனமான உண்மை..

Thursday, 28 September 2017

ஒழுக்கம் - 1

ஒழுக்கம்  - 1


ஒழுக்கம் என்பது என்ன?

எனக்கு தெரிந்து பலர் இருக்கிறார்கள். தினம் கோயிலுக்கு செல்வார்கள். குறிப்பிட்ட கிழமைகளில் கவிச்சி என்ன வெங்காயம் கூட சேர்க்கமாட்டார்கள். ஜாதி பார்ப்பார்கள். கேட்டால் பரிசுத்தம், தூய்மை, ஒழுங்கு என்பார்கள். மிக மிக சுய நலவாதிகளாக இருப்பார்கள். லாபமில்லாமல் எந்த காரியத்தையும் செய்ய மாட்டார்கள். இவர்கள் மேல் எதிர்பாலினத்திற்கு ஈர்ப்பெல்லாம் இருக்காது. அதனாலேயே இவர்கள் துணையின்றி இருப்பார்கள் அல்லது இருக்கும் துணையும் தாமரை இலை தண்ணீர் போல் ஒரு ஒட்டுதல் இன்றி இருக்கும். இவர்களுக்கெல்லாம் கல்யாணம் என்ற ஒன்று ஆகிவிடுவதாலேயே முழுமையான மனிதன் என்கிற நினைப்பு இருக்கும். "கலாச்சார பாதுகாவல்" வேலையெல்லாம் செய்வார்கள். பெண்கள் என்ன ஆடை அணிய வேண்டும், விதவை பெண்கள் தெருவில் நடமாடலாமா , கூடாதா, மொபைல் ஃபோன் பெண்களுக்கு தேவையா? என்றெல்லாம் சுற்றியிருக்கும் பெண்களை டார்ச்சர் செய்வார்கள். இவர்கள் பெரும்பாலும் மது அருந்துவார்கள். கேட்டால் மது அருந்துவதே கலாச்சாரம் என்பார்கள். மது அருந்தாதவனெல்லாம் நல்லவன் இல்லை என்று வியாக்யானம் பேசுவார்கள்.இப்போது இவர்களை ஒழுக்கமானவர்கள் எனலாமா?

இன்னொரு வகை இருக்கிறார்கள். அளவாக சாப்பிடுவார்கள். உடற்பயிற்சி செய்வார்கள். கோயிலுக்கும் செல்வார்கள். நிறைய புத்தகம் படிப்பார்கள். பொருளாதாரத்தில் தன்னிறைவுடன் இருப்பார்கள். இவர்களது அதீத பர்ஃபெக்ஷனால் ஆக்கப்பூர்வமான பல விஷயங்கள் நடக்கும். வெற்றியாளர்களாக இருப்பார்கள். அதனால்  இவர்களுக்கு எதிர்பாலினத்திடம் ஈர்ப்பு இருக்கும். பல சமயங்களில் அது உடலுறவாகக்கூட இருந்துவிடும். ஆனால் யோசித்துப்பார்த்தால் அது முழுக்க முழுக்க இரு தரப்பும் விரும்பி, ஒருவரையொருவர் உளப்பூர்வமாக ஏற்றுக்கொண்ட இணைப்பாக‌ இருக்கும். இப்போது இந்த‌ ஒற்றை காரணத்திற்காய் இவர்களை ஒழுக்கம் கெட்டவரகள் என்று சொல்லிவிடலாமா?

அப்படியென்றால் ஒழுக்கம் என்றால் என்ன?
இந்த இரண்டில் எந்த வகையான ஒழுக்கம் ஒரு சமூகத்திற்கு நன்மை பயக்கும்?

கமல்ஹாசன் அரசியலுக்குள் நுழைவதைக்குறித்து இணையத்தில் அவதூராக நிறைய பதிவிடுகிறார்கள். அவர் பல பெண்களுடன் இருந்தவராம். அதனால் அவர் தலைவருக்கான தகுதி இல்லாதவராம்.

தெரியவில்லை. அது என் பிரச்சனை இல்லை.

ஆனால் ஒழுக்கம் என்பது என்ன? எந்த ஒழுக்கம் நமக்கு தேவை?

நடிகர்கள் பலர் திரைக்கு பின்னால் இயங்கும் விதம் குறித்து அவ்வப்போது கிசுகிசுக்கப்படவே கேள்விப்படுகிறோம். ஆனாலும் பெண்களுக்கு அவர்களை பிடிக்கிறது. ஏன்? அவர்கள் இரண்டாம் வகையினர். திறமைகள், உழைப்பு, அர்ப்பணிப்பு, அறிவு சார் செயல்பாடுகள் என்று அவர்கள் தனித்து தெரிகிறார்கள். எதிர்பாலினத்தின் ஈர்ப்பை சம்பாதித்துக்கொள்கிறார்கள்.

ஒருமுறை அர்விந்தசாமி, க்ரோர்பதியில் 20 தொடர்பற்ற பொருட்களை சொல்லச்சொல்லி நினைவில் வைத்திருந்து பின் கேட்கும்போது சொன்னார். அது ஒரு விதமான மூளை விளையாட்டு. அந்த திறமை பிடித்திருந்தது. ஆணாக எனக்கே அவரை பிடித்திருந்ததென்றால் பெண்களை கேட்கவா வேண்டும்?

வேறு விதமாய் யோசித்து பார்க்கலாம். இப்போதெல்லாம் பெண் விடுதலை குறித்த குரல்க‌ள் உக்கிரமாக ஆண்கள் தரப்பிலிருந்தே வெளிப்படுகிறது. அவைகள் எல்லாமும் உண்மையான‌ நோக்கமுடன் கூடிய குரல்கள் என்றா நினைக்கிறீர்கள்? இல்லை.அந்த குரல்களில் கணிசமானது பெண் உடலை போகப்பொருளாக்கி துய்க்கும் நோக்கமுடையது. பெண் உடல் கிடைக்கவேண்டுமென்றால் அவர்களை குடும்பம் என்னும் அரணிலிருந்து வெளியே இழுக்க வேண்டும். அந்த நோக்கிலேயே பெண் விடுதலை குரல்கள் பல கயவாளிகளால் ஒலிக்கவிடப்படுகிறது. இது புரியாமல், பெண்க‌ள் அவர்களை சப்போர்ட் செய்யும் அவலமும் இங்கே நிறைய நடப்பதை நாம் கண்கூடாக காண்கிறோம்.

 உண்மையான நோக்கமுடன் குரல் தருபவர்கள், பிரச்சனையை ஆழ்ந்து புரிந்தவர்களாக இருப்பார்கள். பிரச்சனைக்கான அவர்களின் தீர்வுகள் தட்டையாக, "அவன் செய்தால் நீயும் செய்" என்பதாக இருக்காது.

துரதிருஷ்டம் என்னவெனில், குடும்பம் என்னும் அமைப்பில் சிக்குண்டு உழலும் பெண்கள், இப்படியான பொய் நோக்கமுடன் அலையும் காமுகர்களின் வார்த்தைகளிளேயே தடுமாறி, தடம்மாறி போய்விடுகிறார்கள். ஏனெனில் அவர்களை சிறை வைத்திருக்கும் அந்த அமைப்பு, அந்த காமுகர்களின் வார்த்தைகளின் உண்மைத்தன்மையை சோதித்து பார்க்கும் அவகாசத்தையோ, சுதந்திரத்தையோ வழங்குவதில்லை. இன்னொருவிதமாக சொல்லவேண்டுமானால், கிடைத்த சின்ன இடைவெளியை பயன்படுத்திக்கொள்பவர்களாக காமுகர்களின் எண்ணிக்கை இருக்கிறது எனலாம்.

பெண் சுதந்திரத்தை தன் படைப்பெங்கும் இழைய விடும், பெண் சுதந்திரத்திற்கென பத்தாண்டுகளுக்கும் மேலாக உழைக்கும் பெண் கவிஞர் ஒருவர் " சுதந்திரத்தை பாடுபட்டு அடையும் முனைப்பில் இயங்கும் பெண்கள் அந்த இயக்கத்திலேயே தங்களை, தங்கள் இருப்பை தொலைத்து விடுகிறார்கள். இறுதியில், அப்படியாக அடையும் சுதந்திரம் சூன்யமாகிவிடுகிறது" என்று சொல்லவும் கேள்விப்படுகிறோம்.


எதையோ பேசத்துவங்கி எங்கோ வந்துவிட்டேன் பாருங்கள்.

ஒழுக்கத்தின் விளைவுகள் விரும்பப்படுகின்றன. அதன் பக்கவிளைவுகளால் ஒழுக்கத்தின் இருப்பை காலி செய்ய முடிந்ததில்லை. நிறைய உதாரணங்கள் சொல்லலாம். பெயர்களை சொல்ல வேண்டி இருக்கும். எதற்கு வம்பு.
உழைப்பு, அர்ப்பணிப்பு, திறமை போன்றவைகளால் இயங்குபவர்களுக்கு எதிர்பாலின உறவுகள் கடந்து போகும் மேகத்தை ஒத்ததாகவே இருக்கிறது. நிரந்தரமாக அவர்களிடம் இருப்பது அந்த உழைப்பும், அர்ப்பணிப்பும் , திறமைகளுமே.

Sunday, 24 September 2017

எப்படி எழுதத்துவங்கினீர்கள்?

எப்படி எழுதத்துவங்கினீர்கள்? - 1

சமீபமாக இந்த கேள்வியை அதிகம் கடந்து போகிறேன்.

2008ல் டி.சி.எஸ் நிறுவனத்துக்காக துரைப்பாக்கத்தில் வேலை செய்துகொண்டிருந்தேன். வீடு அம்பத்தூரில். தினமும் டி.சி.எஸ் பேருந்து வரும்.  அப்போது ஓஎம் ஆர் சாலை இப்போதுபோல் நவீனத்துவப்படவில்லை. கட்டுமானம் நடந்துகொண்டிருந்தது. ஆகையால் இரண்டு மணி நேரமாகிவிடும் பேருந்து பயணம். காலை மாலை என மொத்தம் நான்கு மணி நேரங்கள்.

நான் தெரிந்த முகங்கள் இல்லையென்றால் யாரிடமும் சட்டென பேச மாட்டேன் அப்போதெல்லாம். நான்கு மணி நேரங்களை என்ன செய்வது? தூக்கம் வராது. அப்போது தோன்றியதையெல்லாம் கிறுக்க ஆரம்பித்தேன். அப்போது அதெல்லாம் வெறும் கிறுக்கல்களே. ஒன்றிரண்டை கூடல்.காம் என்றொரு தளத்திற்கு அனுப்பினேன். அதில் வலையேற்றினார்கள். முதல் வலையேற்றம். ஜிவ்வென்றாகிவிட்டது.

அந்த நேரம் லண்டனுக்கு பயணப்பட்டேன். 2009 புது வருடத்தில் பிள்ளையார் சுழி. வார்ப்பு, கூடல், என்று சில தளங்களில் சில கிறுக்கல்கள் வெளியாயின.

லண்டன் ப்ராஜெக்ட் முடிய, அங்கிருந்த சில மேனேஜர்கள் வில்லத்தனம் செய்து வேறொருவருக்கான என் இடத்தை காலி செய்துவிட்டனர். பெட்டி கட்டிக்கொண்டு சென்னை வந்து சேர்ந்தேன். ஆனால், வேறொரு ப்ராஜெக்டுக்காக ஸ்காட்லாந்து அழைத்தார்கள். அங்கே என்னைத்தவிர தமிழர்களே இல்லை. பெரும்பாலும் தெலுங்குக்காரர்கள் தான். என்னை சேர்த்துக்கொள்ள மாட்டார்கள்.

தனிமை. தனிமை. தனிமை.

தனிமையில் புத்தியை கண்டதன் மேலும் அலையவிடாமல், ஃபோகஸ் செய்ய கிறுக்கல்கள் உதவின. கீற்று, திண்ணை, பதிவுகள், உயிர்மையின் உயிரோசை, என்று கண்ணில் பட்ட அத்தனை தளத்திலும் கவிதைகள் வெளியாயின. 2009 செப்டம்பரில் முதல் சிறுகதை கீற்றில் வெளியானது. அதன் பிறகு அலுவலக வேலை நேரம் போக எஞ்சிய நேரமெல்லாம் கவிதைகளும், சிறுகதைகளும்.

எழுத யாரும் கற்றுத்தரவில்லை. இணையத்தில் வாசிக்க வேண்டியது, பின் எழுத வேண்டியது. இப்படித்தான் எழுத்து பழக்கப்பட்டது.

2010 ல் இந்தியா திரும்பி வந்தபோது உயிர்மையின் உயிரோசையில் பல நண்பர்களுடன் எழுதிக்கொண்டிருந்தேன்.

"இப்படி எழுது, இப்படி எழுதாதே, இதை எழுது, இதை தொடாதே" என்றெல்லாம் சொல்லித்தர எவருமில்லை. "சோதனை செய்தல்-பிழையிலிருந்து கற்றல்" என்கிற ரீதியிலேயே தொடர்ந்தேன். வேறொரு நிறுவனம் மாறியபோது நாவல் எழுத தோன்றி 2011 செப்டம்பரில் எழுதி முடித்தேன். அது 2012 துவக்கத்தில் தேவியின் கண்மணியில் வெளியானது. சமூக நாவல் தான். நேரடியாக புத்தகமாக வெளியாகியிருக்கவேண்டும். விவரம் தெரியவில்லை.

இப்போதும் அப்படித்தான். 2014ல் அமெரிக்கா வந்தேன். வந்ததிலிருந்து தனிமை. அதிகம் நண்பர்கள் இல்லை.

தனிமை. தனிமை. தனிமை.

கவனச்சிதறல் இன்றி ஃபோகஸ் செய்ய எழுத்து உதவுகிறது. 2015 - 2016 டிசம்பர் முடிய இரண்டு நாவல் எழுதினேன். எனக்கே பிடிக்கவில்லை. அப்படியே வைத்துவிட்டேன். 2016 ஜனவரி - 2016 டிசம்பர் காலத்தில் தனிமையை இட்டு நிரப்பிக்கொள்ள எழுதிய நாவல் தான் "உங்கள் எண் என்ன?". அதோடு அதன் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பும்.

ஸ்டாம்பிங் செய்ய இந்தியா வந்தபோது, பேக்ரவுண்ட் வெரிஃபிகேஷனுக்காக சென்னையில் இருக்க நேர்ந்த காலத்தை நூலாக வெளியிட கிடைத்த வாய்ப்பாக பயண்படுத்திக்கொண்டேன். 2017 ஜனவரியில் அமெரிக்கா திரும்பிவிட்ட பிறகு இருந்த தனிமையை இட்டு நிரப்பிக்கொள்ள எழுதிய நாவல் "இரண்டு விரல்கள்".

இப்படி தனிமையை இட்டு நிரப்பிக்கொள்ள உருவானவைகள் தான் எனது நாவல்கள். நூல்கள். இப்போது யோசித்தால் இந்த மூன்று புத்தகங்கள் உருவாகவே என்னை இயறகையே தனிமையில் இருக்க வைத்திருக்கிறதோ என்றும் கூட அவ்வப்போது தோன்றிக்கொண்டுதான் இருக்கிறது. எது உண்மை என்று யாருக்கு தெரியும்? எல்லாம் வல்ல இறைவனுக்கே வெளிச்சம்.

என் வரையில், திருமணமாகிவிடாத இந்த காலகட்டத்தை, பேச்சிலராக இருக்க கிடைத்த இந்த காலத்தை நான் உருப்படியாக பயன்படுத்திக்கொண்டேன்.  ஐந்து - பத்து வருடங்களுக்கு பிறகு நினைவு படுத்திப்பார்க்குங்கால் "இந்த கால கட்டத்தில் ஒன்றுமே செய்யவில்லை, வீணாக போய்விட்டது" என்கிற எண்ணம் எனக்கு வந்துவிடக்கூடாது என்றே இவ்விதம் இயங்கியிருக்கிறேன். நான் அவ்விதமெல்லாம் சிந்திப்பவன் தான். அதனாலேயே இந்த முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கை.

2014 - 2017 தமிழில் இரண்டு புத்தகங்கள், ஆங்கிலத்தில் ஒரு மொழிபெயர்ப்பு. எண்ணற்ற கவிதைகள். இந்த உழைப்பு இந்த காலகட்டத்தில் எனது செயல்பாடுகளை இனி வரும் காலங்களில்  நியாயப்படுத்தும் என்று நம்புகிறேன்.   இந்த புத்தகங்களுக்கென மேற்கொண்ட வாசிப்புகள், தகவல் சேகரிப்புகள், ஆராய்ச்சிகள் போன்றவை பின்னெப்போதோ எதற்கோ மூலதனமாகலாம் என்பது எனது நம்பிக்கை.

Friday, 22 September 2017

தரமணி - 1

தரமணி - 1


ஒரு சமூக நலன் கருதிய படம்.

பிரபு காதல் தோல்வியுற்ற சமயம் ஆல்தியாவை ஒரு மழை நாளில் சந்திக்கிறான். ஆல்தியாவுக்கு திருமண முறிவு. அவளது கணவன் ஒரு ஓரினச்சேர்க்கையாளன். சமூக புறக்கணிப்புக்கு பயந்து ஆல்தியாவை மணம் செய்துகொள்கிறான். அவன் மூலமாக ஆல்தியாவுக்கு ஒரு குழந்தை இருக்கிறது.

பொது புத்தி ஓரினச்சேக்கையாளர்களை பரிதாபத்துடன் அணுகுவதையே சரி என்கிறது. கொஞ்சம் இப்படி யோசித்து பார்க்கலாம். இரண்டு ஓரினச்சேர்க்கையாளர்கள் ஒன்றாக இணைந்தால் குழந்தை பெற வாய்ப்பில்லை. ஆக இயற்கையே அந்த விசித்திர சேர்க்கையை அடுத்தடுத்த தலைமுறைக்கு பரவாமல் தடுப்பதாக கொள்ளலாம். ஆல்தியா தனது கணவனை மன்னிக்கும் இடம் சரிதானா என்பது எனக்கு புரியவில்லை.  அடுத்தவர் வாழ்க்கையில் விளையாட எவருக்கும் உரிமை இல்லை. ஆல்தியாவின் கணவன், தன் பாலுணர்வு தெரிந்தே ஆல்தியாவை திருமணம் செய்துகொள்கிறான். இதை ஆல்தியா ஒரு பரிதாப உணர்வோடு அணுகுவது சரியா தெரியவில்லை.

மறுபக்கம் பிரபுவுக்கும் செளமியாவுக்குமான காதல் அவளது வெளி நாட்டு வாய்ப்பில் காணாமல் போய்விடுகிறது. செளமியாவின் உடைகள் வெளி நாடு சென்றவுடன் மாறிவிடுகின்றன. செளமியா என்கிற பெண் செளமியாவாகத்தானே இருக்க வேண்டும்? பிரபு விலகி விடுகிறான் அல்லது விலக்கப்படுகிறான்.

பிரபுவுக்கு ஆல்தியா மீது காதல் வருகிறது. ஒரு கட்டத்தில் ஆல்தியாவும் பிரபுவை விரும்பத்துவங்குகிறாள்.

ஆனால் பிரபு காதல் உந்திய பொசசிவெனெஸ்ஸுக்கு உள்ளாகிறான். ஆல்தியாவிடம் வழியும் மேனேஜர் குறித்து கேள்வி எழுப்புகிறான். நடு ரோட்டில் கத்துகிறான். அதனால் இருவருக்குமிடையில் சண்டை வருகிறது.

நாம் யார் என்பதை நாம் என்ன செய்கிறோம் என்பது காட்டிக்கொடுத்துவிடும். 18 வயது வரையிலான காலம் வரை வளர்ப்பு எல்லோருக்கும் ஒன்றே போலத்தான். நாம் எதை எவ்விதம் கையாள்கிறோம் என்பதைப்பொறுத்து நம் பர்சனாலிட்டி உருவாகிறது.

எவரையுமே சரி , தவறு என்கிற இருமைக்குள் அடைக்க இயலாது. யாரையும் யாரும் கட்டுப்படுத்தி விடவும் முடியாது. யாரையும் யாரும் அடக்கி ஆண்டுவிடவும் முடியாது. நாம் ஒழுக்கமாக வாழ்ந்தால், பிணி இல்லை. வலி இல்லை.

என் பள்ளிக்காலத்தில் ஏகத்துக்கும் காதலிகளுடன் 'விளையாடிய'   நபர்களை கண்டு பொறாமைப்பட்டிருக்கிறேன். நமக்கு ஏன் அப்படியெல்லாம் இல்லை என்று யோசித்திருக்கிறேன். ஆனால், இப்போது அதில் பலருக்கும் மண்டையில் முடி கொட்டிவிட்டது. தொப்பை விழுந்துவிட்டது. ஷுகர். பிபி. அல்சர். வாய்க்கு ருசியாக சாப்பிட முடியாமல், நடக்க முடியாமல் கஷ்டப்படுபவர்கள் பலர். சரியான உத்தியோகமோ, சம்பளமோ இல்லை. தரங்கெட்ட மனிதர்களுடன் கூடி, பிரச்சனைகளுடன் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறார்கள். வயது ஒன்றே தான். ஆனால் வாழ்க்கை?

யோசித்துப்பார்த்தால். ஒழுக்கம் ஒன்றே நிலையான சந்தோஷத்தை தருகிறது. அறிவு சார் செயல்பாடுகளே மன நிறைவைத்தருகின்றன. இளமையாய் இருக்கும் உடல், எல்லையற்ற தன்னம்பிக்கையை தருகிறது. உடல் வலு தருகிறது. மனதை, எண்ணங்களை இளமையாக வைத்திருக்கிறது. அந்த பேரின்பங்களை சுவைத்துவிட்ட பிறகு, சிற்றின்பங்கள் ஈர்ப்பதே இல்லை. அது எல்லோருக்கும் புரிந்துவிடாது. அதை  அனுபவிப்பவர்களுக்கே அது புரியும்.

ஆனால் இது நாம் தேர்வு செய்வது அல்ல. நமக்கு இதெல்லாம் புரிவதற்கு முன்பே நாம் நம் இலக்கை நோக்கிய பயணத்தை நம்மையும் அறியாமலேயே துவங்கிவிட்டிருப்போம்.

பிரபுவின் இடத்தில் நான் இருந்திருந்தால், ஆல்தியா போதுமென்று இருந்திருப்பேன். நாம் யாரையும் கட்டுப்படுத்துவதற்கில்லை என்று விட்டிருப்பேன். எனக்கென்று ஒரு வேலையை கைக்கொண்டிருப்பேன். காதலை உணர மட்டுமே முடியும். வரவழைக்க முடியாது. உணர முடியவில்லை என்றால் பிரிந்திருக்கலாம். சண்டை போட்டு கெடுத்துக் கொண்டிருந்திருக்க வேண்டியதில்லை. ஆல்தியாவிடம் பிரபுவுக்கான காதல் இருந்திருந்தால், அவள் அவளது மேனேஜரின் அத்துமீறலை தானே சமாளித்திருப்பாள். அதை நடு ரோட்டில் கத்தி தான் கேட்க வேண்டுமென்பதில்லை. ஆல்தியா பிரபுவுடனான காதலை உணரவில்லை என்றால் வீட்டில் தங்க அனுமதித்திருக்க வேண்டியதில்லை.

உறவுகள் விஷயத்தில் என்னுடைய தாரக மந்திரம் ஒன்று உண்டென்றால் அது: நாம் யாருக்கும் தீங்கிழைக்கவில்லை என்றால் நமக்கும் யாரும் தீங்கிழைக்க மாட்டார்கள். அவ்வளவே.

இரண்டு டிகிரி படித்த அப்பா, தன் மகனும் இரண்டு டிகிரி கண்டிப்பாக படிக்க வேண்டும் என்கிற எண்ணப்பாட்டுடன் பிள்ளையை நடத்த துணியும் துணிபுவை ஒத்தது பிரபு ஆல்தியாவை நடுரோட்டில் கையாளும் விதம். அப்படியெல்லாம் செய்வதனால் படிப்பையோ, காதலையோ வரவழைத்துவிட முடியாது.

எல்லோருக்குமான ஒரே அவுன்ஸ் காதல் இல்லை. காதலின் அளவு ஒவ்வொருவருக்குமிடையே மாறுபடும். அதை அவரவரே கண்டடைய வேண்டும். தேடி போகலாம். நமக்கானதை தேர்வு செய்கிறோமா என்கிற தெளிவு இருக்க வேண்டும்.

ஒரு டிவி ஷோ, நீயா நானா என்று நினைக்கிறேன். ஒரு பெண் வந்து "என் காதலன் என்னை நடுரோட்டில் அறைந்தார். அதனால் என்ன? நானே அவருக்கு என்றாகிவிட்டபோது அறைந்தால் என்ன?" என்றார். எனக்கு தூக்கிவாரிப்போட்டது. நவீனத்துவவாதிகள் கேட்டால் "இந்த மாதிரி பெண்களுக்கு எது பெண் உரிமை என்பதே தெரிவதில்லை" என்பார்கள். ஆனால் இப்படியும் பெண்கள் இருக்கிறார்கள். இவர்களிடம் போய் நவீனத்துவம் குறித்து வாய் கிழிய பேசினாலும் அவர்களுக்கு அது தேவைப்படாது.

சுருக்கமாக சொல்லவேண்டுமானால், எல்லா விரல்களும் ஒன்றே போல் இருக்காது. அவ்வளவுதான். ஒருவரின் இயல்பு அதுதான் என்றால் அதை மாற்ற முயற்சிக்கக்கூடாது. முடிந்தால் அதனுடன் ஒத்துப்போய்விடலாம். அல்லது பிரிந்து அவரவர் பாதையில் சென்றுவிடலாம். அதுதான் நியாயம் என்று நினைக்கிறேன்.

ஆல்தியாவால் முடிந்த காதல், தேவைப்படும் ஆணாக பிரபு இல்லை. பிரவுக்கு தேவைப்படும் அளவினதான காதலை தரக்கூடிய பெண்ணாக ஆல்தியா இல்லை.

ஆனால் ஆல்தியாவை அவளது குழந்தையோடு ஏற்றுக்கொள்ளும் ஆல்தியா-வகையான ஆண் இல்லை. அதே போல் பிரபுவின்-வகையான பெண்ணும் இல்லை. அல்லது அவர்கள் இருவருமே தங்கள் சரியான துணைகளை நோக்கி தேடிப்போகவில்லை என்று கூட சொல்லலாம்.

பெண்களை அடக்கி வைக்கும் ஆணாக வரும் அந்த போலீஸ்காரர் சம்பந்தப்பட்ட காட்சிகள் வாவ். அவரது மனைவிக்கு கணவனிடன் காதல் கிடைக்கவில்லை. ஆனால், கணவர் மனைவியை ஏதோ காரணத்திற்காய் பிரிய மறுக்கிறார். ஆயினும், அவரை சுதந்திரமாய் இயங்கவும் அணுமதிப்பதில்லை. இதில் வெறுப்பின் உச்சத்திற்கு போய்விடும் அந்த மனைவி, பிரபுவுடன் தனக்கு உறவு இருப்பதாக சொல்லி போலீஸ்காரரை வெறுப்பேற்றுகிறார்.

அப்போதுதான் பிரபுவுக்கு புரிகிறது ஆல்தியாவை தன் நடவடிக்கைகள் எத்தனை வெறுப்பேற்றியிருக்கும் என்பது.

Wednesday, 20 September 2017

இரண்டு விரல்கள் - இப்போது விற்பனையில்

இரண்டு விரல்கள் - இப்போது விற்பனையில்



எனது மூன்றாவது நூல், ஐடி துறையின் பின்னணியில் ஒரு துப்பறியும் நாவல் தற்போது வாதினி பதிப்பக வெளியீடாக விற்பனையில் இருக்கிறது.

புத்தகம் நூறே ரூபாய் தான்.. புத்தகம் வாங்க நடையாய நடக்க வேண்டியதில்லை..

வாதினி பதிப்பக வங்கிக்கணக்கிற்கு பணத்தை செலுத்திவிட்டு, சுப்ரஜா அவர்களின் முக நூல் உள்பெட்டியில் முகவரியை தெரிவித்துவிட்டால் போதுமானது.. யார் எத்தனை பிரதிகள் என்பதை கண்டுபிடிக்கும் வகையில் பணம் செலுத்தியதற்கான ஸ்கிரீன்ஷாட் இணைத்தால் நலம்...

(VADHINI-
Current Account Number 130109000074431 
CITY UNION BANK,
ASHOK NAGAR BRANCH 
CHENNAI 83 
IFSC Code:CIUB0000130) 




Wednesday, 13 September 2017

காசினி

காசினி


வானியல் சாஸ்திரங்கள் மீது ஆர்வமுள்ளவர்களுக்கு பரவசம் தரக்கூடிய ஒரு நிகழ்வு நடக்க இருக்கிறது. அது காசினி சனிக்கோளின் மேல் மோத இருப்பதுதான்.

திட்டமிட்ட முதல் ஐந்து வருட உழைப்பைத்தாண்டி சுமார் 13 வருடங்கள் காசினி சனிக்கோளை சுற்றிச்சுற்றி வந்து மிகப்பல ஆராய்ச்சிகளை மேற்கொண்டிருக்கிறது. இப்போது அதனில் இருந்த எரிபொருள் தீர்ந்துபோனதை அடுத்து அதை விண்வெளிக் குப்பையாக விட விரும்பாமல், சனிக்கோளின் மேல் மோத விட்டு அழிக்க முயற்சிக்கிறது நாசா.

விண்வெளிக்குப்பையாக விட நேர்ந்தால், அது சனியின் துணைக்கோள்களில் ஒன்றில் மோதி இயல்பாக உயிர் உருவாகக்கூடிய செயல்பாட்டில் களங்கம் விளைவிக்கக்கூடும் என்று அஞ்சுகிறது நாசா. ஒருமுறை ஒருவர் கேட்டாராம். 26000 வருடங்களில் 9 கிரகங்களும் ஒரே நேர்கோட்டில் எப்போது வரும் என்று. அது நடக்கவே நடக்காது என்கிறார்கள். ஏனெனில் எல்லா கிரகங்கள் ஒரே தளமாக சூரியனை சுற்றவில்லை. ஆதலால் எல்லா கிரகங்களும் ஒரே நேர்கோட்டில் வருவது என்பது சாத்தியமில்லை.

நம்மூரில் நவீனத்துவவாதிகள், அல்லது அப்படி சொல்லிக்கொள்பவர்கள் ஜாதகங்களை, ஜோசியங்களை கிண்டலடிக்க ஒரு கேள்வி கேட்பார்கள். அதாவது, பல கோடிக்கணக்கான மைல்களுக்கப்பால் இருக்கும் ஒரு கிரகம் எப்படி மனித வாழ்வை கட்டுப்படுத்த முடியும் என்பதுதான் அந்த கேள்வி.

உண்மையில் கிரகங்கள் கட்டுப்படுத்துவது அல்ல. கிரகங்களின் இயக்கங்களுக்கும் பூமியின் இயக்கங்களுக்கும் ஒரு பொதுத்தன்மை உள்ளது. அதைத்தான் வானியல் சாஸ்திரம் அப்படி சொல்கிறது.

இது கிட்டத்தட்ட  சில ஷாட்களை பிரையன் லாராவும் சச்சினும் ஒன்றே போல் கையாள்வது போலத்தான். அதற்காக பிரையன் லாரா எங்கிருந்தோ சச்சினை செலுத்துகிறார் என்றெல்லாம் புரிந்துகொண்டால் அது எப்படி இருக்குமோ அது போன்றதுதான் தான் மனிதர்களை கிரகங்கள் கட்டுப்படுத்துகின்றன என்பதுவும்.

கிரகங்களின் இயக்கங்களை புரிந்துகொள்வதில் நன்மைகள் இருக்கின்றன. கமல் சுனாமி பற்றி தன் படத்தில் சொல்லியது போல.

ஆனால் அதை வைத்து சொல்லப்படும் கட்டுக்கதைகளை நம்ப வேண்டிய தேவை இல்லை. எங்கள் வீட்டில் வாடகைக்கு இருப்பவர் காதல் திருமணம் செய்திருக்கிறார். ஒரு குழந்தை உண்டு. இருவருமே ஒன்றற்கொன்று பொருந்தாத நட்சத்திரங்களாம். ஆனால் நன்றாகத்தான் இருக்கிறார்கள்.

வேலை வாய்ப்பை மீறி ஜனத்தொகை பெருகிவிட்ட நாட்டில் பணம் பண்ண, ஜோசியம் ஒரு எளிய உபாயம். அதற்காக வான சாஸ்திரம் பொய் என்றெல்லாம் அர்த்தமில்லை. ஆனால் அதிலிருக்கும் தகவல்களை பகுத்தறிந்து பயன்படுத்த ஒரு புத்தி ஜீவித்தனம் இருக்கிறது. அது இருப்பவன் அஞ்சுக்கும் பத்துக்கும் ஜோஸ்யம் சொல்லும் நிலையில் இருக்க மாட்டான்.

அஞ்சுக்கும் பத்துக்கும் ஜோசியம் சொகிறவனிடம் அத்தகைய புத்திஜீவித்தனம் போய் சேராது.

Monday, 4 September 2017

கணையாழி செப்டம்பர் 2017 இதழில் எனது கவிதை

இந்த மாதம் கணையாழி செப்டம்பர் 2017 இதழில் எனது கவிதை ஒன்று பக்கம் 64ல் 
வெளியாகியிருக்கிறது.

எனது கவிதையை தேர்வு செய்து வெளியிட்ட கணையாழி ஆசிரியர் குழுவுக்கு எனது நன்றிகள்.







STORY: 6 OUT OF 6

STORY: 6 OUT OF 6

By Ramprasath Rengasamy
mist
When it is time to prove myself before a bevy of cruel men who involve in all sorts of crimes and trafficking that are known to this world, I don’t go to my bedroom, gently close the door, lie on the bed and have a good 5 hours sleep. But this man nick-named and popularly known as “Columbus” does that every time he gets into one such situation.
To me, he was one whose body challenges to all known laws of human physiology. In situations when a human’s adrenaline should go high, his would go low and very normal like a gently flowing noiseless river. I would not be surprised if I get to see him reading financial times in a strip club or eating a full size pizza while sitting in a mortuary room.
I still remember the day when he was given an assignment by the “Teacher” of Columbia. He was to smuggle 25 kilograms of gold from a town in South Africa to a city in New Zealand. I don’t know much about this from the business perspective since I am new to this whole thing. All I know was from the point he jumped into action.
By then, I should confess that he had attained some sort of a reputation among the undercover criminals and all of that reputation came from his 5/5 successful attempts. He was expected in all major prisons but to none he visited or was brought. So as per records, he was definitely going to succeed in smuggling the Gold but how was he going to do it was the only question that puzzled all of us.
The Airports had tightened its grip. Sea route was completely unsafe due to the Somalia pirates. But on the said data, somehow Columbus managed to bring the gold to New Zealand.
He took close to 6 months of time but during the first 165 day time, we never saw him in places where he would usually be found.
I was well aware of his course of action as I was the one who was appointed to follow him from Africa to New Zealand. I was not supposed to make any form of communication with him but he should not move away from my eye-sight. I travelled in the same plane as he did. I pretty much watched him all through the long hours of journey in flight to New Zealand. He and his only carry-on luggage were thoroughly tested at clearance and yet he managed to bring the Gold to New Zealand.
How!
Yes. That was the only question in everyone’s mind but none of us dared to ask.
The following day, he delivered the ‘package’ to the gold merchant whose name I don’t intend to reveal here. But if you go in pursuit of the one who bought a huge volume of shares of the Swedish Automobile manufacturing company, chances are more that you may get a clue on who was the merchant.
Well, in the end, the package was indeed smuggled by our hero “Columbus” who had his success rate counted to 6/6 now. No one else got to know how he managed to smuggle 25kgs of gold despite heavy checks at the Airport clearance.
But I must tell you all what I saw the other day in his room. There was a girl named Dixie whom I desperately wanted to woo but she always fell for “Columbus”. Not only did I saw Dixie there in his room with him trying to make out with her while she was submissive to his advances, I also saw Ratchet wheel, Trip Spring, Plunger Spring, Spring pawl, Setting plunger and so on with a sheet of paper that announced that he skipped the theoretical classes but attended only the practical ones in Diploma in Aeronautical Engineering.
Do you get anything?… Nah??… Me too.

Thanks

STORY: NEW FINDING

STORY: NEW FINDING

By: Ramprasath Rengasamy
flyingobject
If it was not that costly, the people of Ohio could have been given each a powerful camera, which on that particular day could have helped them capture that bright thing that drifted across the blue sky and succumbed to ashes and never touch the ground.
The local channel‘s announcement that claimed the bright thing to be meteor was enough to most of the people of Ohio to convince themselves and return to their usual day to day chores ignoring what they saw in the bright sky.
Little did anyone know about the NextStar sky telescope that 15 years old Steven was hiding from others in his attic. Thanks to his dead mother and nowhere-to-be-found father. It was their absence in his life that brought him a room in the attic which was the most convenient place from where he can get a clear picture of the sky.
Right after the burn-down of the meteor, what he saw in his telescope chilled his spine momentarily. There was a prominent dot seen in the sky, which when magnified appeared much similar to a planet. He was surprised because as far as he knew, there was no chance for a planet to exist at that part of the sky. He had complete catalogues of planets and stars but the planet he saw was not there in the list. The very fact that, any new siting of a planet will most likely end up naming the planet by the name of the one who saw it first, excited him.
The benefits were mouthwatering. He could be given a huge sum as prize money. He could be offered a decent course to pursue in a good university and on completion could even get a job at a research unit with a good package. Not only did he dream of himself giving technical speech about modern astronomy to a bunch of scientists and researchers from across the world but he also dreamed of visiting to countries on international conferences.
With much eager, he quickly noted down the co-ordinates of his new finding and took his computer and sent out an email to the NASA explaining his finding. In that email of his, he marked his full name bold, italic and underlined.
As he waited for a reply from NASA, after almost 30 minutes, there came a reply from NASA in his Inbox. He double clicked it to open and
“Please clean your telescope lenses periodically” was all written in it.

Thanks

Monday, 28 August 2017

FiCTION: PAY

STORY: PAY

By Ramprasath Rengasamy
Pay
If it was not Yves Rossy in 2006, to fly in the sky using a jet pack on his back; It would have been Adam Thorp, a 55 years old, 6 foot tall and weighing 70 kilogram the first to have fled in the sky in 2000.
Initially when he threw this challenge upon us, we thought he was joking. We never took it serious until one day when he finally announced his plan to fly in the sky in the local newspapers.
The only conditions he laid was he should be allowed to fly with his own safety tools and no one should inspect them until he lands safely at the destination. In the patent papers that he shared with us, he had wisely avoided details of his safety tools. We were only able to see the date the patent was registered along with some details about the weight of the safety equipment which was a mere 5 kilograms.
That was all right. We were only interested to inspect tools that were proven right. What is the point in investigating equipment which doesn’t work?
He had arranged for a huge show. People from different parts of the world came to see it. The company which sponsored his adventure must have bagged a huge profit. On the announced date, he stood at the center of a large ground where usually people do camping in high numbers. People took photos with him moments before the countdown started.
Moments later, we saw him flying in the air. Yes. A jet in his backpack propelled him and by moving his hands he controlled his trajectory. After making a couple of rounds, we saw him vanishing into the clouds and we never saw him back after that.
We never recovered his body which meant he was breathing elsewhere. What happened to him, none of us got to know.
An investigation team was arranged and their findings shocked us to the core. The first that the team found was the company that sponsored his fly ceased from existence after that. The company was registered only a few weeks before the actual event happened. This led the investigators suspect that the company itself could have been Adam’s.
The next thing that the team revealed was the weight of Adam with his safety packs moments before flying. It was registered that he was weighing around 90 kilograms, which was almost 15 kilograms more than what he was supposed to weigh with the safety backpack.
With his disappearance, it was quite easy for us to derive that he must have smuggled something very high in value in his so called adventure event. Around 50000 of us witnessed his adventurous smuggling attempt. What he smuggled, we do not know to this date.
But we learned something. We must give inventors, their due respect, attention and pay. If we don’t give them, then there is a world that is ready to give them a much higher pay.

Thanks