Wednesday, 24 December 2014

மிஷ்கினின் பிசாசு - விமர்சனம்

மிஷ்கினின் பிசாசு - விமர்சனம்



படம் பார்த்தேன். கொலையாளி யார் என்கிற பார்வையாளனின் கேள்விக்கு படம் முழுவதும் வெவ்வேறு மனிதர்களை காட்சிகள் வாயிலாகவும் , வசனங்கள் வாயிலாகவும் சூசகமாக கைகாட்டிவிட்டு, இறுதியில் கொலையாளியை அடையாளம் காட்டுகிறது கதை.

திரைப்படம் மூலம் இயக்குனர் சொல்ல வரும் மனப்பிணி குறித்து சொல்வதானால், ஒரு நாவலே எழுதலாம். இந்த உலகில் போனால் திரும்பி வராத, இழந்தால் திரும்பவும் பெறமுடியாதவைகளுள் ஒன்றே கதையின் மையம்.

மரணம் நிகழ்கையில், அதைப் பார்த்தவர்கள் தவறுதலாக பச்சை நிற கார் தான் விபத்துக்கு காரணம் என்கிறார்கள். அங்கே தான் மிகப்பெறும் தவறு நிகழ்ந்துவிடுகிறது. அந்த ஒரு தவறை, க்ளைமாக்ஸ் வரை , ஆட்டோக்காரன், கதா நாயகன் நந்தா, அவனது நண்பர்கள் என அத்தனை பேரும் கூட்டாக திருத்திக்கொள்ளும் முயற்சிதான் மிஷ்கினின் பிசாசு என நான் பார்க்கிறேன்.

பின் நவீனத்துவம் 'எல்லாவற்றையும் சந்தேகி' என்கிறது. அதன்படி, இனி நடக்க இருக்கும், இதுவரை நடந்து முடிந்த எல்லா குற்றங்கள், மற்றும் விபத்துக்களின் முதல் தகவல் அறிக்கையையே (FIR) நாம் சந்தேகிக்கத்துவங்கினோமானால், எல்லாக் குற்றங்களும் ஒன்றுமில்லாமல் போக வாய்ப்பிருக்கிறது. அல்லது குற்றவாளிகள் மாறிப்போக வாய்ப்பிருக்கிறது. பல சமயங்களில், குற்றத்தின் மையக் காரணம், அல்லது மூலம், நிரபராதிகள் என்று சொல்லப்படுபவர்களின் மேல் விழத்தான் அதிகமான சாத்தியக்கூறுகள் உள்ளன. இதனை மிஷ்கினின் பிசாசு ஒரு குறியீடாகக் காட்டுவதாகவே எண்ணுகிறேன்.

ஏனெனில், குற்றம் செய்யும் அத்தனை பேருக்கும், அந்தக் குற்றத்தைச் செய்ய ஏதோ ஒரு காரணம், சூழல், இருக்கத்தான் செய்கிறது. இருத்தலியத்தை இங்கே நினைவு கூற விரும்புகிறேன். அப்படியானால், யாரை குறை சொல்வது? எதை குறை சொல்வது?  குற்றம், குறை, தவறு இதற்கெல்லாம் என்ன மதிப்பீடு? என்ன அளவுகோல்? அதை யார் நிர்ணயம் செய்வது ? இப்படியெல்லாம் கேள்விகள் எழுகின்றன. மிஷ்கினின் பிசாசு இக்கேள்விகளைத்தான் எனக்குள் எழுப்பியது. அந்த வகையில், 'எல்லாவற்றையும் சந்தேகி' என்கிற மட்டும், மொழியின் வெளிப்பாடு என்கிற அளவுகோலில் ஒரு பின் நவீனத்துவக்கூறு எனக்கு நினைவுக்கு வருகிறது. அதற்காக இதை பின் நவீனத்துவ கதை என்றெல்லாம் சொன்னால் அது அபத்தம்

புலன்களின் உதவியுடன் நாம் உணர்ந்ததை வெளிப்படுத்த உதவுவது மொழி.  அந்த மொழியைக் கொண்டு நாம் எல்லோரும் எல்லா நேரங்களிலும் நம் மனதுக்கு தோன்றியதை 100% துல்லியமாக‌ சொல்லிவிடுகிறோமா என்றால் 100% இல்லை தான். சூரிய வணக்கம் செய்யச்சொல்லி நாம் எல்லோருமே கற்றுக்கொடுக்கப்படுகிறோம். ஆனால், நாம் கற்றுக்கொடுக்கப்படுகையில் , எத்தனை பேருக்கு, ' நாம் வணங்கும் சூரியன் எட்டு நொடிகளுக்கு முந்தைய சூரியன்' என்று சொல்லித்தரப்பட்டது? இப்படித்தான் நாம் பேசும் , கேட்கும் அத்தனையிலும் உண்மை திரிந்துவிடுகிறது. நாம் எல்லோருமே எப்போதுமே, மனதில் தோன்றியதை துல்லியமாக‌ வெளிப்படுத்துவதில் தினம் தினம் தோல்வியே அடைகிறோம். அது எப்பேற்பட்ட ஆளுமை கொண்ட மனிதராக இருந்தாலும், அவருக்கும் அதில் 100% வெற்றி என்பது சர்வ நிச்சயமாக இல்லை என்பதை எவரும் உறுதியாகக் கூறிவிட முடியும். இதன் காரணமாகத்தான் இலக்கியமும் எல்லையற்றதாக இருக்கிறது, இலக்கிய சண்டைகளும் எல்லையற்றதாக இருக்கிறது.

ஏனெனில், உணர்ச்சிகள் காலம் தாழ்த்தினால், இலக்கற்று போகும். ஏதுமற்று போகும். உணர்ச்சிகள், கார சாரத்துடன் வெளிப்படுவது விலங்கின இயல்பு. மன உணர்வுகள் மொழியால் முழுமையாக வெளிப்படும் காலம் வரை காத்திருக்க யாருக்கும் பொறுமை இல்லை என்கிற ஒரு காரணத்தில் தான், சரியென ஆக வேண்டியவைகள், தவறாக குறைப்பிரசவமாகிவிடுகின்றன என்பது ஒரு மிகப்பெரிய முரண். Irony.

கலகங்களும், சண்டைகளும், உலகப்போர்களும் இதன் காரணமாகவே நிகழ்கின்றன.

அறிவுக்களஞ்சியத்தினுள் வசிக்க நேரும் எழுத்தாளர்கள் ஏன் அடித்துக்கொள்கிறார்கள்?

அவர்கள் அனைவரையும் அமைதியாக உட்காரசொல்லி, தங்கள் உளக்கருத்தை கொட்டச்சொல்லி, அதனை சரிபார்த்தால், ஏறக்குறைய எல்லா எழுத்தாளர்களுக்குமே இருப்பது ஒரே கருத்தின் வெவ்வேறு வெர்ஷன்கள் தான் என்பதை புரிந்துகொள்ள முடியும். ஆனால், ஒருவர் தன் கருத்தை முழுமையாக மொழி மூலம் வெளிப்படுத்துவதில் தோல்வி காண்பதே , மற்றவர்களை தவறாக புரிந்துகொள்ள வைத்துவிடுகிறது. தவறான புரிதலை சரிப்படுத்த காலம் தேவைப்படுகிறது. உணர்ச்சிகள் காலந்தாழ்த்துவதில்லை. அது விலங்கியல் இயல்பு.  ஆகவே புரிதல் என்பது, காலத்தின் அளவுகோலில்  சுருங்குகையில் , தவறான புரிதல் கூட சரியனெ கொள்ளப்பட்டு, அதற்கான எதிர் வினை என்கிற பெயரில் உணர்ச்சிகள் கொட்டப்பட்டு கலகம் துவங்குகிறது. (கவனிக்கவும்: தவறான புரிதல் கூட சரியனெ கொள்ளப்பட்டு)

ஹிட்லர் போன்ற கொடுங்கோலர்களை உருவாக்கியது ஃபாசிசம் என்கிற மிக எளிமையான புரிதல் தான் என்று நான் சொன்னால் நம்புவீர்களா, மாட்டீர்களா? ஹிட்லரை கொடுங்கோலன் என்று சொல்லி சரித்திர ஏடுகளில் ஒரு கரும்புள்ளியாக்கி ஒதுக்கிவிட்டோம். ரேசிசம், ஃபாசிசத்திற்கென ஒரு காலகட்டம் இருந்தது. அந்த கால கட்டத்திற்கு பின்னர் , அது நீர்த்துப் போய்விட்டபின்னர் இப்போது வேறு கோட்பாடுகள் வந்துவிட்டன. ஃபாசிசத்திற்கு சற்றும் குறைந்ததில்லை இப்போதிருக்கும் கோட்பாடுகள். ஆக, இது எதை காட்டுகிறது, ஃபாசிசம் என்கிற புரிதலுக்கு, மாற்று அல்லது எதிர்புரிதல் உருவாகும் காலம் வரையிலான , காலத்தை நாஜிக்கள் பொறுமையுடன் கடந்திருப்பாரேயானால், லட்சோபலட்சம் கொலைகளை தடுத்திருக்கலாம் அல்லவா?

ஆக, காலத்தை வெல்லும் பொறுமையற்ற தன்மை இதற்கு மூலகாரணமாகிறது. அப்படிப்பட்ட தன்மைகளை நாம் எல்லோரும் நம் ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் ஒளித்துவைத்தபடிதானே வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறோம். நம்மில் ஒருவருக்கேனும் அந்த பொறுமை இருக்கிறதா? அப்படியானால், கிட்டத்தட்ட நாம் எல்லோருமே அடையாளப்படுத்தப்படாத குற்றவாளிகள் தானே? தினம் தினம் பற்பல குற்றங்களுக்கும் நாமும் ஒரு மூலகாரணமாகிக்கொண்டு தான் இருக்கிறோம். ஒரே ஒரு வித்தியாசம் என்னவெனில், நாம் காரணாமாகிக் கொண்டிருக்கிறோம் என்பதையே உணராமல் இருக்கிறோம் அல்லது அது நம் புலன்களின் எல்லைக்கு அப்பால் uncertainity யின் எல்லைக்குள் போய்விடுகிறது. இதனால் தான் நமக்கு குற்ற உணர்வு ஏதும் இருப்பதில்லை. இரவுகளில் நிம்மதியாகக் கூட உறங்குகிறோம். What a Irony!! என்று சொல்லத் தோன்றுகிறதல்லவா?

அந்த ஒரு தவறை, க்ளைமாக்ஸ் வரை , ஆட்டோக்காரன், கதா நாயகன் நந்தா, அவனது நண்பர்கள் என அத்தனை பேரும் கூட்டாக தெரிந்துகொள்ளும் முயற்சிதான் மிஷ்கினின் பிசாசு என எளிதாக சொல்லிவிடலாம் என்று சொன்னேன் அல்லவா?

தவற்றை கண்டுபிடித்தாகிவிட்டது. யார் செய்த தவறு என்பது தெரிந்துவிட்டது. தண்டனை என்ன?

கதா நாயகன் நந்தா தன் தவறை தானே ஒப்புக்கொள்கிறான். தன்னை கொலை செய்துவிடுமாறு மரணித்த பெண்ணின் தந்தையிடம் மன்றாடுகிறான்.

உணர்ச்சி வேகத்தில் எடுக்கப்படும் முடிவுகள். 'தவறிழைத்தவனுக்கும் நல்லதே செய்' என்கிற கோணத்தில், மரணித்து பிசாசாகிவிட்ட 'அது' மரணித்த உடலை தீக்கிரையாக்கி தானும் முடிவுறுகிறது.

ஒரு மரணம் நிகழ்ந்து விடுகிறது.  மரணித்த பெண்ணின் மன உணர்வுகளுக்கு நெருக்கமான ஒருவனே அவளது மரணத்துக்கு காரணமாகிவிடுகிறான். தனது மரணத்துக்கு காரணமானவனை ஒரு பெண்ணுக்கு பிடித்தும் இருந்தால் என்ன நடக்குமோ அது நடக்கிறது.

அத்தனை காதல் அவன் மேல் அந்த பெண்ணுக்குள்  வர ஒரு விபத்து நடக்கும் மைக்ரோ நொடிகள் போதும் என்கிற லாஜிக் அபத்தமாக படுகிறது. '7ஜி ரெயின்போ காலனி'யில் க்ளைமாக்ஸில் இது அற்புதமாக வெளிப்பட்டிருக்கும். பெண்மை அத்தனை எளிதல்ல. உயிர் போன பின்னும், பேயாகவாவது காதலனை சுற்ற விரும்பும் அளவினதான காதலுக்கு கதையில் இடமே இல்லை.

திரைப்படத்தின் நாயகனை விடவும் ' நல்ல' ஆண்கள் ஏகத்தும் இருக்கிறார்கள். படத்தில் வருவது போல் அறியாமல் செய்யும் பிழைகளைவிடவும் , அறிந்தே பல நல்ல விஷயங்களை போகிற போக்கில் செய்யும் ஆண்கள் அனேகம். என்ன ஒன்று. நம் குருட்டு சமூகத்தில் ஆண்கள் எல்லாம் 'பெண் எப்போது ஏமாறுவாள்?' என்று 'முயற்சிப்பவர்கள்'. பெண்கள் எல்லோரும் கடைந்தெடுத்த அப்பாவிகள். இது தான் ஃபார்முலா. ஆண் பெண் குறித்த பொதுப்பார்வை இவ்வளவுதான். இதைத் தாண்டி யோசிக்க இந்த சமூகம் இன்னும் பழகவில்லை. பழகுவதற்கு எது தேவையோ அதற்கு இந்த சமூகத்திடம் ஏகப்பட்ட எதிர்ப்புசக்தி வேறு. 'சின்னத்தம்பி' படத்தை நூறு நாள் ஓட்டிய சமூகம் அல்லவா?

"ஊடலின் ஊபரி மயிர் களையப்படுதலை சீர் செய்யப்படும் வீடு போல்" என்று எழுதினால் பத்திரிக்கைகள் ஆகா ஓகோ என்று பாராட்டும்.

"ஊடலின் ஊபரி மயிரை
யாருக்காகவோ களைந்தது போல"

என்று எழுதினால் ஒரு பத்திரிக்கையும் வெளியிடாது. சிற்றிதழ்கள் உள்பட‌. இது தான் நம் தமிழ்ச் சமூகம்.

சுரங்க நடைபாதையில், கண் தெரியாத பிச்சைக்காரர்களிடம் கொள்ளையடிக்கும் கேடிகளை கதா நாயகன் தட்டிக் கேட்கிறான். பிச்சை கேட்டும், சில்லரை இல்லாததால் போட இயலாமல் போனதற்கு வருத்தப்பட்டபடி கடந்து போகும் பொது ஜனத்தை வசவு பாடும் ஊனமுற்ற பிச்சைக்காரர்களாக அவர்கள் இல்லை என்பதற்கு காட்சிகள் இல்லை என்கிற பாயின்ட்டில் இருத்தலியத்திற்கு ஸ்கோப் இல்லாமல் போய்விட்டது. ஆனால், பார்வையாளர்களில் யாரேனும் நிச்சயம் யோசித்திருக்கலாம்.

பல காட்சிகள் she is out there!! என்கிற ஸ்திதியில்.

மரணித்த பெண் கொள்ளை அழகாக இருக்கிறார். அதுதான் பார்வையாளனின் பரிதாபத்தை ஸ்கோர் செய்கிறதா என்று கேட்டால் உடனே ஆள் ஆளுக்கு ஏற இறங்க பார்ப்பார்கள் என்பதால் அந்த பாயின்டை விட்டுவிடலாம். (எல்லாம் தமிழ் சமூகத்தின் தலையெழுத்து!)

போனால் வராத விஷயங்கள், போய்விட்ட பின்பு, இழப்பு குறித்த மனப்பிணிகளை மட்டுப்படுத்தும் வழிமுறைகளை இயல்பாக ஆக்கிக்கொள்ளும் கால கட்டத்தில் இப்படி ஒரு கதை படமாக்கப்பட்டிருப்பது குறித்து ஆச்சர்யமே!! இன்றை தேதியில் இழப்பு என்ற ஒன்றே இல்லை எனலாம். மிதமிஞ்சிய கோட்பாடுகளும், தகவல்களும், அறிவுரைகளும், தந்திரங்களும் இன்றைய மனிதனைச் சுற்றி ஒரு பின் நவீனத்துவ நாவல் போல் செயல்பட்டு, இழப்பு என்ற ஒன்றை, அது இருந்தும், நம்மை உணர விடாமலே ஆக்கிவிட்டன. இதுவே, இந்த கதையை உருவாக்கியவர் கொஞ்சம் அவுட்டேட்டடோ (Outdated) என்று யோசிக்கத் தோன்றுகிறது.

ஒரு கேள்வி:

பெண்கள் செத்தால் பேயாகி, கொலை செய்தவனையோ, காதலனையோ, கெடுத்த பண்ணையாரையோ, நாட்டாமையையோ சுற்றுவது குறித்து கண்டும் ('7ஜி ரெயின்போ காலனி, பிசாசு' ), சொந்த ஊரில் கிழம்கட்டைகளிடம் கேட்டும் இருக்கிறோம். அது ஓகே. ஆண்கள் உயிரோடிருந்தால் ஆயிரக்கணக்கான மனிதர்களை பாடாய்படுத்தி தாஜ்மஹால் கட்டுகிறார்கள். அந்த இளிச்சவாய்த்தனம் தெரிந்த கதை. அதுவும் ஓகே. செத்தால் பேயாகி காதலிக்கு வாங்கிக்கொடுத்த செல்போனில் அகால வேளையில் அவள் வேறு யாரிடம் மொக்கை போடுகிறாள் என்று தமிழில் எந்த படத்திலும் காட்டியதாக நினைவில் இல்லை. உங்களில் யாருக்கேனும் நினைவிருந்தால் சொல்லவும். தெரிந்து கொள்ளாமல் நாள் ஓடமாட்டேன் என்கிறது. இதென்னய்யா நியாயம்?. பெண்ணுக்கு ஆண் சமம் என்று சொல்லிவிட்டு (வார்த்தை பிரயோகங்களை கவனிக்கவும்:  பெண்ணுக்கு ஆண் சமம்..) ஆண்பிள்ளை செத்தால் மட்டும் பிசாசாகி ஏன் காதலியை பழிவாங்கவோ, பலிவாங்கவோ கூடாது? இந்த ஓரவஞ்சனையை வன்மையாக கண்டிக்கிறேன்.

இறுதியாக:

1. சிவப்பாக மிக மிக அழகான பெண்கள் கூட செத்துப்போய் பிசாசாகிவிட்டால், அசிங்கமாக, பயமூட்டும் விதத்தில் தான் இருக்கிறார்கள்.  இதை எதற்கு இப்போது சொல்கிறேனென்றால், .....................................................  சரி, விடுங்கள்..என்ன சொல்லி என்ன? தமிழ் நாட்டை திருத்தவே முடியாது..
2. உயிரோடிருக்கும் காதலர்கள் செத்த பின்னாலும், பிசாசாகி காதலிப்பார்கள் என்று அனேகம் படங்களில் காட்டியாகிவிட்டது. இனி இந்த லாஜிக் பழசாகிவிட்டது. இது க்ளிஷே ஆவதற்குள், அடுத்ததாக, பிசாசான பிற்பாடு பிசாசுகளுக்குள் காதல் உடைந்து, ஒரு தலை காதல் செய்த பிசாசோடு சேர்வது போலவோ, அல்லது பிசாசுகளுக்குள் சண்டை வந்து, ஒரு பிசாசு இன்னொரு பிசாசை கொலை செய்து, பிசாசு நிலைக்கு அடுத்த படியாக வேறு ஏதாவது நிலைப்பாடு (ஆமாம், உயிரோடிருப்பவன் செத்தால் பிசாசு..ஓகே. பிசாசு செத்தால் அடுத்தபடியாக என்ன?) எடுத்து, முந்தைய பிசாசை பழிவாங்குவது போல இனி படங்கள் வரலாம்.






@நன்றி
கீற்று(http://keetru.com/index.php/2014-03-08-04-36-23/2014-03-14-11-17-58/27578-2014-12-24-05-21-23)
திண்ணை (http://puthu.thinnai.com/?p=27794)

Monday, 15 December 2014

டிசம்பர் 2014 கணையாழி இதழில் எனது கவிதை

டிசம்பர் 2014 கணையாழி இதழில் பக்கம் 29ல் எனது கவிதை 'துர்பாக்கியத்தின் பலன் - கவிதை' வெளியாகியிருக்கிறது.

கவிதை வெளியான பக்கத்தின் பிரதி இங்கே.

Tuesday, 18 November 2014

மலைகள் 62 வது இதழில் எனது கவிதைகள்


மலைகள் 62 வது இதழில் வெளியான‌ எனது கவிதைகள்



http://malaigal.com/?p=5945



குடும்பம் – கவிதை


ஓங்கி உயர்ந்த ஓர் கட்டிடம்
அதைக் காட்டிக் காட்டியே
வைக்கிறீர்கள் ஒவ்வொரு செங்கல்லையும்
ஒன்றன் மீது ஒன்றாக‌
கட்டமைப்பாம்
நீள்சதுர கல்லுக்குள்
மூச்சுத் திணறுகிறது
அது பற்றி கவலையில்லை உங்களுக்கு
ஓரங்களில் பிசிறு வேண்டாம்
ஒழுங்காம்
சிதைக்கிறீர்கள் என் மேனியை
சத்தம் வரக் கூடாதாம்
வாயில் திணிக்கிறீர்கள் பிசினை
உடைந்துபோனால் தூக்கியெறிவீர்கள்
உடையவும் கூடாது
சேரவும், பிரியவும் வகுத்து வைத்திருக்கிறீர்கள்
அதற்கு
உச்சியிலிருந்து விழுந்து
செத்துப் போகலாம்
வேண்டாம் வேண்டாம்
காலால் மிதித்து இன்னுமொன்று செய்துவிடுவீர்கள்


விசிறியின் முதுகுக் கத்தியும், உப்பு நீரும்


யார் யாரோ பரிசளித்த‌
சிகப்பு நிற தடித்த சொற்கள்
என் அறையெங்கும்
இரைந்து கிடக்கின்றன
வாசல் கதவைத் திறந்தால்
குவிந்த உதடுகளின் மத்தியில்
மேலண்ணத்துடன் ரகசியமாய் சுகிக்கிறது நா
நீயே தேர்ந்தெடுத்த விசிறியின்
முதுகில் கூரான கத்தி
நீ வீசுகிறாய்
ரத்தம் வெடிக்கிறது
உன் பக்கம்
உப்பு கரிக்கும் நீர்…


பட்டை தீட்டப்படும் மக்கிய சொற்கள் – கவிதை


பட்டை தீட்டுகிறாய்
ரம்பம் கொண்டு
சிகப்பு நிறத்தில் சிதறுகின்றன‌
சூடான உன் மக்கிய சொற்கள்
இதோ அறுக்க இருக்கிறேன்
உனக்கும் எனக்குமான‌
ஒரே ஒரு விளிம்பை
இனி உன் மக்கிய சொற்களின்
நாற்றம்
உனது மட்டுமே…

பறத்தலும் வானமும் – கவிதை


உனது வானத்தை வளைக்க‌
ஏன் இத்தனை பிரயத்தனப்படுகிறாய்?
எல்லா பறவைகளும்
வளைந்த வானில் தான் பறக்கின்றன‌

Sunday, 16 November 2014

Interstellar திரைப்படம் - விமர்சனம்

Interstellar திரைப்படம் - விமர்சனம்



பேரண்டம் முப்பரிமாணங்களை கொண்டது. அதனோடு, காலம் நான்காவது பரிமாணமாகிறது. இதை ஸ்பேஸ்டைம் (Spacetime) என்கிறார்கள். இதை ஒரு அலையாக கொண்டோமானால், பேரண்டத்தில் ஈர்ப்பு விசை கொண்ட ஒவ்வொரு வஸ்துவினது ஈர்ப்பு விசையிலும் , அதனருகில் வர நேரும் பிரிதொரு வஸ்துவினால், ஈர்ப்பு விசை அலையில் வேறுபாடு உருவாகும். எளிமையாக சொல்ல வேண்டுமானால், ஒரு நீச்சல் குளத்தில் யாரேனும் கால் வைத்தாலோ, அல்லது சிறியதாக இலையொன்று விழுந்தாலோ, ஒரு அலை உருவாகும் அல்லவா. அது போல் என்று வைத்துக்கொள்ளுங்களேன்.

திரைப்படம், ஒரு விவசாயி ஆகிவிட்ட‌ ஒரு விண்வெளி ஓடத்தின் ஓட்டுனர், கூப்பரின் வீட்டிலிருந்து துவங்குகிறது. கூப்பர் தனது மாமனார், மகன், மகள் மர்ஃபியுடன் அந்த வீட்டில் வாழ்கிறான். மர்ஃபி தனது அறையில் பேய்கள் இருப்பதாக நம்புகிறாள். அதனால் பயப்படும் அவள், எப்போதும் தனது தந்தையின் அருகாமையை விரும்புகிறாள்.

ஒரு நாள் மிகப்பெரிய புயல் வீசுகிறது. அப்போது , மர்ஃபியின் அறையில் உள்ள மார்ஸ் கோட் இயந்திரத்தில் ஒரு ஈர்ப்பு அலை பதிவாகிறது. மர்ஃபீ அது பேயோ என்று ஐயம் கொள்கிறாள். அவளது ஐயத்தை நீக்கும் பொருட்டு, அதை கூப்பர் அவதானிக்கிறான். நிலப்பரப்பில் அது எங்கிருக்கிறது என்று தேடச்செல்கிறான். அவனுக்கு தெரியாமல், மர்ஃபி அவனுடைய காரில் ஏறிக்கொள்கிறாள். இருவரும் ஒரு மறைவிடத்தை அடைகிறார்கள்.

அங்கே ரகசியமாக இயங்கும் நாஸா குழுவை சந்திக்கிறார்கள். அவர்களின் தலைவர் ப்ராண்ட். அவர்கள் 'எங்கள் கோஆர்டினேட் உங்களுக்கு எப்படி கிடைத்தது?' என்று கேள்வியில் துருவத்துவங்குகிறார்கள்.

பூமி அழியப்போவதாக அவர்கள் நம்புகிறார்கள். அண்ட வெளியில், ஏதேனும் உயிரினங்கள் அழியும் முன் பிழைத்துக்கொள்ளவென, ஏலியன்கள் ஒரு வார்ம் ஹோலை உருவாக்கியுள்ளதாகவும், வார்ம்ஹோலின் அந்தப் பக்கம் மனிதர்கள் குடியேறத் தகுந்தவாறு மூன்று கிரகங்கள் மில்லர், எட்மண்ட் , மேன் கண்டுபிடிக்கப்பட்டிருப்பதாகவும், அவைகளுக்கு சென்று சேரவென என்டூரண்ஸ் என்கிற விண்வெளி ஓடத்தை தயார் செய்திருப்பதாகவும் கூப்பர் சொல்லப்படுகிறான். பிற்பாடு, கூப்பரின் விண்வெளி ஓட ஓட்டுனர் அனுபவம் குறித்து அறிந்து, அவனையே ஓட்டுனராக வேலைக்கு எடுக்கிறார்கள்.


ஆங்கிலத்தில் ஆலிஸ் இன் வொன்டர்லேண்ட் (Alice in Wonderland) என்றொரு புத்தகம். அதை வாசித்தவர்களுக்கு பூனையற்ற புன்னகை என்றால் என்ன என்று தெரிந்திருக்கும். தெரியாதவர்களுக்கு, ஐன்ஸ்டைன், தன்னுடைய ஸ்பெஷல் தியரி ஆஃப் ரிலேட்டிவிட்டி பற்றி சொல்கையில் இன்னுமொன்றையும் சொல்கிறார். அண்டம் வளைந்து இருக்கிறது என்று.

அதன் படி, அண்டத்தின் ஒரு முனையிலிருந்து இன்னொரு முனைக்கு, மில்லியன் கணக்கான மைல்கள், விண்வெளி களத்தில் பயணித்து அடையவேண்டும். அண்டமோ, குதிரையின் சேனை போல் (Saddle Shapped) வளைந்து இருக்கிறது. இப்போது உள்ளங்கையை குறுக்கி, வாழைப்பழத்தை சைகையில் காண்பிப்பது போல் செய்யுங்கள். பேரண்டம் இப்படி வளைந்து இருக்கிறது என்று கற்பனை செய்யுங்கள். இப்போது அண்டத்தின் ஒரு முனையிலிருந்து இன்னொரு முனைக்கு குறுக்கால் ஒரு குறுக்கவழி வெட்டினால் எப்படி இருக்கும்? மில்லியன் கணக்கான மைல்கள் பறக்க வேண்டியதில்லை. உட்னேயே போய் விடலாம் அல்லவா? அப்படி ஒரு குறுக்கு வழி தான் வார்ம் ஹோல் என்பது.

கூப்பர், பிராண்டின் மகளான பயாலஜிஸ்ட் அமேலிய, ரொமிலி, புவியியல் ஆய்வாளர் டாயில் மற்றும் இரண்டு ரோபாட்களுடன் பயணப்படுகிறான்.

வார்ம் ஹோல் தாண்டுகிறான்.

முதலில் மில்லர் கிரகத்திற்கு செல்கிறார்கள். அங்கே தரையிரங்குகிறார்கள். அந்தக் கிரகம் பெரும்பாலும் நீரால் நிரம்பி இருக்கிறது. மேலும் அது, வார்ம் ஹோலுக்கு மிக அருகாமையில் இருப்பதால், வார்ம் ஹோலின்  ஈர்ப்பு விசையால், மிக மிக உயரமான அலைகள் உருவாகும் இயல்பினுடையதாக இருக்கிறது. மேலும் , இந்தக் கிரகத்தில் ஒரு மணி நேரம் என்பது, பூமியில் ஏழு வருடங்களுக்கு சமமாகிறது. இது மனிதர்கள் குடியேற உகந்ததல்ல என்று தீர்மானிக்கிறார்கள். அவர்கள் கிளம்ப எத்தனிக்கையில் ஒரு பெரிய அலை வந்து தாக்குகிறது. அமேலிய மில்லர் கிரகத்தின் கூடுதல் தகவல்களை பெறுவதற்கு முன் , அந்த பெரிய அலையால், டாயில் உயிரிழக்கிறான்.

அமேலியாவும், கூப்பரும் விண்கலம் திரும்புகிறார்கள்.

அந்த பெரிய அலை, விண்வெளி ஓடத்தை கிளப்புவதில் கால தாமதம் செய்கிறது. அந்த தாமதத்தில் பூமியில் 23 வருடங்கள் கடந்துவிடுகின்றன.

அங்கே பூமியில் கூப்பரின் மகள் மர்ஃபி, நாஸாவில் ஆராய்ச்சியாளர் ஆகிறாள். அவள் அவ்வப்போது கூப்பரிடம் வீடியோவில் பேசுகிறாள். மகள், மணி நேரங்களில், கண் முன்னே வளர்ந்து பெரியவளாவதை காண்கிறான் கூப்பர். அழுகிறான்.

அப்போது நாஸா ஆய்வு நிலையத்தில் ப்ராஜெக்ட் தலைவர், பிராண்ட் சாகும் தருவாயில் இருக்கிறார். அவர், கூப்பர் வார்ம் ஹோல் தாண்டி அனுப்பப்பட்டிருப்பதன் உண்மையான காரணத்தை சொல்கிறார்.

ஒரு பொருளின் தின்மை உட்பட, ஈர்ப்பு விசையை தீர்மானிக்கும் இலக்கங்கள் எந்த இடத்தில் எல்லையற்றதாக போய்விடுகிறதோ, அந்த இடத்தை சிங்குலாரிட்டி(Singularity) என்கிறார்கள். விண்வெளி ஓடங்களை நிறுத்தி வைக்கும் ஸ்பேஸ் ஸ்டேஷன்களை எவ்வாறு ஈர்ப்பு விசை நகர்த்துகிறது என்கிற ஆராய்ச்சியில், இந்த சிங்குலாரிட்டி தடைக்கல்லாகிறது. அதாவது, வார்ம் ஹோலின் இந்த இடத்தில் இலக்கங்கள் எல்லையற்றதாக ஆகிவிடுவதால், ஈர்ப்பு விசையானது ஸ்பேஸ் ஸ்டேஷன்களை எவ்வாறு நகர்த்துகிறது என்பதை கண்டுபிடிக்க இயலாமல் போய்விடுகிறது. அதற்கு வார்ஹோலின் அந்தப்பக்கமிருந்து கூடுதல் தகவல்கள் தேவைப்படுகின்றன.

அதற்கு, வார்ம்ஹோலின் அந்த பக்கம் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட கிரகங்களான மில்லர், எட்மன்ட்ஸ் , மேன் ஆகியவற்றிலிருந்து தகவல்கள் பெற ஆஸ்ட்ரோனாட்கள் ஏற்கனவே அனுப்பி வைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்.

கூப்பர் விண்வெளி ஓடத்தை வார்ம்ஹோல் மூலமாக அந்த மூன்று கிரகங்களுக்கு செலுத்தி, மனிதர்கள் வாழத் தகுதியான கிரகம் எது என்று கண்டுபிடிக்க வேண்டும் என்பதே கூப்பரிடம் கொடுக்கப்படும் வேலை.

இதற்குள் விண்வெளி களத்தில் எரிபொருள் குறைந்து விடுகிறது, மீதமுள்ள எரிபொருளால் மீதமுள்ள இரண்டு கிரகங்களுக்கும் செல்ல முடியாத நிலை ஏற்படுகிறது. ஆதலால் ஏதாவது ஒரு கிரகம் மட்டும் செல்லலாம் என்று முடிவு செய்யப்படுகிறது. அமேலியா , பூமிக்கு திரும்பிச் செல்லும் எண்ணம் இல்லையெனில், அதில் எரிபொருள் சேமிக்கலாம். அதைகொண்டு எட்மன்ட், மேன் இரு கிரகங்களுக்கும் செல்லலாம் என்கிறாள். பலத்த வாக்குவாதங்களுக்கு பிறகு, மேன் கிரகத்தில் ஏற்கனவே அனுப்பப்பட்ட ஆஸ்ட்ரோனாட் மேன், இன்னமும் அங்கேயே இருப்பதாகவும், அந்த கிரகம் மனிதர்கள் வாழ்வதற்கு தகுதியான ஒன்று தான் என்றும் மேன் அடித்துச் சொல்வதால் அங்கேயே செல்லலாம் என்று முடிவு செய்யப்படுகிறது.

இதற்கிடையில், சாகும் தருவாயில் இருக்கும் பிராண்ட், பூமியைத் தவிர மனிதகுலத்திற்கு வேறு கதியில்லை என்று முடிவு செய்து, ப்ளான் பியை அமல்படுத்தலாம் என்கிறார். ப்ளான் பி என்னவென்றால், குளிரில் பதப்படுத்தப்பட்ட மனித இனத்தின் எம்ப்ரையோ. பூமியில் மனித இனம் அழிந்த பின் இந்த எம்ப்ரையோக்களால், மனித இனம் மீண்டும் உயிர்த்து எழும் என்பதே ப்ளான் பி.

கூப்பர் , அமேலியா, ரொமிலி மூவரும் மேன் கிரகத்திற்கு வருகையில் அங்கே கிரகம் மனித வாழ்விற்கு தகுதியில்லாத ஒன்றாக இருக்கிறது. உண்மையைச் சொன்னால் தன்னை மீண்டும் பூமிக்கு திருப்பிக் கூட்டிப்போக யாரும் வரமாட்டார்கள் என்பதால், மேன், தவறான தகவல்கள் அனுப்பி, கூப்பரை மேன் கிரகத்திற்கு வரவழைத்திருக்கும் உண்மை பிற்பாடு தான் புரிகிறது.

தப்பிக்க எண்ணி, மேன், கூப்பரை அடித்து வீழ்த்திவிட்டு, அவனது களத்தில் என்டூரண்ஸை அடைந்து , அதன் மூலமாக எட்மண்ட் கிரகம் சென்று அங்கே ப்ளான் பியை அமல்படுத்த முனைகிறான். ஸ்பேஸ் ஸ்டேஷன் வருகிறான். அமேலியா, தன்னுடைய களத்தில் கூப்பரை காப்பாற்றி ஸ்பேஸ் ஸ்டேஷன் வருகிறார்கள். அங்கே தவறாக களத்தை, ஸ்டேஷனோடு இணைத்ததால், அழுத்தம் அதிகமாகி வெடித்து மேன் சாகிறான். விண்வெளி ஸ்டேஷன் சேதமடைகிறது.

ஆயினும் கூப்பர் தன்னுடைய திறமையால் சேதமடைந்த விண்வெளி ஸ்டேஷனோடு தன்னுடைய களத்தை ஒட்ட வைக்கிறான். கூப்பரும், ஒரு ரோபாட்டும், வார்ம் ஹோலின் முனையில் தோன்றும் சிங்குலாரிட்டியை அளவிட, கூடுதல் தகவலுக்காக வார்ம் ஹோலின் முனையில் இறங்குகிறார்கள். அங்கே, முன்பே பார்த்த அண்டவெளியின் மூன்று, பரிமாணங்களுடன், நான்காவதாக காலம் என்கிற பரிமாணமும், அதையும் தாண்டி வேறு சில பரிமாணங்களும் எதிர்கால மனித இனம் உருவாக்கி வைத்திருப்பதை கூப்பர் அவதானிக்கிறான்.

அமேலியா எட்மண்ட் கிரகம் செல்கிறாள். அந்த கூடுதல் பரிமாணங்கள், கூப்பரை மர்ஃபியின் குழந்தைப்பருவ காலத்திற்கு கூட்டிப்போகிறது.

அங்கே, அந்த கூடுதல் பரிமாணங்கள் மூலமாக வரும் கூப்பர் தான் , அதுகாரும் தான் தெரிந்து கொண்டதை மர்ஃபிக்கு தெரியப்படுத்த முயன்றதும், அதை அவள் பேய் என பயந்ததும் தெரிய வருகிறது. கூப்பர் தான் வார்ம் ஹோலில் ரோபாட்டின் உதவியுடன் சேகரித்த கூடுதல் தகவல்களை மார்ஸ் கோட் மூலமாக மர்ஃபிக்கு தெரியப்படுத்த, மர்ஃபி, பிராண்டின் ஆராய்ச்சியை முழுமை செய்கிறாள்.

பிற்பாடு, கூப்பர், தன்னுடைய 124 வது வயதில் சாடர்ன் கிரகத்தின் அருகில் கண்டுபிடிக்கப்படுகிறான்.

இளமையுடன் கூப்பர், வயதாகி கிழவியாகிவிட்ட தன்னுடைய மகளை மருத்துவமனையில் சந்திக்கிற காட்சி, காலப்பயணத்தை கவித்துவமாக சொல்கிறது.

பேரண்டம் Hyperbolic geometry யில் வருகிறது.

முழுக்க முழுக்க Hyperbolic geometry யில் வரும் அண்ட வெளிப்பயணத்தின் போது, ஒரு களத்தின் உள்ளே இடம் குறையும். ஏனெனில் Hyperbolic geometry யில்  ஒரு முக்கோணத்தின் உள்பக்க பாகைகளை கூட்டினால் அது 180 பாகைக்கும் குறைவாக இருக்கும். இதைக் குறிக்கும் வசனங்கள் எதையேனும் எங்கேனும் ஓரத்திலேனும் வைத்திருக்கலாம். அல்லது காட்சியாகவாவது காட்டியிருக்கலாம். நான் பார்த்த பிரிண்டில் கட் செய்யப்பட்டிருக்கிறதா தெரியவில்லை. நண்பர்கள் யாரேனும் கேட்டிருந்தால் தெரிவிக்கவும்.

வார்ம் ஹோல்களை வெறும் கண்களால் பார்க்க முடியாது. வார்ம் ஹோல்களைப் பார்க்க டாப்லர் கண்ணாடிகள் வேண்டும்.  வார்ம் ஹோல்களுக்கு அருகில், மிதமிஞ்சிய ஈர்ப்பு விசை இருப்பதால், அதனருகே வரும் எல்லாவற்றையும் வார்ம் ஹோல் விழுங்கிவிடும். ஒளியைக்கூட.
ஒரு பொருள் கண்களுக்கோ, காமிரா கண்களுக்கோ தெரிய வேண்டுமெனில், அந்த பொருளில் ஒளி பட்டு திரும்பி கண்களில் விழ வேண்டுமல்லவா. அந்த ஒளியே விழுங்கப்பட்டுவிட்டால்? நம் கண்களுக்கு எதுவும் புலப்படாதல்லவா?அவ்வாறு விழுங்கப்படுகையில், நிறமாலை உருவாகும். விழுங்கப்படுவதை யாராலும் பார்க்க முடியாதெனினும், நிறங்களில் உள்ள வேறுபாடுகளை டாப்லர் கண்ணாடிகள் மூலமாக பார்க்கலாம். இதை டாப்லர் எஃபக்ட் என்பார்கள். படத்தில் இந்த வார்த்தையையும் எங்கேயும் கேட்கவில்லை. இதுவும், நான் பார்த்த பிரிண்டில் கட் செய்யப்பட்டிருக்கிறதா தெரியவில்லை. நண்பர்கள் யாரேனும் கேட்டிருந்தால் தெரிவிக்கவும்.

கூப்பர் திரும்பி வருகையில், வார்ம் ஹோல் வாயிலில் சிங்குலாரிட்டியை அளவிட இறங்கிவிடுகிறான். அப்படி இறங்கும் அவன் தான் மர்ஃபியின் குழந்தைப்பிராயத்தில் வந்து, ஈர்ப்பு அலை குறித்த தகவல்களை மார்ஸ் கோட்ஸ் மூலமாக மர்ஃபிக்கு அளிக்கிறான். மர்ஃபி மூலமாக கூப்பருக்கு தெரிந்து அவன் நாஸாவின் ரகசிய இடத்தை அடைகிறான். ஆக நாஸாவின் ரகசிய இடத்தை கூப்பர் அடைய கூப்பர் தான் காரணமாகிறான். 'எங்களுடன் இணைகிறாயா?' என்று பிராண்ட் தான் கூப்பரை கேட்கிறார். கூப்பர் ஏன் தேர்ந்தெடுக்கப்பட வேண்டும் என்பது கதையில் ஓட்டையாகவே இருக்கிறது. கூப்பர் மில்லர் கிரக பயணத்தில் இருக்கையில், பூமியில் வளர்ந்துவிடும் தன் மகள் மர்ஃபியின் அழுகையை, புலம்பலை கேட்டு தானும் அழுவதாகக் காட்டுகிறார்கள். கூப்பர், வார்ம் ஹோல் வாயிலில் விழுந்து தன் மகள் மர்ஃபியின் குழந்தைப்பருவத்திற்கே காலத்தை பின் நோக்கி பயனித்து வருகையில், மிக எளிதாக, வேறு எவருக்கேனும் , நாசாவின் ரகசிய இடத்தை அடையும் கோ ஆர்டினேட்டுகளை தந்து, தான் தப்பித்திருக்கலாம். தனக்கு கிடைத்த அந்த வாய்ப்பை கூப்பர் தானே தவற விட்டுவிட்டு ஏன் பிற்பாடு புலம்ப வேண்டும் ?

நாசா என்றுவிட்டு, பிராண்ட் கூப்பருக்கு காட்டும் இடம், ஏதோ, வீட்டின் பின்னால் கார் நிறுத்தும் கராஜ் போல காட்டப்பட்டிருக்கிறது.

124 வயதில் கூப்பர் சாட்டர்னில் கண்டுபிடிக்கப்படுகிறான். கூப்பர் நாசாவின் ரகசிய இடத்தை அடைகையில் அவனின் மகள் வயது 10. கூப்பருக்கு 18 வயதில் மணமாகியது என்று கொண்டால் கூட, 28 வயதில் நாசாவின் பிராண்டை சந்தித்ததாக கொள்ளலாம். பதின்மூன்றரை மணி நேரத்தில், மில்லர் கிரகம் சென்று, அத்தனை பேசி, பெரிய அலையில் தடுமாறி, பின் இத்தியாதி இத்தியாதி செய்து, இறுதியில் வார்ம் ஹோலில் விழுகிறான் என்பது கொஞ்சம் நம்பும் படியாக இல்லை.

இத்தனை லாஜிக்குகளை புறந்தள்ளிவிட்டு Doppler effect, Great Grand Time, Hyperbolic Geometry, Gravitational Wave, Morse codes, Wormholes , Time travel, Saddle Space என்பன போன்ற  அரை டஜனுக்கு அதிகமாக கோட்பாடுகளை தெரிந்துகொண்டு படத்தை பார்த்தால், நிச்சயம் படம் பிடிக்கும்.

Sunday, 2 November 2014

ராணி இதழில் எனது ஒரு நிமிடக் கதை



அன்புத் தோழர்களுக்கு,

4, நவம்பர் 2014 தேதியிட்ட இந்த வாரம் ராணி இதழில் 'ரிமோட்' என்ற தலைப்பிலான எனது ஒரு நிமிடக் கதை வெளியாகியிருக்கிறது. கதை வெளியான பக்கத்தை இங்கே இணைத்திருக்கிறேன். 



கதையை வாசித்துவிட்டு உங்கள் மேலான கருத்துக்களை எனக்கு எழுதுமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

நட்புடன்,
ராம்ப்ரசாத்

Thursday, 2 October 2014

ராணி முத்து இதழில் எனது கவிதை



அன்புத் தோழர்களுக்கு,

1, அக்டோபர் 2014 தேதியிட்ட இந்த வாரம் ராணி முத்து இதழில் பக்கம் 13ல் 'புன்னகை' என்ற தலைப்பிலான எனது கவிதை வெளியாகியிருக்கிறது. கவிதை வெளியான பக்கத்தை இங்கே இணைத்திருக்கிறேன். 



கவிதையை வாசித்துவிட்டு உங்கள் மேலான கருத்துக்களை எனக்கு எழுதுமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

உங்கள் வாழ்த்துக்களுக்கு எனது நன்றிகள்.


நட்புடன்,
ராம்ப்ரசாத்

Saturday, 26 April 2014

A Review for my Novel 'OppanaikaL kalaivatharke' by Dinesh

A Review for my Novel 'OppanaikaL kalaivatharke' by Dinesh

hi ram,
        i am sorry that it took this much time for the review of your wonderful novel, to be frank, i thought that its not my subject of expertise to comment on your novel, because i know that its about women(mainly)... so i didn't care about ,what they thought or how they choose or what are the base reasons for their position in our society,though i came to know about those from my studies...
       
         but when i started reading your novel , i started realizing why i should care about ,which i didn't really care about and understood the uniqueness of the subject that the reader is carried into ...
      
         first story "opanaigal kalaivatherke" started with nice flow of story with occasional social perspective of that situation,it was aptly fitting and thought provoking... when nature is not in its balance ,it adjust it self, it doesn't have any rules or norms with which it have to ,it just does it , its not the same case with us humans, when we are unbalanced in life, we cant just adjust or balance easily , we are bounded by some norms of the society in which we fit in, so it(balance) normally happens with some heart breaks and pain ,but from opanaigal kalaivatherke we can deduce that, with understanding of our likes and wants, we can make it(balance) with less heart breaks and less pain... things happening between ravi, madu,and janaki made me to think like this..
    
          second story "mudichi " made me to think that i was given with data which right now i cant really apply in my real life , that is if i had these insights during my collage days it would have given me with nice moments to cherish with ... or with the understanding that why most of my applications where rejected !@#!@#... story tells how girls in collages today are making their choice and how they are intentionally deceived by boys and how girls ignore really good guys to the bad ones, which inturn sets a bad example to others youngsters that being bad and cheat-y is liked by girls ...and it spreads like diseases among youngsters, i really loved reading it...
    the way you presented both the novels was really nice i loved it bro...i really wish that i get to read you future works... 

dinesh
(leodinesh88@yahoo.com)

Friday, 11 April 2014

ராதா - சிறுகதை

கீற்றில் எனது சிறுகதை ஒன்று:

http://keetru.com/index.php/2014-03-08-04-35-27/2014-03-08-12-19-37/26183-2014-03-27-10-09-47

@ நன்றி கீற்று

Thursday, 13 March 2014

ராணி இதழில் எனது காதல் கதை

இந்த வாரம் ராணி இதழில் பக்கம் 30ல் எனது காதல் கதை ஒன்று வெளியாகியிருக்கிறது. அதன் பிரதி இங்கே.



Sunday, 9 March 2014

ஒப்பனைகள் கலைவதற்கே நாவலுக்கு விமர்சனம்:

எனது ஒப்பனைகள் கலைவதற்கே நாவலுக்கு எழுத்தாளர் ராஜேஷ்குமார் விமர்சனம்:




எனது நாவல் ஒப்பனைகள் கலைவதற்கேவிற்கு எழுத்தாளர் ராஜேஷ்குமார் விமர்சனம் எழுதியிருக்கிறார். அதன் பிரதியை இங்கே இணைத்திருக்கிறேன்.


அவருக்கு எனது நெஞ்சார்ந்த நன்றிகளை தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்.

Thursday, 6 March 2014

ஒப்பனைகள் கலைவதற்கே நாவல் - விமர்சனம் - கல்பனா

ஒப்பனைகள் கலைவதற்கே நாவல் - விமர்சனம் - கல்பனா



கடந்த ஜனவரி 2014ல் நடைபெற்ற புத்தகக் கண்காட்சியில் காவ்யா பதிப்பகம் வெளியிட்ட 'ஒப்பனைகள் கலைவதற்கே' என்ற நாவலை கையிலெடுத்தபோது என்ன பெரியதாக / புதியதாக இருந்துவிடப் போகிறது மற்ற நாவல்களைப்போல காதல், திகில் கதையாகத்தான் இருக்க வேண்டும் என்று எண்ணி வாசிப்பதற்கு சற்று அலட்சியம் கொண்டேன். ஆனால், 'ஒப்பனைகள் கலைவதற்கே' வாசித்த பிறகு தான் தாமதம் கொண்டதற்கு வருந்தினேன்.



தினம் தினம் எத்தனையோ காதல்கள் நம்மைச் சுற்றிப் பார்க்கிறோம். பெரும்பாலும் அதற்கெல்லாம் 'அட!!'  என்போம். வியப்போம். எக்ஸைட் ஆவோம். ஆனால் இத்தகைய காதல்களுக்குப் பின்னால் இப்படி ஒரு கோணம் இருக்குமென்று நினைத்ததே இல்லை.

பெண்கள் தங்களைப் பற்றியே அறியாத பல விஷயங்களை அறிந்து அதை சமூக நலத்தின் கோணத்தில் ஆராய்ந்து,சமூக நலனுக்கு பொருந்தாதவைகளை இனம் கண்டு நாவலில் சுட்டிக்காட்டியிருக்கிறார் எழுத்தாளர். இந்த நாவலில் வரும் ஆண் - பெண் குறித்த வரிகளில் பலவற்றை வேறெந்த நாவலிலும் படித்ததில்லை.

சமையலில் கூட, அதிகமாக பயன்படுத்தினால், உப்பு கரிக்கும். குறைவாகப் பயன்படுத்தினால் ருசி இருக்காது. ஆக எந்த ஒரு பொருளின் பயன்பாட்டிற்கும் மிக நுண்ணியமாக ஒரு அளவீடு இருக்கிறது.

இருபது வருடங்கள் முன்பு வரை  உரிமைகளும், சுதந்திரமும் மறுக்கப்பட்ட பெண் இனம், கடந்த பதினைந்து ஆண்டுகளில் பெற்றிருக்கும் சுதந்திரத்தின் உண்மையான அளவீடு என்ன என்பதை குறிப்பாக மஞ்சு என்கிற 

கதாபாத்திரம், ரவி என்கிற கதாபாத்திரத்திடமிருந்து விலகிச் செல்லும் இடத்தின் மூலம் புரியவைக்கிறார் எழுத்தாளர். 

முடிச்சு என்ற இரண்டாவது நாவல் இளைஞர்களையும் அவர்களின் தற்போதைய வாழ்க்கை  நடைமுறைகளைப் பற்றியும் இந்த சமூகத்தில் மறைந்து இருக்கும் உண்மைகளை அவிழ்த்து எறிந்திருக்கிறார் எழுத்தாளர். 

ஒரே கல்லூரியில் ஒன்றாகப் படிக்கும் இரு தோழிகள் இளவஞ்சி மற்றும் மது . இளமை கூட்டமான மதன் திலீப், வினீத் இவர்களுக்கு இடையே நடக்கும் விஷயங்களை படிக்கும்போது இக்காலத்து இளைஞர்களின் வாழ்க்கையில் உள்ள புதிர்கள் அனைத்தும் புரிய வருகிறது. இளமை பரவும் இக்காலத்தில் அதற்குள் இருக்கும் ஆசைகளும் பெண்களை உண்மையை அறிய விடாதவாறு தடுக்கிறது. பொதுவாகவே பாசத்திற்கும், 

காதலுக்கும், தங்களுக்கென ஒரு பாதுகாப்பிற்கும் ஏங்குபவர்கள் தான் பெண்கள். இவை அனைத்தும் கிடைக்கும் இடம் உண்மையானதா, சரியானதா என்று ஆராயாமல் தடுமாறுகிறோம்..

சரி தவறு எது என்று அறியாமல் தவறான பாதையினை எடுத்துப் பின் வருந்துகிறோம்.

அக்காலத்திலும் சரி, இக்காலத்திலும் சரி பெண்கள், தன் வாழ்க்கை முழுவதும் உடன் துணையாக வரும் துணையினை தேர்ந்தெடுப்பதில் எப்படி குழப்பம் வருகிறது என்பதை மது தன்னைப் போலவே இருக்கும் தன்னைப் 
போலவே யோசிக்கும் மதனிடம் நட்பு கொள்ளாமல் தன்னை ஏமாற்ற நினைத்து மதுவுக்கு ஏற்றார்போல வெளி வேஷம் கொண்டு  இருக்கும் ரகுவிடன் நட்பு கொண்டு ஆதலாம் ஏற்படும் இன்னல்களை முடிச்சின் மூலமாய் நமக்கு எடுத்துக் காட்டியிருக்கிறார் எழுத்தாளர்.

தங்களுக்கு வேண்டும் குணாதிசயங்கள் உள்ள ஆண்கள் எத்தகைய‌ இயல்புடையவர்களாக இருப்பார்கள் என்கிற சிந்தனை அற்று  தாங்கள் தேர்ந்தெடுக்கும் ஆண்களிடம் தங்களின் விருப்பமான குணாதிசயங்களை 
எதிர்பார்க்கும் தன்மையே கூட "தீவிர சிந்தனையை" புறக்கணிக்கும் பெண்மையின் இயல்பினால் விளைவதுதான் என்பதை பெண்மை புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதை விதைத்திருக்கிறார் ராம். 

மொத்தத்தில் , இன்றைய இளைய சமூகத்தை, இதுவரை சொல்லப்படாத கோணத்தில் புரியவைக்கிறது ராம்பிரசாத்தின் 'ஒப்பனைகள் கலைவதற்கே' நாவல்.

Saturday, 1 March 2014

ஒப்பனைகள் கலைவதற்கே - நாவல் - விமர்சனம் - சசிரேகா, டி.சி.எஸ்

ஒப்பனைகள் கலைவதற்கே - நாவல் - விமர்சனம் - சசிரேகா, டி.சி.எஸ்




அறிமுகமில்லை எனினும் எனது நாவல் 'ஒப்பனைகள் கலைவதற்கே ' விற்கு விமர்சனம் எழுதிய தோழி சசிரேகா அவர்களுக்கு எனது நெஞ்சார்ந்த நன்றிகளைத் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்.

நன்றி.

நட்புடன்,
ராம்ப்ரசாத்

Wednesday, 26 February 2014

ஒப்பனைகள் கலைவதற்கே -நாவல்- ஒரு பின்னூட்டம்/விமர்சனம்

ஒப்பனைகள் கலைவதற்கே -நாவல்- ஒரு பின்னூட்டம்/விமர்சனம்

Hi this is Arthi, dentist. We met in book fair during novel release. I think u remember me.. novel is so good. I think this novel has to read by all women.. I enjoyed. Ur view towards society is nice but changing it is very difficult. Ur view towards girl's choosing a guy is perfect but sorry to ask u, had any experience? Excellent keep on writing. Please do make many people to read this novel. Thank u.

Saturday, 15 February 2014

இன்மையில் எனது கவிதை

இன்மை கவிதையிதழின் பிப்ருவரி 2014 இதழில் எனது கவிதை எனது அறிமுகத்துடன்:

நுழைவாயில் – ராம்ப்ரசாத்



நாம் எல்லோரும், எப்போதும்
ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட நாடகங்களின் அங்கமெனவே
இருக்கிறோம்....

பல்வேறு இயக்கங்கள்
குழுமி,
தங்களுக்குள் அளவளாவி
நாடகங்களை உருவாக்குகின்றன....


நம் எல்லோருக்கும்
ஒரு நாடகத்தின் அத்தனை இயக்கங்களையும்
கடந்து போகக்கூடிய வாய்ப்பு
எப்போதுமே கிடைப்பதில்லை....

நம் கவனங்களில் பதிந்த இயக்கங்களை
நாம் அசைபோட்டுப் போகையில்,
நம்  கவனங்களில் பதியாத இயக்கங்களின் பதிவுகளே
இலக்கியம் ஆகின்றன...

நம் பெரும்பான்மை கவனங்களில்
பதியாத இயக்கங்களே
புதினங்களின் நுழைவாயில்...


http://www.inmmai.com/2014/01/blog-post_30.html

$நன்றி
இன்மை

Friday, 31 January 2014

எனது 'ஒப்பனைகள் கலைவதற்கே' நாவல் - விமர்சனம் - ஷைலஜா நாராயண்

எனது நாவல் 'ஒப்பனைகள் கலைவதற்கே' மீதான பெண் எழுத்தாளர் ஷைலஜா நாராயண் அவர்களின் விமர்சனம் இங்கே:
எழுத்தாளர் ஷைலஜா நாராயண்:


அண்மையில் நடந்த புத்தகக் கண்காட்சியில் காவ்யா வெளியீடான ’ஒப்பனைகள் கலைவதற்கே ’என்ற நாவலை எழுதியவர் இளைஞராகத்தான் இருக்கவேண்டும் என்பதை நாவலின் ஆரம்பப்பக்கங்கள் கட்டியம் கூறிவிடும்! ஆம் ராம்ப்ரசாத் இளைஞர்தான் 



அதனால்தான் அவர் எழுத்துக்களில் புதுமையும் சமூகத்தின்மீதான படைப்பாளிக்கான பார்வையின் பொறுப்பும் அதிகம் காணப்படுகிறது. முக்கியமாக கணினியுகப்பெண்களைப்பற்றிய அவரது கணிப்பு நூறுசதவீதம் சரியாக இருக்கிறது.

‘புத்தகத்தில் இல்லாதவற்றைக் கற்றுக் கொடுப்பவர் நல்ல ஆசிரியர், ஆசிரியர் சொல்லிக் கொடுக்காதவற்றைக் கற்றுத் தெரிந்து கொள்பவன் நல்ல மாணாக்கன்’என்று ஆங்கிலத்தில் ஒரு வசனம் உண்டு. அதுபோல அன்றாட வாழ்விலே நீந்தித்தத்தளித்து 
கரைசேரமுயற்சி செய்துகொண்டிருக்கும் நாம் ,நம் அவசரத்தில் காணாதுவிட்டுவிட்ட அல்லது கண்டும் இனம் தெரியாதுவிட்டுவிட்ட சிலகுறிப்பிட்ட நிகழ்ச்சிகளை, அனுபவங்களை நம் கண்ணுக்கு முன் கொண்டு வந்து நிறுத்தி அவற்றில் புதைந்துள்ள உண்மைகளை 
வெளிக்கொணர்வது எழுத்தாளர்களின் பணியாக இருக்கிறது,

புதினங்களை வாசிப்பதே சிறப்பான அனுபவம் ஒருநல்ல சிறுகதை என்பது நீண்டுபரந்து ஓடும் வாழ்க்கைஆற்றிலிருந்து ஆசையுடன் கையளவு நீரைஎடுத்துப்பருகுவது என்றால் நாவல் என்பது ஆற்றில் முங்கிக்குளிப்பதுபோலாகும் எனலாம். 
ஆற்றுநீரில் உள்ளங்கை ரேகைகளும் வானத்து நீலமும் அங்கங்கே விண்வெளிச்சங்களும் மிளிர்ந்தாலே தவிர உள்ளே இறங்கமனம் வராது.

இன்று புத்தகவாசிப்பும் வாழ்க்கையை ரசிக்கத்தேவையன அக-புற மன அவகாசங்களும் இல்லாமல் போய்விட்ட நிலையில் அவ்வளவு எளிதாக ஒருமனிதனின் படைப்பு உணர்வை அழித்துவிட முடியாது என்பதை தரமான படைப்புகள் பறைசாற்றுகின்றன 

.அந்தவகையில் தரத்திற்கும் பெருமைக்கும் உரிய சிறப்பானதொரு நாவல்தான் ராம்ப்ரசாத்தின் ஒப்பனைகள் கலைவதற்கே!

சிறப்பான புதினம் என்பது எதை உள்ளடக்கி இருக்குமெனில் எந்த அம்சங்களைத் தாங்கிவருமெனில் ஒரு செய்தியை , உபதேசத்தை , விவரங்களைக்கொண்டதாக இல்லாமல் வாழ்க்கை , வாழ்தலின் புரிதல்கள் இவற்றைப்பற்றிய காட்சிகளாக இருக்கும். 

வாசிக்கும்போதிலேயே மனதில் வசிக்க ஆரம்பித்துவிடும். 

A good story transforms thereader transports him to a separate world of its own and transplants into him deep .

மண்ணுலகத்து நல் ஓசைகள் காற்றெனும்
வானவன் கொண்டுவந்தான்
பண்ணிலிசைத்து அவ்வொலிகள் அனைத்தையும்
பாடிமகிழ்ந்திடுவோம்!

என்றான் பாரதி.
காற்றாகிய வானவன் மண்ணகத்து ஓசைகளைக்கொண்டுவருகிறான் அந்த ஓசைகளை மண்ணில் இசைக்கிறபோது எழுகிற ஒலிகளே பாடலாகிறது சரக்கு என்னவோ மண்ணுலகத்து நல் ஓசைகள்தாம் அதைக் கொண்டுவருபவனோ காற்றாகிய வானவன் மண், 

ஸ்தூலம் .விண் சூக்குமம்
ஆகearthy என்பதான உலகாயதத்தை divirity என்பதான தெய்வ சக்தி நமக்குக் கவரி வீசிக்காட்டிக்கொடுக்கிறது எனவேதான் ஒரு நல்ல இலக்கியப்படைப்பிலே மண்ணின் தன்மையும் விண்ணின் தன்மையும் பின்னிப்பிணைந்துகிடக்கின்றன.

இனி நாவலுக்கு வருவோம்.
ஒப்பனைகள் கலைவதற்கே என்ற தலைப்பில் இருநாவல்கள் உள்ளன ஒன்று இது,
இன்னொன்று முடிச்சு 

முதலில் ஒப்பனைகள் கலைவதற்கே என்னும் தலைப்பிலான நாவலைப் பார்க்கலாம்.




தலைப்பிலேயே ஆணித்தரமான உறுதி..மனிதர்களில் ஒப்பனைகள் இல்லாதவர்கள் யார்?ஒப்பனை(மேக் அப்) முகத்திற்குமட்டுமானதில்லை தினசரி மனத்திற்கு ஒப்பனைபோடாமலிருக்கமுடிகிறதா? ஒப்பனை இன்னொரு முகமூடி.
இயல்புகளை மீறிய ஒப்பனைகள் இயற்கைக்கு முரணானதா? ஆம் என்கிறது கதை.வாசிக்கும்போதே நமது ஒப்பனைகளும் மெல்லக்கலைய ஆரம்பிக்கின்றன.

கதாநாயகி மஞ்சு ஒரு கார்ப்பரேட் பெண்!

கதையின் நாயகி மஞ்சுவா ஜானகியா என்றால் இருவருமே ஒரேகோட்டில் நிற்கிறார்கள்..மஞ்சு இந்தகாலத்துப்பெண்..பன்னாட்டு நிறுவனம் ஒன்றில் பணிபுரியும் மாட்ர்ன்கேர்ள்! நடைஉடை எல்லாவற்றிலும் நாகரீகம் கொண்டவள்,,,காதலித்து திருமணம் செய்துகொண்ட

கணவன் ரவியை மிகவும் நேசிப்பவள்.அவன் கொடுத்த அதிகப்படிசுதந்திரத்தை மிஸ்யூஸ் செய்யாமல் உடன்பணிபுரியும் மகேஷை ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் அவன் அவளிடம் தவறாக நடக்கவந்தபோது அதட்டி அனுப்பியவள்..ரவியின் அன்புக்கு ஏங்குபவள். அதனால்தான்

ரவியின் திடீர் மனமாற்றம் அவளுக்கு திகைப்பை ஏற்படுத்திவிட்டது. ஆர்ப்பாட்டம் செய்து வார்த்தைகளை சிதறவிடாமல் கணவனிடமே அமைதியாய் விசாரிக்க முடிந்த இயல்பான பெண் மஞ்சு.
ரவிக்கு தனக்கான அலைவரிசையில் நின்ற ஜானகியை சந்தித்ததும் மனம் தடுமாறுகிறது. காதலிக்கும்போது மஞ்சுவிடம் காணாத அல்லது கண்டுகொள்ளாத ஒன்றை ஜானகியிடம் கண்டதும் மனம் தடுமாறுகிறது.. ஜானகியின் அறிவுபூர்வமான பேச்சில்தான்

ஈர்க்கப்படுவதை உணர்கிறான்.அதனை கதை ஆசிரியர் கண்ணாடிக்கல்மீது கருங்கல் ஒன்றை வைப்பதுபோன்ற கவனமான சொற்களில் தருகிறார்.


‘அறிவுப்பூர்வமான ஆண், தன்னையொத்த அறிவுப்பூர்வமான பெண்ணிடம் மட்டுமே ஈர்க்கப்படுகிறான். ஈர்ப்பு என்பது உண்மையில் என்ன என்பதை அவளிடமே உணர்கிறான். அதுவரையில், அவனுக்கு பரிச்சயமாகும் ஈர்ப்பு போலியானது என்பதை அவன் உணர இந்த சமூகம் அளிக்கும் ஒரே வாய்ப்பு இன்னொரு அறிவுப்பூர்வமான பெண்ணுடனான பரிச்சயம் மட்டுமே. அதுவரையில் காட்சிப்பிழைகளிலேயே வாழ்க்கையின் முக்கிய தருணங்களை கழித்துவிடும் வாய்ப்புக்கள் கூட சர்வ சாதாரணமாகிவிட்டது இந்த அவசர யுகத்தில். எதிலும் ஓர் ஓட்டம். எதற்கெடுத்தாலும் ஓர் ஓட்டம். வேண்டியதை பெற்ற காலம் போய், தன்னுடையதை தன்னுடையதாகவே வைத்துக்கொள்ளக் கூட பிரயத்தனப்பட வேண்டிய கட்டாயங்களுடன் ஓட்டத்திலேயே வாழ்க்கையை கழிக்க நேர்கிற துயர தருணங்கள் நிறைந்ததே வாழ்க்கை என்பதாகிவிட்டது. அவ்வாறான ஓட்டத்தில் பங்கேற்பவர்களுக்கு நின்று நிதானிப்பவர்கள், அர்த்தப்படுவதில்லை. நின்று நிதானிப்பவர்களுக்கு, ஓடுபவர்கள் அர்த்தப்படுவதில்லை.'

என்கிற வரிகளின் நிதர்சனம் அனைவரையும் யோசிக்கவைக்கும்
மகேஷ் என்னும் இளைஞனை மஞ்சு நம்பியவிதமும் அவனுடன் பழகியதை சமூகம் பார்த்தபார்வையும் ஜானகி ரவியின் வீட்டிற்குவருவதை அலசப்படும்பொழுதில் காலங்காலமாக பெண்களுக்கெதிரான சமூக அவலம் இன்னமும் மாறவில்லை என்பது புரிகிறது.

பெண் மிகவும்மாறிவிட்டாள். அவளது கல்வி அவளை தீர்மானங்களை எடுக்க உதவுகிறது. ஆயினும் சிலநேரங்களில் குழப்பம் வரத்தான் செய்கிறது.

"பெண்மை, குழம்பித் தவிப்பது, அன்பும், அது சார்ந்து உருவாகும் பிரச்சனைகளுக்கு மட்டுமே. பிற எதிலும் அவளுக்கு குழப்பமில்லை. பிற எதுவும் அவளுக்கு பிரச்சனையாக முடியாது. பெண்மை அன்பால் கட்டுண்டது. அன்பையே விதம் விதமாய் அனுபவிக்க விரும்பும். எல்லாவற்றையும் அன்பின் கண்கொண்டே பார்க்க விழையும். எல்லாவற்றிலும் அன்பை, பாசத்தை, பிரியத்தை எதிர் நோக்கும். குறையைக் கூட அன்பாய் சொல்ல விழையும். தவற்றைக்கூட அன்பால் திருத்த முயலும். பெண்மையின் நிறை, குறை இரண்டுமே அதுதான். அன்பில், திருடனை, நல்லவன் என்று நம்பி நெருங்கிச் செல்வது, நல்லவனை அறிய வாய்ப்பின்றி கடந்து போய்விடுவது. காலங்காலமாக பெண்மை இப்படித்தான் பேதலிக்கிறது. மிகச்சிறப்பான திறமைகள், குணங்கள், தனித்தன்மைகள் இருந்தும் தடுமாறுகிறது"

என்கிற வரிகளில் பெண்மையின் மறுபக்கம் கண்ணாடியாய் காட்டப்படுகிறது.

ஜானகி-ரவி-மஞ்சு என்கிற கதாபாத்திரங்களைத் தூக்கிச் சாப்பிட்டு விடுகிறது மஞ்சுவின் தந்தைக்கான பாத்திரம். மாமனாருக்கும் மாப்பிள்ளைக்குமான உரையாடல் மிகநேர்த்தியாக சற்றே சோஃபிஸ்டிகேட்டட் ஆக கையாளப்படுவது வியப்பில் புருவத்தை

உயர்த்துகிறது.. இந்த நூற்றாண்டுப்பெண்ணின் அப்பா என்பதால் அவர் அப்படிப்பேசுகிறாரோ என்றும் தோன்றுகிறது.

வாழ்க்கையில் நாம் நினைக்கிற எல்லாம் வாழ்க்கத்துணைகிட்ட அமையும்னு சொல்லமுடியாதே ரவி அங்க இங்க கொஞ்சம் அட்ஜஸ்ட் பண்ணிட்டுதானே போகணும்? என்று மாப்பிள்ளையிடம் கேட்டவர் திரும்ப வீடுவரும்போது நினைத்துக்கொள்கிறார். இத்தனைவயதில்

தனக்கும் தன் மனைவிக்குமே ஏகப்பட்டகருத்துவேறுபாடுகள் இருக்கின்றன பிரியவேண்டும் என்ற நினைப்புதான் இல்லை என்பதாக. ரவியின் பேச்சை முற்றிலும் மறுக்க இயலாத நிலையில் அவர் பாத்திரப்படைப்பு மனதை ஆக்கிரமிக்கிறது.

தனது ஒன்றுவிட்ட தங்கை சந்திராவை நண்பன் மகேஷ் கைபபவையாய் ஆக்கியவிதத்தில் மஞ்சு உடைந்துபோவதும் அவள் மனநிலையைக் காட்டுகின்றன. சந்திராவை சராசரிப்பெண்ணாக காட்சியில் கொண்டுவருவது சகஜமாக இருக்கிறது.

ஜானகியின் புத்தகம்படிக்கும் ஆர்வமும், பேச்சில் தெறிக்கும் அறிவுபூர்வமான வார்த்தைகளும் ஏன் வெறும் கேசரியும் கூட ரவியை பெரிதும் ஈர்க்கிறது என்றால் அதையும்மீறிய ஒன்றான மனதின் புரிதல் என்பதுதான் இங்கு உயர்ந்து நிற்கிறது..

காதலிக்கும்போது புரியாத ஒன்றை பிறகு ஜானகியிடம் உணரும் ரவியின் காதலும் இளம் விதவையான ஜானகிக்கான பிடிமானம் ரவியிடமும் ஏற்பட இடையில் மஞ்சுவின் நிலை என்ன?

இதை ஆற்றொழுக்கான நடையில் சொல்லி முடிகிறார் கதாசிரியர்.
காதல் வெறும் உணர்ச்சிமட்டுமில்லை அதன் வேர் புரிதல்களில் இருக்கிறதென்பதை கதாபாத்திரங்களின் மூலம் சிற்பசெதுக்கலான கவனமான கண்ணோட்டத்தில் தற்கால நடைமுறைக்கேற்ப எழுதி உள்ளார் எழுத்தாளர் ராம்ப்ரசாத்..

பெண்களைப் பெண்களே பலநேரங்களில் புரிந்து கொள்ளாத காலகட்டம் முற்றிலுமாய் மாறாத நிலையில் படித்த புதுமைப் பெண்களுக்கும் காதல் என்பதின் முழுமையான அர்த்தம் புரிவதில்லை. புரிதலில் விளையும் காதல் அதில் ஒப்பனைகளோ

ஒப்பந்தங்களோ இல்லாத தெளிவில் நிறைவு பெறுகிறது.கடைசியில் கதாநாயகன் ரவியையே எழுத்தாளனாக்கி தனது அனுபவங்களை’ஒப்பனைகள் கலைவதற்கே’என்ற தலைப்பில் நாவலாக வடிக்கும்படி ஜானகி கூறுவது பொருத்தமான முடிவு!
ஆக நீண்ட நாளைக்குப்பிறகு நல்லதொருநாவலை வாசித்த த்ருப்தியை ராம்ப்ரசாத் நமக்கு அளிக்கிறார் அவருக்கு பாராட்டுக்கள்!

அடுத்து முடிச்சு என்னும் சிறு நாவலும் தொடர்கிறது.. முடிச்சு என்கிறபோதே அதனுள் ஏதோ முடிந்துவைக்கப்பட்டிருப்பதை தலைப்பு உணர்த்தினாலும் எழுதியவர் இந்தத் தலைமுறைக்காரர் என்பதால் அதன் சுவாரஸ்யம் கூடுகிறது முடிச்சை அவிழ்க்க
ஆவலாகிறது.

இளைஞர்களைச்சுற்றிய கதைதான் இதுவும் ,,மதன் ரகுதிலீப் வினீத் என்று இளமைக்கூட்டம்.இளவஞ்சி மது என்று இளம்ரோஜாக்கள்.. உலகமே விரல் நுனியில் வந்துவிட்ட நாகரீக யுகத்தில் இளைய தலைமுறையினரின் சிந்தனையிலும் மாற்றங்கள் வருகின்றன..
கதையில் ஆசிரியர் எழுதி உள்ளதுபோல,

” ஒரு சமூகத்துள் என்ன விதைக்கப் படுகிறதோ, அதையே அந்தச் சமூகம் திரும்பத் தருகிறது. நுண்ணியமாக நோக்கின் நன்மை - தீமை, சரி - தவறு , ஈட்டுதல் - இழத்தல் என்பன போன்ற முரண் இருமைகளை ஒரு சமூகம் எவ்வாறு கையாள்கிறதோ, அவ்விதமே, அல்லது அந்தத் தரத்திலேயே அந்த சமூகமும் அமைந்து விடுகிறது’ என்றுதான் நினைக்கவைக்கிறது.
பெண்மை வாழ்தலை மையப்படுத்தியேதான் எக்காலத்திலும் பார்க்கிறது.. கதையில் வரும் மது ரகு வினீத்தைப்போல எத்தனை பேரை நாம் நம்மைச்சுற்றிப்பார்க்கிறோம்! முடிச்சு கடைசியில் அவிழ்கிறது எதிர்பாராதவிதமாக.

எப்படி என்கிறீர்களா வாசித்துதான் பாருங்களேன், பல ஆண்டுகளுக்குப்பிறகு நிறைவான ஒரு நாவல் ஒன்று உங்கள் மனத்தில் வசிக்கக்காத்திருக்கிறது ! வாழ்தல் என்பதே பிறர் மனத்தில் வாழ்தல்தான்//வாசித்தல் என்பதே அந்தப்புத்தகம் நம் மனத்தில் வசிக்கத்தான்!

ராம்ப்ரசாத்தின் இந்த ஒப்பனைகள் கலைவதற்கே கண்டிப்பாய் உங்களை வசீகரிக்கும் மனத்தில் சிம்மாசனமிட்டு அமரும்.என்றும் அங்கே வசித்திருக்கும்!

இந்த இரண்டு நாவல்களிம் இந்த முகவரியில் உங்களுக்கு கிடைக்கின்றன..

KAAVYA
Publishers & Book Sellers
No.16, 2nd Cross Street, Trustpuram, Kodambakkam, Chennai - 600 024.
Phone: 044 - 23726882, Cell: 98404 80232, e-mail: kaavyabooks@gmail.com

ஆன்லைனில் வாங்கிக்கொள்ள....
http://ramprasathkavithaigal.blogspot.in/2014/01/blog-post_18.html


இந்த விமர்சனம் கீற்றில்:
http://www.keetru.com/index.php?option=com_content&view=article&id=26099:2014-01-30-05-36-45&catid=4:reviews&Itemid=267

இந்த விமர்சனம் தமிழ் ஆதர்ஸ் தளத்தில்:
http://www.tamilauthors.com/04/231.html

திண்ணையில் இந்த விமர்சனம்:
http://puthu.thinnai.com/?p=24440

ஷைலஜா நாராயண் அவர்களின் வலைப்பூவில்:
http://shylajan.blogspot.com/2014/02/blog-post_6145.html

Saturday, 18 January 2014

'ஒப்பனைகள் கலைவதற்கே' தற்போது விற்பனையில்

'ஒப்பனைகள் கலைவதற்கே' தற்போது விற்பனையில்



எனது நாவல் தொகுதி 'ஒப்பனைகள் கலைவதற்கே' தற்போது விற்பனையில் உள்ளது. நடைபெற்றுக்கொண்டிருக்கும் புத்தகக் கண்காட்சியில் காவ்யா பதிப்பகம் ஸ்டால் 491 & 492 ல் கிடைக்கிறது.

இந்த மிக முக்கியமான நாவலினை நண்பர்கள் அனைவரும் வாசித்து, உங்கள் கருத்துக்களை இங்கே பகிறும்படி தாழ்மையுடன் கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

எனது நாவலை வாங்க விரும்பும், புத்தகக் கண்காட்சிக்கு நேரில் வர இயலாதவர்கள்  ரூ.180 + புத்தகத்தை உங்கள் வீட்டிற்கு அனுப்புவதற்கான கூரியர் சர்வீஸ் தொகையை கீழ்க்காணும் எனது வங்கிக் கணக்கிற்கு அனுப்பிவிட்டு Transaction Reference Number ஐ எனது ramprasath.ram@googlemail.com என்ற மின்னஞ்சல் முகவரிக்கு உங்கள் விலாசத்துடன் அனுப்பலாம்.

புத்தகம் உங்கள் வீட்டிற்கே அனுப்பி வைக்கப்படும்.

Ramprasath.R
A/c No: 603801507265
RTGS/NEFT/IFSC Code: ICIC0006038
Branch: Mount Road, Chennai
Bank: ICICI Bank

காவ்யா பதிப்பகத்தாரையும் அணுகலாம். அணுகவேண்டிய முகவரி:

KAAVYA
Publishers & Book Sellers
No.16, 2nd Cross Street, Trustpuram, Kodambakkam, Chennai - 600 024.
Phone: 044 - 23726882, Cell: 98404 80232, e-mail: kaavyabooks@gmail.com

நட்புடன்,
ராம்ப்ரசாத்

Friday, 10 January 2014

இன்னும் சில தினங்களில்...

இன்னும் சில தினங்களில்...