கடவுளைத் தேடி - அறிபுனை குறும்படம்

 கடவுளைத் தேடி - அறிபுனை குறும்படம்

**************************************************


திரை என்பது வெகு ஜன ஊடகம். மக்களை பெருமளவில் சென்றடைய திரை வடிவம் தான் ஒரே வழி. சில நூறு பேர்களிலிருந்து ஒரு ஆயிரம் பேர் வரை தான் சென்று சேர இயலும். இந்த எல்லையைத் தாண்டி ஒரு மனிதனின் கற்பனை செல்ல வேண்டுமானால், அதற்குத் திரை வடிவமே ஒரே வழி. ஆனால், அதில் தான் எத்தனை பிரச்சனைகள்?

ஒரு சில சுயநலவாதிகளால், நல்ல திறமைகள் திரை உலகை, அதன் வழி மக்களைச் சென்றடையும் பாதை அடைக்கப்பட்டுவிடுகிறது. விளைவை, மெளன சாட்சிகளாய் பார்ப்பது அன்றி நமக்கு வேறு திக்கில்லை என்ற நிலை இருந்துவந்தது.

முன்னெல்லாம் ஒரு குறும்படம் உருவாக்கவே குறைந்தபட்சம் ஐம்பதாயிரத்திலிருந்து ஒரு லட்சம் செலவாகும் என்றிருந்தது. எனது கதைகளில் ஒன்றைக் குறும்படமாக எடுக்கலாம் என்று காலை முன்வைத்துவிட்டு, நிதர்சனம் புரிந்து வைத்த காலை திரும்ப எடுத்துக்கொண்டுவிட்டேன். அதெல்லாம் அமெரிக்கா வரும் முன்னான கதை.

காமிராவுக்கு ஒருவர், நடிக்க ஒருவர், லைட் பிடிக்க மற்றொருவர் என்று ஒரு திரைவடிவம் பலரைச் சார்ந்ததாக இருந்தது. அந்த 'பலர்' இல்லாமல் ஒரு திரை வடிவம் சாத்தியமில்லை. அந்தப் பாதையில், அந்தப் பயணத்தில் தான் படைப்பாளர்கள் தங்கள் அசலான படைப்பை முன்வைக்க வாய்ப்பின்றி, அல்லது வாய்ப்பு மறுக்கப்பட்டு, சமாதானங்களுக்கு உள்ளாகி, எடுக்க நினைத்தது ஒன்று எடுத்தது வேறொன்று என்றாகிப்போகிறார்கள். அறுநூறு கோடி ரூபாய்களால் கூட ஒரே ஒரு நல்ல ஃப்ரேமை உருவாக்க முடியாமல் போகிறது.

இதோ தொழில் நுட்பம் வந்துவிட்டது. நூறு கோடி செலவு செய்யப்பட்டும் மொக்கையாக இருக்கும் ஒரு அறிவியல் புனைவுப் படம், பார்க்கும்போதெல்லாம், 'கதையைத் தாண்டி சினிமாவாக்க என்னென்ன தேவை? நாம் ஏன் செய்யக்கூடாது?' என்று பல முறை யோசிக்க வைத்திருக்கிறது. உதவி இயக்குனர்கள், காமிராமேன், லைட்மேன், கொண்ட யூனிட், உபகரணங்கள், அது இது என்று ஏகப்பட்டது இருக்கிறதே என்ற எண்ணம் மலைக்க வைத்து ஒதுங்கிப் போக வைத்திருக்கிறது.

இன்றைக்கு இருக்கும் தொழில் நுட்பம், அதையெல்லாம் virtualஆக நமக்குக் கொடுத்துவிடுகிறது. ஆக, தொழில் நுட்பம் இருக்கையில், நமக்கு ஒரு சினிமாவை உருவாக்கத்தேவையான உதவி இயக்குனர்கள், காமிராமேன், லைட்மேன், கொண்ட யூனிட், உபகரணங்கள், என்று எல்லாமும் நமக்கும் கிடைத்துவிடுகிறது. virtualஆக.

என்னதான் தொழில் நுட்பம் உதவினாலும், வீடியோவின் முதன்மை இயக்குனர் நாம் தான்.

யூட்யூப் திறந்தால், பல்வேறு நாட்டவர்களின் அத்தனை அறிவியல் புனைவுக் குறும்படங்கள் கொட்டிக்கிடக்கின்றன. அவற்றில் இந்தியக் குறும்படங்களைத் தேடினால், பெரும்பாலும் mythology சார்ந்த படங்களாகவே இருக்கின்றன. அல்லது, பேய் படங்கள். அல்லது ஒரேயடியாக மாயாஜாலமாகப் போய்விடுகின்றன. அதுவும் இல்லாவிட்டால், இருக்கவே இருக்கிறது, காலப்பயணம். இப்படி ஒரு குறுகிய டெம்ப்ளேட்டுக்குள் அடங்கினவைகளாகவே இருக்கின்றன.

டெம்ப்ளேட்டுக்குள் அடங்காத, மிதாலஜி பக்கம் போகாத, மாயாஜாலம் என்று ஜல்லி அடிக்காத, அடித்துத்துவைத்த காலப்பயணக்கதையாக இராத இந்திய அறிவியல் புனைவுக்கதைகள் திரைவடிவில் இல்லை. அவ்வெற்றிடத்தை நீக்குவது இப்பத்தியுடன் துவங்கும் எனது சானலின் நோக்கம் எனலாம். 'வர்ஷா ஸ்டூடியோஸ்' அதற்கெனவே உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது என்றால் மிகையில்லை.

இதோ எனது தமிழ் நாடு அரசு விருது பெற்ற அறிவியல் புனைவுத் தொகுப்பில் உள்ள ஒரு கதையான 'கடவுளைத் தேடி' சிறுகதையை திரைவடிவில் செயற்கை நுண்ணறிவுத் தொழில் நுட்பத்தின் உதவியுடன் நானே உருவாக்கி இருக்கிறேன்.

சிறுகதை இங்கே:
ஆங்கிலத்தில்:
https://www.metastellar.com/fiction/searching-for-god/

தமிழில்:
https://solvanam.com/2020/09/27/%e0%ae%95%e0%ae%9f%e0%ae%b5%e0%af%81%e0%ae%b3%e0%af%88%e0%ae%a4%e0%af%8d-%e0%ae%a4%e0%af%87%e0%ae%9f%e0%ae%bf/

மொத்தம் 36 மணி நேரங்கள். ஒன்றைரை நாட்கள். வீடியோ தயார். இது எனது முதல் முயற்சி. ஆதலால், ஆங்காங்கே ஏதேனும் குறைகள் இருந்தால் பொறுத்தருளவும். இது முதல் வீடியோ என்பதால் பல படிப்பினைகள். அடுத்தடுத்த வீடியோக்கள் இன்னமும் எளிமையாக, விரைவாக குறைந்த செலவில் கொண்டு வர முடியும் என்ற நம்பிக்கையை இந்த வீடியோ தந்திருக்கிறது.

என்னிடம் நூறு கோடியெல்லாம் இல்லை. ஆனால், நல்ல அறிவியல் புனைவுக் கதைகள் இருக்கின்றன. அவைகளைக் குறைந்த செலவில் திரை வடிவில் தர முடியும் என்ற நம்பிக்கை வந்திருக்கிறது.

எனது இந்த வீடியோவிற்கு இணைய நண்பர்கள் ஆதரவளிக்குமாறு இணைய நண்பர்களைக் கேட்டுக்கொள்கிறேன். செயற்கை நுண்ணறிவு உருவாக்கும் வீடியோ என்பதால் மானிடைசேஷன் இல்லை. மக்களுக்கு இந்திய அறிவியல் புனைக்கதைகள் சென்று சேர வேண்டும், அறிவியல் பார்வைகளைப் பரப்புவதன் மூலம் மூடவழக்கங்களிலிருந்தும், அரசியல் திணிக்கும் நச்சான மத உணர்வுகளிலிருந்து மக்களை விடுவித்து, உலகளாவிய அறிவியல் அடிப்படையிலான வாழ்க்கை முறைக்கு மக்களைச் செலுத்துவதற்குமான நோக்கங்களுக்கான மட்டுமே இந்த வீடியோக்களை உருவாக்குகிறேன். மக்களிடம் நான் வேண்டுவதெல்லாம் ஒன்றே ஒன்று தான். வீடியோவை அவரவர், அவரவர் நட்புவட்டத்தில் பகிரவும். ஒரு தமிழனாக உலகத்தரமான அறிவியல் புனைக்கதைகளை இச்சானல் மூலமாக உருவாக்கி மக்களுக்குப் பகிர்வதே நோக்கம். ஆதரவளிக்குமாறு இணைய நண்பர்களைக் கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

youtubeல் வீடியோவைக் காண மற்றும் பகிர, பின்வரும் சுட்டியைச் சொடுக்கவும்

Here is a youtube channel for Indian science fiction short films.

‘Varsha Studios’

https://www.youtube.com/watch?v=ErtCEyX0658

Please subscribe and share 🙏🙏🙏

• #AIFilmmaking
• #AImovie
• #AIFilmmaking
• #scifi
• #sciencefiction
• #ArtificialIntelligence
#FutureTech
#CREATORvsCREATION
#HumanoidRobot
#HumanoidRobotics
#IndianSciFi or #IndianCinema
#kollywoodscifi
• #tamilaishortfilm
• #TamilSciFi
• #aifilmmakingtamil
• #tamilcinemaai

உங்கள் நூல்களுக்கு விமர்சனங்கள் அதிகம் இல்லையே?

கேள்வி: 

உங்கள் நூல்களுக்கு விமர்சனங்கள் அதிகம் இல்லையே?

பதில்: 

"நவீன சிறைச்சாலைத் தத்துவம்" சிறுகதையை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். 

https://solvanam.com/2024/11/10/%E0%AE%A8%E0%AE%B5%E0%AF%80%E0%AE%A9-%E0%AE%9A%E0%AE%BF%E0%AE%B1%E0%AF%88%E0%AE%9A%E0%AF%8D%E0%AE%9A%E0%AE%BE%E0%AE%B2%E0%AF%88%E0%AE%A4%E0%AF%8D-%E0%AE%A4%E0%AE%A4%E0%AF%8D%E0%AE%A4%E0%AF%81%E0%AE%B5/

நாயகன் சிறையிலிருந்து தப்பிக்க நினைக்கிறான். சிறைக்கைதிகள் மூலம் ஒரு அதிர்வெண் கிடைக்கிறது. அதன் வழி ஒரு கிரகத்தில் இறங்குகிறான். அக்கிரகத்தில் காலம் வேறுவிதமாய் வேலை செய்கிறது. கிரகத்தில் ஒருவர் வெளி உலகுடன் தொடர்பு கொள்ளக் கருவிகள் வைத்திருக்கிறார். கிரகமோ ஒரு கருந்துளையைச் சுற்றி வருகிறது.

இச்சிறுகதையை வாசித்துவிட்டு ஒருவர், 'அதெப்படி கருந்துளையிலிருந்து தொடர்பு கொள்ள முடியும்? Nothing escapes from its immense gravity. இல்லையா?" என்றார்.

இது ஒரு பிரச்சனை. தமிழில், அறிவியல் கட்டுரைகள் எழுதுபவர்களால் கருந்துளைக்கருகில் Nothing escapes from its immense gravity என்கிற அளவில் தான் அறிவியல் விளக்கப்பட்டிருக்கிறது. 

இது போன்ற விளக்கங்களுடன் எனது சிறுகதைக்குள் நுழைபவர்கள், 'இவர் சொல்வதெல்லாம் நிஜமாகவே சாத்தியமா?' என்கிற கேள்வியோடு கடந்து போய்விடுவதில் ஆச்சர்யம் என்ன? இந்த எண்ணத்துடன் அவர்களால் விமர்சனம் எழுத இயலாது. மேற்கொண்டு தெரிந்துகொண்டு எழுதலாம் என்று ஒத்திப்போடுவார்கள். அது, நாளாகி, நாட்கள் மாதங்களாகி, ஏனைய முன்னுரிமைகளால் இறுதியில் அது காணாமலே போய்விடும்.

மட்டுமல்லாமல், கருந்துளைகளைச் சுற்றும் கிரகங்கள் குறித்த கதைகள் தமிழில் எத்தனை வெளியாகியிருக்கின்றன? யார் யார் அவற்றை எழுதினார்கள்? அது எப்படியெல்லாம் விமர்சிக்கப்பட்டிருக்கிறது? இது போன்ற தகவல்களைச் சேகரித்துப் பார்த்தாலும், காரணம் விளங்கும்.

எனது சிறுகதைகள் விவாதத்திற்கு எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டால், அந்தத் தளங்களில் வந்து என்னால் விளக்க முடியும். உதாரணமாக, புத்தக வாசிப்புக் குழுக்களில் எனது நூல்கள் எத்தனை முறை விமர்சனத்திற்கு எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டிருக்கின்றன என்பதைக் கவனித்துப் பார்த்தால், இது நடக்க எத்தனை வாய்ப்புக்கள் இருக்கின்றன என்பதைப் புரிந்துகொள்ள இயலும். 

இந்த இடத்தில் ஒன்றைச் சொல்ல வேண்டி இருக்கிறது. "அறிவியல் வளர்ப்பது" என்பது ஒரு தனி நபர் முயற்சி அல்ல. அது, ஊர் கூடி இழுக்க வேண்டிய தேர். தனி நபராக என்னால் என்ன இயலுமோ அதைத்தான் என்னால் செய்ய முடியும். 

தமிழில் அறிவியல் கட்டுரைகள் நானே எழுதலாமென்றால், புனைவுகள் எழுதவே நேரமில்லாமல் செயற்கை நுண்ணறிவுடன் போராடிக்கொண்டிருக்கிறேன். குறைந்தபட்சம், எனது புனைவுகளை விளக்கியேனும் ஏதேனும் நிகழ்ச்சிகள் செய்யலாம் தான். பார்க்கலாம். வாய்ப்பமைகிறதா பார்க்கிறேன்.

சுருக்கமாகச் சொல்லவேண்டுமென்றால், தமிழில், அறிவியல் கட்டுரைகளால் மக்களுக்குச் சென்று சேர்ந்திருக்கும் அளவினதான அறிவியல் ஞானம், எனது சிறுகதைகளைப்  புரிந்துகொள்ளப் போதுமானதாக இல்லை. எனக்கும் அதிகம் நேரமில்லை. நான் ஒற்றை ஆள் என்னத்தைப் பெரிதாகச் செய்துவிட முடியும்? எத்தனையைச் செய்து விட முடியும்? இந்தப் பிரச்சனைக்கு இப்போதைக்கு விடிவே இல்லை. அதனால் தான் என்ன நடக்கிறதோ அது நடந்து கொண்டிருக்கிறது.  இந்தச் சூழலில் எனக்கு, 'இறைவன் விட்ட வழி' என்று இருப்பதைக் காட்டிலும் வேறு வாய்ப்பிருக்கிறதா என்ன? 

கம்ப்யூட்டா - ராம் பிரசாத் - சிறுகதை தொகுப்பு - பக்கங்கள் 116

 Boje Bhojan

posted to

வாசிப்பை நேசிப்போம்

O͏c͏t͏o͏b͏e͏r͏ ͏1͏1͏,͏ ͏2͏0͏2͏5͏ ·

#RM 258

ஆண்டு விழா _ 2025 : சிறுகதை தொகுப்பு

கம்ப்யூட்டா - ராம் பிரசாத் - சிறுகதை தொகுப்பு - பக்கங்கள் 116

புத்தகம் பற்றி :

மொத்தம் 9 தலைப்புகளும் 116 பக்கங்களும் கொண்ட இந்த புத்தகம் ஒரு கணிதம் சார்ந்த சிறுகதைகளின் தொகுப்பு. அது என்ன கணித அறிவியல் கதை பொதுவாக அறிவியல் சிறுகதை என்பது சுஜாதா முதல் இன்று பல எழுத்தாளர்கள் எழுதி கொண்டு இருக்கும் ஒன்று ஆனால் இது அதில் இருந்து வேறு பட்டு நிற்க காரணம் கணித சூத்திரங்கள் (formula) கொண்டு ஒரு கதை படைக்க பட்டு இருக்கிறது என்பதே .பொதுவாக maths is the universal language என்று ஒரு கூற்று உண்டு அப்படி பட்ட சிக்கலான கணிதத்தை வைத்து கதை சொல்லி இருக்கிறார் ஆசிரியர் அதற்கே அவருக்கு பாராட்டுக்கள் சொல்ல வேண்டும்.மேலும் தமிழில் கணிதத்தை மையமாக கொண்டு கதைகள் எழுத படுவது இது தான் முதல் தடவை என்று நினைக்கிறேன். சரி புத்தகம் பற்றி பார்ப்போம் முதல் கதை மடக்கை என்னும் கதை மடக்கை இதன் அர்த்தம் ஆங்கிலத்தில் logaritham ஆகும் logarthim பயன்படுத்தி ஒரு கதை எழுத முடியும் என்று சொன்னால் உண்மையில் நம்ப முடிகிறதா நம்பித்தான் ஆக வேண்டும் அப்படி ஒரு கதையை எழுதி இருக்கிறார் ஆசிரியர். அடுத்த தலைப்பு கண்காட்சி இந்த கதையில் விலை மதிப்பு இல்ல ஒரு வைரம் கண்காட்சியில் இருந்து திருட பட்டது திருடியது இவர் தான் என்று கண்டுபிடித்த பிறகும் திருடன் இவர் கிடையாது வேறு ஒரு ஆள் என கதை செல்கிறது கடைசியாக கதையில் ஒரு திருப்பம் வரும் போது நமக்கே ஆச்சரியமாக இருக்கும். இது போல் கைஸர் தடுப்பூசி ,நிகழ்தகவு , கூடை மனிதன் , முதல்வன் போன்ற கதைகளும் கணிதத்தை அடிப்படை கொண்டு எழுத பட்ட கதை கடைசி கதை பரிசியமற்ற மாறிலி என்று கதை அதில் ஒரு சூத்திரம் infinte monkey theorem உண்மையில் அந்த சூத்திரம் என்றால் என்ன அதற்கு கதைக்கும் என்ன சம்பந்தம் என்பதை படிக்கும் போது மிகவும் அருமையாக இருக்கும். மேலும் புத்தகத்தை பொறுத்த வரை கணித சமன்பாடுகள் கொண்டு உருவான கதைகள் அதனால் ஒன்றுக்கு இரண்டு முறை படிக்கும் போது தான் புரிந்து கொள்ள முடியும் ஆனால் கண்டிப்பாக படிக்க வேண்டிய புத்தகம்

பள்ளி, கல்லூரியில் Bullying

 பள்ளி, கல்லூரியில் Bullying

*******************************

இது எனக்கும் நடந்திருக்கிறது. பள்ளியில் தான் இப்படி, கல்லூரியிலாவது விடிவு காலம் பிறக்கும் என்று நம்பிய எனக்கு ஏமாற்றமே கிடைத்தது. பள்ளியில் படித்தவனே கல்லூரியிலும் வந்து சேர்ந்தபோது, அந்த வன்மம் கல்லூரியிலும் பரவியது. ஆக, பள்ளி, கல்லூரி இரண்டுமே எனக்கு உவப்பாக இருக்கவில்லை. இன்னும் சொல்லப்போனால், பள்ளி கல்லூரி இரண்டிலும் எனக்கு ஒரு நட்பு கூடக் கிடைக்கவில்லை. பள்ளி கல்லூரி நாட்களை நான் நினைத்துப்பார்ப்பதே இல்லை. நினைத்துப் பார்த்துக்கொள்ளும் அளவுக்கு ஒன்றும் நடக்கவும் இல்லை.

நண்பர்களாகப் பழகுபவர்களே வன்மத்துடன் தான் பழகுவார்கள். என்னை Bully செய்யும் நிமித்தம் அவர்கள் ஒன்று கூடிக்கொள்வார்கள். முதுகின் பின்னால் சிரித்துக்கொள்வார்கள்.  தங்களுக்குள் பேசி வைத்துக்கொண்டு ஒன்றாக ஒரே விதமாய் ஒதுக்குவார்கள். எதிலும் சேர்த்துக்கொள்ள மாட்டார்கள். நாள் கிழமைகளில் நம்மை மட்டும் தவிர்ப்பார்கள். காரணம் கேட்டால், ஏதேனும் மொக்கை காரணம் வரும். நாம் இல்லாத நேரத்தில், நம்மைப் பற்றித் தப்பு தப்பாக சக மாணவ, மாணவிகளிடம் சொல்லி வைத்திருப்பார்கள். எந்தக் காரணமும் இல்லாமல், உடன் படிக்கும் பெண்கள், சொற்ப அறிமுகத்துடன் நட்பின் குழந்தைப்பருவத்தில் உள்ள பெண்கள் தாமாக எதையோ புரிந்துகொண்டு நம்மை விட்டு விலகிச்செல்கையில் இவன்கள் நம்மை பற்றி எதையோ தவறாகச் சொல்லியிருக்கிறார்கள் என்பதை நாம் புரிந்துகொள்ள முடியும். ஆனால், எதையும் எவரிடமும் வெளிப்படையாகக் கேட்க முடியாது. நம் உளக்குறிப்பை வெளிப்படையாகச் சொல்ல, 1998-1999 காலகட்டங்களில் இப்போது போல் சமூக வலைதளங்களும் இல்லை. ஒருவாராக நடப்பதை நாமாக அனுமானித்துக்கொண்டு, புரிந்துகொண்டு விலகிக்கொண்டால் மன அமைதி பெறலாம். 

'கெட்ட நேரத்தில்  ஒரு நல்ல நேரம்' என்பார்கள். என் விஷயத்தில், இந்த விதத்தில் எனக்கு நேரும் isolationல் productiveஆக இயங்குவது எப்படி என்று கற்றுக்கொள்ள, பயிற்சி செய்ய இந்த சூழல்களைப் பயன்படுத்திக்கொண்டேன். கல்லூரிக்குச் சென்றது நட்பு வளர்க்க அல்லவே? பாடம் படித்துக்கொள்ளத்தானே? நம்மை இவர்கள் மதிக்கவில்லை என்றால் என்ன? அதனால் கல்லூரிக்குச் சென்று வந்த நோக்கம் மாறிவிடுமா என்ன? அந்தத் தெளிவை அந்தப் பதினெட்டு வயதில் எனக்கு அருளிய கடவுளுக்கு எத்தனை கோடி நன்றிகள் சொன்னாலும் தகும். 

அந்த isolationல் தனிமையில், படிக்கவும், தேரவும் focus செய்யக் கற்றுக்கொண்டேன். ஒரு கட்டத்தில், இவன்கள் மீது வளர்ந்துவிட்ட வெறுப்பில், இவன்கள்

 முகத்தில் விழிக்க வேண்டுமே என்று கல்லூரிக்கு விடுப்பு எடுக்கத்துவங்கியதில் பாடங்கள் தவற விட நேர்ந்தது. ஆதலால்,  நானே படித்து நானே கற்றுக்கொள்ளக் கற்றுக்கொண்டேன். 

பொறியியலின் ஏழாவது, மற்றும் எட்டாவது செமஸ்டர் எனக்கு நானே கற்பித்துப் படித்துக்கொண்டது தான். எட்டு செமஸ்டரிலும் ஒரு அரியர் கூட இல்லாமல் தேறியதில் தான், எனக்கு நானே படித்துக்கொள்வதும் எனக்குச் சரியாகத்தான் வேலை செய்கிறது என்பதை நிரூபித்துக்கொள்ள வாய்ப்பானது.  இன்றளவும், அறிவியல் புனைவுகள் எழுத அபரிமிதமான தகவல்களை உள்வாங்கி ப்ராஸஸ் செய்யும் திறனை, முனைப்பை, இங்கிருந்தே நான் பெற்றேன் எனலாம். இப்போது யோசித்தால், கல்லூரி எனக்குள் சில முக்கியமான திறன்களை வளர்த்துக்கொள்ள உதவியிருக்கிறது.

1. isolationல் productiveஆக இயங்குதல்.

2. நமக்கு நாமே கற்றுக்கொள்ளுதல்.

3. அபரிமிதமான தகவல்களை உள்வாங்கி ப்ராஸஸ் செய்யக் கற்றுக்கொள்ளுதல்.

இந்த மூன்றையும் எனக்கு நேரடியாகக் கற்றுத்தராமல், மறைமுகமாகக் கற்றுக்கொள்ள நிர்பந்தப்படுத்திய அளவில் பள்ளிக்கும், கல்லூரிக்கும் நன்றிக்கடன் பட்டிருக்கிறேன் என்றால் மிகையில்லை. 

'நீயா  நானா'வின் இந்த எபிசோட் முழுமையாக நான் இன்னும் பார்க்கவில்லை. இந்தப் பையன் பேசும் ரீல்ஸ் பார்த்தேன். எபிசோட் இனிதான் பார்க்க வேண்டும். பார்த்துவிட்டு விரிவாக எழுதுகிறேன்.