'கேள்வி-பதில்' சிறுகதை

சொல்வனம் 364வது இதழில் எனது 'கேள்வி-பதில்' சிறுகதை வெளியாகியிருக்கிறது. எனது சிறுகதையைத் தெரிவு செய்து வெளியிட்ட சொல்வனம் ஆசிரியர் குழுவுக்கு எனது நன்றிகளை உரித்தாக்குகிறேன்.

https://solvanam.com/2026/04/12/%e0%ae%95%e0%af%87%e0%ae%b3%e0%af%8d%e0%ae%b5%e0%ae%bf-%e0%ae%aa%e0%ae%a4%e0%ae%bf%e0%ae%b2%e0%af%8d/

 

மெட் செயலி - குறுநாவலும், lik - திரைப்படமும்

 2017ல் "உங்கள் எண் என்ன?" நாவல்  நூல் வெளியிடப்பட்டது. இது கணிதப் புனைவு நூல். கணிதத்தில் Custom mathematics என்றொரு பிரிவு உண்டு. நம் வசதிக்கு 'வேலை' செய்யும் ஒரு கணித மாதிரி, தொடர்ச்சியாக, சரியாக, வெற்றிகரமாக வேலை செய்தால் அதனைக் custom maths என்று சொல்வார்கள்.

எல்லோருக்கும் புரியும் படி சொல்ல வேண்டுமென்றால்,  1990களில் பள்ளிப்படிப்பைப் படித்தவர்களுக்கு Clarks Table என்றொரு சங்கதி பரிச்சயமாகியிருக்கும். இது ஒரு எண்ணின் logarithm கண்டுபிடிக்க உதவும் ஒரு அட்டவணை. ஒவ்வொரு எண்ணையும் பகுதி பகுதியாகப் பிரித்தார் ஒவ்வொன்றும் ஒரு எண் வரும். அந்த எண்களையெல்லாம் கூட்டினால் கிடைக்கும் எண் தான் லாகரிதம். M.Clark வாழ்ந்த் 1678ன் காலகட்டத்தில் கால்குலேட்டர் இல்லை. அப்போது லாகரிதம் கண்டுபிடிக்க அவர் உருவாக்கியது தான் இந்த அட்டவணை அதாவது framework. 

ஒரு custom mathematic framework எப்படி இருக்க வேண்டும்?

1. subject எதுவோ, அதன் சிக்கல்களை, பரிணாமங்களை, நிலைப்பாடுகளை மிகவும் எளிதாக 'பார்க்க' உதவ வேண்டும்.

2. விட்டேத்தியாக ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பற்றதாக அல்லாமல், ஒன்றொடு ஒன்று இறுகப் பிண்ணிப்பிணைந்ததாக, ஒரு சமன்பாட்டுக்குள் அடங்குவதாக இருக்க வேண்டும்.

3. விளைவுகளை, தொடர்ச்சியாக, தோய்வே இன்றி நோக்கத்திற்கு வெற்றிகரமாகத் தொடர்ச்சியாக செயல்படவேண்டும்.

மேற்சொன்ன எல்லாவற்றையும் உள்ளடக்கிய ஒரு கணித மாதிரியை நம்மால், நம் பயன்பாட்டுக்கென உருவாக்க முடிந்தால் அதனை custom mathematics என்று தைரியமாகச் சொல்லலாம். பயன்படுத்தவும் செய்யலாம்.

உதாரணமாக, உங்கள் ஊரில் ஆட்டுப்பண்ணை வைத்திருப்பவர் அவர் மனதுக்குள் ஒரு கணக்கு வைத்திருப்பார். இத்தனை ஆடுகள் இருந்தால், இத்தனை மேய்ச்சல், இத்தனை தீவணம், இன்னின்ன காலத்தில் இனப்பெருக்கம், இன்னின்ன காலத்தில் சந்தை, இன்னின்ன விலைக்கு விற்கலாம் என்பது போன்ற தகவல்கள். இதையெல்லாம் வைத்து அவர் தனக்குள் ஒரு framework உருவாக்கி வைத்திருப்பார். இந்தக் கணக்கில் எங்கேனும் பிசகு என்றால் சரி செய்ய என்ன தேவை என்பதெல்லாம் கூட வைத்திருப்பார். இதை 'தொழில் ரகசியம்' என்பார் இல்லையா? இப்படி ஒன்று முழுவதும் எண்களை வைத்து வெற்றிகரமாக இயங்கினால் அதை Custom mathematics எனலாம். 

இப்படி மனித உறவுகளுக்கென நான் உருவாக்கியதுதான் "உங்கள் எண் என்ன?". 

"மெட் செயலி" அதன் அடுத்த கட்டம் அல்லது தொடர்ச்சி எனலாம். 2020களிலேயே இதனை ஆங்கிலத்தில் மொழி பெயர்த்து "Met App" என்ற பெயரில் எமரால்ட் பப்ளிஷர்ஸ் வாயிலாக வெளியிட்டேன். தமிழில், சினிமாவுக்கென கதை கேட்டு வந்த சிலரிடம் இக்கதையைத் தந்திருக்கிறேன். சிற்சில குறு நாவல் போட்டிகளுக்கு அனுப்பிய நினைவும் இருக்கிறது.  ஒன்றும் நடக்கவில்லை. அதன் பிறகு தான் அறிவியல் புனைவுகள் எழுதத்துவங்கிவிட்டேன். 

நேற்று lik திரைப்படம் பார்த்தேன். ம்ஹும்... ஒன்றும் சொல்வதற்கில்லை.

"மெட் செயலி" குறு நாவலை வாசக நண்பர்கள் வாசிக்க இங்கே தருகிறேன். 

குறிப்பு: 

நாவலை வாசிக்கும் முன் ஒன்றைச் சொல்லிக்கொள்ள விரும்புகிறேன். இந்த நாவலில் சொல்லப்பட்டிருக்கும் கணிதம் இப்படித்தான் வேலை செய்ய வேண்டுமா என்றால் இல்லை தான். பத்து எண்களுக்கும் நான் "கதையை முன்னகர்த்த" பத்து கூறுகளை எடுத்திருக்கிறேன். அது கதையை நகர்த்த மட்டுமே. அக்கூறுகளை, பயனாளர்கள் எப்படி வேண்டுமானாலும் தங்கள் வசதிக்கு அமைத்துக்கொள்ளலாம், அனுமானித்துக்கொள்ளலாம். அப்படி அமைத்தாலும் கணித மாதிரியின் மையம் வேலை செய்யும் தான்.

https://ramprasathkavithaigal.blogspot.com/2026/04/12.html

https://ramprasathkavithaigal.blogspot.com/2026/04/3.html

https://ramprasathkavithaigal.blogspot.com/2026/04/4.html

https://ramprasathkavithaigal.blogspot.com/2026/04/5.html

https://ramprasathkavithaigal.blogspot.com/2026/04/6.html

https://ramprasathkavithaigal.blogspot.com/2026/04/7.html

https://ramprasathkavithaigal.blogspot.com/2026/04/8.html

https://ramprasathkavithaigal.blogspot.com/2026/04/9.html

https://ramprasathkavithaigal.blogspot.com/2026/04/10.html

https://ramprasathkavithaigal.blogspot.com/2026/04/11.html

https://ramprasathkavithaigal.blogspot.com/2026/04/12_11.html

https://ramprasathkavithaigal.blogspot.com/2026/04/13.html

மெட் செயலி - குறுநாவல் - அத்தியாயம் - 13

 அத்தியாயம் - 13

 

 

பவித்ரா, ரவியின் கலாபக் காமம் மற்றும் அஞ்சலி, அர்விந்த் சுரண்டப்படுதல் சூர்யாவின் அட்டவணை மீதான என் நம்பிக்கையை வலுப்பெறச்செய்ய மட்டுமே உதவின.

 

அஞ்சலியின் எண் 8.

வினய்யின் எண் 8.

 

ஆக, அஞ்சலி, வினய் இருவரும் நிச்சயமாக இணைவது எதற்காக இல்லாவிட்டாலும், ரவியாலும், பவித்ராவாலும் சுரண்டப்படுவது தவிர்க்கப்படவாவது நிகழ வேண்டும் என்று நான் மனதார விரும்பினேன்.

 

ஆதலால், அஞ்சலி – வினய் என்னானார்கள் என்று பார்க்கும் ஆர்வம் எனக்குள் எழுந்தது.

 

அதற்காக நான் அஞ்சலியையோ, வினய்யையோ அணுகவில்லை. நேராக சூர்யாவைத்தான் அணுகினேன். ஏனெனில் இப்போதெல்லாம் மனிதர்களுக்கிடையேயான சந்திப்புகள் இயற்கையாக நிகழ்கின்றன என்று நான் நினைப்பதில்லை. சூர்யா போல் கடவுளே கூட எங்கோ அமர்ந்திருந்தபடி மனிதர்களை காலம் என்னும் செயலி கொண்டு இயக்கிக் கொண்டிருக்கலாமோ என்று எனக்குத் தோன்றுகிறது.

 

நான் சூர்யாவின் அலுவலகத்திற்குச் சென்றபோது அரசுவும் இருந்தார். இவர் தன் வீட்டுக்குப் போகவே மாட்டாரோ என்று கூடத் தோன்றியது. அதுவெல்லாம் எனக்கெதற்கு என்று விட்டுவிட்டேன்.

 

“இன்று வெள்ளிக்கிழமை. வினய் வங்கி ஒன்றில் தன் வியாபார முயற்சிக்குக் கடன் அனுமதி பெற்றிருக்கிறான். அதே வங்கியில் அஞ்சலி கணக்கு ஒன்று வைத்திருக்கிறாள். இருவரையும் சந்திக்க ஏற்பாடு செய்யட்டுமா?’ என்றது கணிணி.

 

சூர்யா ஒரு பொத்தானை அழுத்த, ‘சந்திப்பு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுவிட்டது’ என்றறிவித்தது கணிணி. இரண்டு பேரைச் சந்திக்கச்செய்வது இத்தனை எளிதா என்று கூடத் தோன்றியது.  நவீன யுகத்தில் என் பலம் பன்மடங்காக அதிகரித்திருக்கிறது என்று தான் சொல்ல வேண்டும்.

 

நான் அஞ்சலி, வினய்யை வங்கியில் வைத்து சந்தித்தேன்.

 

அந்தத் திவ்வியத் திருநாளில், அஞ்சலியை வங்கியில் சந்தித்தான் வினய்.

 

“ஹலோ”

 

“ஹலோ”

 

“எப்படி இருக்கீங்க?”

 

“உங்களை பதிலுக்கு கேக்கணுமா?”

 

“கேட்டுட்டாலும்…”

 

“அப்புறம் என்ன? உங்க வேலையைப் பார்க்கலாமே?”

 

“அடப்போங்க.. ஏதோ அழகா இருக்கீங்களேன்னு பாத்தா, ரொம்பத்தான் பிகு பண்ணிக்கிறீங்க.” என்றவாரே வினய் விலகினான்.

 

வினய் முகத்தில் லேசான சலிப்பை அவதானித்தேன். பிறகு அஞ்சலியையும் பார்த்தேன்.

 

“உங்களை எல்லாம் தெரியும் போடா” என்பது போல் இருந்தது அவளது பார்வை. அவள் அந்த வங்கிக்குத் தான் வந்த வேலையைத் தொடர்ந்தாள்.

 

அன்று வினய்க்கு ஏதோ அசந்தர்ப்பம் என்று கருதினேன். அவன் போலியாக சலித்தது போல் பாவனை செய்கிறான் என்று தான் முதலில் நினைத்தேன். அஞ்சலி கொஞ்சமேனும் அவனுக்கு அந்தச் செயற்கையான சம்பாஷனையில் ஈடுபடும் அளவிற்கு தைரியமளித்திருந்தாலும் போதும். எஞ்சியதெல்லாம் அவர்களின் மடியில் தானே வந்துவிடும் ஸ்திதி இருந்தது.

 

அது வினய்க்கு தேவையோ இல்லையோ, அஞ்சலிக்கு மிகவும் தேவையாக இருந்தது. அவள் மென்மேலும் சுரண்டப்படுவதிலிருந்து தவிர்க்கப்பட அப்போதைக்கு வினய் மட்டுமே ஒரே அத்துவான ஒளி.

 

ஆனால், அஞ்சலி ஒரு பாசாங்கிற்குக்கூட வினய்யிடம் இன்முகம் காட்டவில்லை.

‘சர்தான் போடா’ என்கிற ரீதியில் அவனைக் கடந்து போனாள். ஒருவருக்குத் தான் இருக்கும் சமூக சூழல் புரிந்திருக்கவில்லையெனில், தன்னை நோக்கி அணுகி வருவது அந்தச் சூழலுக்கான தீர்வு தான் என்பது தெரிந்திருக்கவில்லையெனில், இதுவன்றி வேறென்ன நிகழ்ந்துவிடக்கூடும்?

நிஜமாகவே எனக்கு அஞ்சலியை நினைத்தால் பரிதாபமாக இருந்தது. 

 

இதை நான் சற்றும் எதிர்பார்க்கவில்லை. வினய்யின் எண் 8. அஞ்சலியின் எண்ணும் 8. அப்படியானால் அவர்கள் இணைய வேண்டுமே? இணக்கமாகப் பேச வேண்டுமே? அவர்கள் பேச்சில் இணக்கம் ஏன் இல்லை?

 

அப்போது தான் எனக்கு ஒன்று புரிந்தது. எப்படி ரவியும், பவித்ராவும் தாங்கள் பொருத்தமான இணை என்பதே தெரியாமல் இருந்தார்களோ அதே போல் அஞ்சலியும், வினய்யும் கூட தங்களுக்கிடையில் அதிகபட்ச பொருத்தம் இருப்பது பற்றி எதுவுமே தெரியாமல் இருந்தார்கள். இது, மனிதர்களிடையே சூர்யாவின் கணித மாதிரியின் தேவை எந்தளவிற்குத் தேவை என்பதைப் புரிந்துகொள்ள உதவியது.

 

அஞ்சலியின் சூழலை என்னால் ஓரளவு ஊகிக்க முடிந்தது. அஞ்சலியின் அழகுக்கு நாளொன்றுக்கு நாலு பேர் காதலுடன் அவளை அணுகினாலும் ஆச்சர்யப்படுவதற்கில்லை. பார்த்தவுடன் தொற்றிக்கொள்ளும் தற்காலிக காதல் பேச்சுக்களில் எவன் யோக்கியன், எவன் அயோக்கியன் என்று அவளால் எப்படி ஒரு அரை நோடி நேரத்தில் கண்டுகொள்ள இயலும்?

 

இதைச் சொல்வதால் நான் ஆண்களின் நியாயத்தைப் புறக்கணிக்கிறேன் என்றர்த்தமல்ல. அவள் போன்ற பேரழகியிடம் அணுக யோக்கியனுக்கும் கூட கிடைப்பது அந்த அரை நோடி நேரம் தானே. ஆக, ஆண்களையும் குறை சொல்வதற்கு இல்லை.

 

இந்தப் புள்ளியில், நான் சில விடயங்களைச் சொல்ல விழைகிறேன்.

 

அஞ்சலி – வினய் எனக்கு உண்மையில் அதிர்ச்சியாக இல்லை;  நீங்கள் பத்து ரோஜாக்களைத் தொடர்ந்து வாசம் கண்டிருந்தால், 11வது ரோஜா, ப்ளாஸ்டிக் ரோஜாவாக இருந்தாலும், பத்து ரோஜாக்களின் வாசம் உங்கள் புலன்களை ஏமாற்றவே செய்யும்.

 

அஞ்சலி போன்ற, தகுதி வாய்ந்த பெண் பண்படாத மரபணுக்களுக்கு நல்கும் வாய்ப்புக்களால், பண்படாத மரபணுக்கள் எண்ணிக்கையில் பெருகி ஒரு கட்டத்தில், பெண்களுக்கே அச்சுறுத்தலாக ஆகிவிடுகிறார்கள் என்பது என் வாதம் மற்றும் பார்வை.

 

இல்லாவிட்டால், ரவி, அஞ்சலி இணைப்பு வேறெப்படி சாத்தியமாகியிருக்க முடியும்? அஞ்சலி, தனக்கொரு மணமகன் தேடிய காலத்தில் அஞ்சலிக்கு நிகரான, சமமான எண் கொண்ட ஆண்கள் ஒருவர் கூடவா இல்லாமல் போயிருப்பார்கள்? அந்த ஆண்கள் அவளின் ஆளுமை கருதி ஆணாதிக்கத்தை நிறுவ அவளைத் தவிர்த்திருப்பார்கள் என்று சொல்லப்படும் ஊகங்களில் எனக்கு அறவே நம்பிக்கை இல்லை. அது ஒரு சாத்தியமாக இருக்கலாம் - பல்லாயிரம் சாத்தியங்களிள் ஒன்றே ஒன்று.

 

தங்கள் கண் முன்னே, தங்கள் சுற்றத்தில் இருக்கும் வரை, சில ஆண்கள் பெறாத  நற்பெயரை, ஆதரவை, தங்கள் சுற்றத்திலிருந்து வெளியே சென்றுவிட்ட உடனேயே அவர்கள் பெறத் துவங்குவதை இந்த அஞ்சலிக்கள் எப்போதுதான் கவனிப்பார்கள்? ஒரு நற்பெயர் கொண்ட, அதீத திறமைகள் கொண்ட, தனக்கு எல்லா விதத்திலும் சமமான ஒரு ஆணை இவர்கள் தங்கள் புழங்கு தளங்களில் உள்ள குடியிருப்பின் க்ளப்ஹவுஸ்களிலும், கடை வீதிகளிலும் யார் என்றே தெரியாமல் தினம் தினம் கடந்து போய்க்கொண்டுதான் இருக்கிறோம் என்பதை இந்த அஞ்சலிக்கள் எப்போதுதான் உற்று நோக்குவார்கள்? எந்த சமூக இடத்திலும் தனக்குச் சமமான ஆண் ஏன் தனக்கு கடைசியாகப் பரிச்சயமாகிறான் அல்லது அறிமுகமாகிறான் என்பதை இவர்கள் எப்போதுதான் கவனிப்பார்கள்? இவ்விதம், சில பெண்களின் சுற்றத்தில் இருந்தால், அதில் இருட்டடிக்கப்படுவோம் என்பதை கணித்துவிடும் ஆற்றல் கொண்ட இந்த பெண்களுக்குச் சமமான ஆண்கள் தங்கள் எதிர்காலத்துக்காகவும், தங்கள் வளர்ச்சிக்காகவும், தங்கள் மன அமைதிக்காகவும், ஒரு மலினமான தெரு நாய்ச்சண்டையின் தரத்துக்குத் தன்னைத் தாழ்த்திக்கொள்ளக்கூடாதென்கிற சுய பாதுகாவல் உணர்வின் நிமித்தமும்  அவளின் சுற்றத்தை விட்டு அவசரமாக வெளியேறுவதை, அவளுக்குத் தெரியாமல் இருப்பதே சாசுவதம் என்றெண்ணி விலகுவதை இந்த அஞ்சலிக்கள் எப்போதுதான் உணர்வார்கள்?  அதிலிருந்து கற்பார்கள்? என்ற கேள்விகள் என் மனதில் விரிந்தன. ஏனெனில்,  நான் இந்தப் பெண்களின் சுற்றத்தில் உள்ளவர்களால் வேரூன்றுவதிலிருந்து தடுக்கப்படும் இடங்கள் அவைகள். இந்த இடங்களை நான் கூர்ந்து அவதானித்திருக்கிறேன்.  

 

இப்படியாக, பண்படாத மரபணுக்களையே தொடர்ந்து எதிர்கொள்ள நேரும் பெண், வினய் போன்ற சரியான ஆணைக் கடக்க  நேர்கையில், அவனது பண்பட்ட மரபணுவின் வாசம் உணர வாய்ப்பின்றி கடந்து போக நேர்வது அப்படி ஒன்றும் அதிர்ச்சி தரும் வகையில் இல்லை என்று தான் சொல்ல வேண்டும்.

 

உண்மையில், அஞ்சலியின் ரவியுடனான பாலுறவின் பின்னணியில், பண்படாத மரபணுக்களுக்கு தொடர்ந்து வாய்ப்பளித்ததினால் மழுங்கடிக்கப்பட்ட அவளது புலன்களின் பின்னணியில், அஞ்சலி வினய்யை, அவனது பண்பட்ட மரபணுவின் தன்மையை, அடையாளம் கண்டிருந்தால் அதுதான் எனக்கு ஆச்சர்யம் தரும் விடயமாக இருந்திருக்கும்; அதுதான் என்னை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியிருக்கும்.

 

இங்கே இன்னுமொன்றும் என் கவனத்திற்கு வந்தது: மிகை தகுதிகள் கொண்ட வினய்க்கும், அவனை விடவும் ஒரு தகுதி குறைவாகக் கொண்ட அர்விந்துக்கும் இடையில், அஞ்சலி என்கிற அழகுப்பதுமையுடன், கள்ளுறவு கொள்ள வாய்ப்பமைந்தது அர்விந்துக்குத்தானே தவிர வினய்க்கு அல்ல என்பதுதான். இதில் ஆறுதல் என்னவென்றால், அர்விந்தையும், வினய்யையும் பிரிக்கும் திறன் வித்தியாசம் ஒன்றே ஒன்று தான். திருமண பொருத்தத்தில் தனக்கு இழைக்கப்பட்ட அநீதிக்கு, சிலரின் 'திரைமறைவிலாவது நியாயம் தேடிக்கொள்கிறேன்' என்கிற ரீதியிலான தேர்வுகளில் கூட நியாயம் இருப்பதில்லை என்பது என் வாதம்; அந்த நியாயங்களுக்கு சூர்யாவின் தகுதி மதிப்பீடுகளே தீர்வு.

 

ஆனால், நிஜம் யாருக்கு, எக்காலத்தில் உவப்பாக இருந்திருக்கிறது?

 

இப்போது நான் யாரைப் பின் தொடர்வது என்றெனக்கு கேள்வி வந்துவிட்டது. சூர்யாவைத் தொடர்வது என்றால், அவனின் அட்டவணை மீது அவநம்பிக்கை வரத்துவங்கிவிட்டது. வினய்யைப் பின் தொடரலாமென்றால் அவன் நேராக அவனது காதலியிடம் தான் போய் வீழ்வான். அவனது காதலி ஜெஸித்தா. அவளின் எண் 4. அவளுக்குத் தன்னைப்பற்றிய அவதானம் சரியாக இருப்பின் அவள் வினய்யை கெட்டியாகப் பிடித்துக் கொள்ளவே செய்வாள். அஞ்சலி போன்ற தகுதி வாய்ந்த பெண்கள் ரவி போன்ற பண்படாத மரபணுக்களின் செல்வாக்கினால், பண்பட்ட மரபணுக்களின் வாசம் உணரும் தன்மையை இழந்துவிட்டபோது, வினய் போன்றவர்களுக்கு ஜெஸித்தா போன்றவர்கள் துணையாகக் கிடைப்பதில் ஆச்சர்யம் என்ன இருக்கிறது?

 

உண்மையில் வினய் போன்ற பண்பட்ட மரபணுக்கள் மீது எனக்குப் பரிதாப உணர்வே எஞ்சுகிறது. பண்பட்ட மரபணுவாக இருப்பது மட்டுமே தன் குறை என்பதையே உணராத அவர்கள் காலம் முழுவதும் தனக்கு ஏன் ஒரு தகுதியான பெண்ணின் அருகாமை வாய்க்கவில்லை என்று எண்ணி, உள்ளுக்குள்ளாகப் புழுங்கி, “பெண் என்பவள் புரியாத புதிர் தான் போல” என்கிற வரியில் தங்களைத் தாங்களே சமாதானம் செய்துகொள்கிறவர்களாக இருப்பது தான் அவர்கள் மீது பரிதாபம் கொள்ள வைக்கிறது; அவர்களின் தவறென்று இங்கே எதுவுமே இல்லை என்பதை அவர்களுள் மிகச்சிலரே உணர்கிறார்கள். சூர்யாவைப்போல.

 

இங்கே ஒன்றைக் குறிப்பிட வேண்டும். எல்லாமும் அறிந்தவர்களைப் பெண்கள் அண்டுவதே இல்லை; எனக்குத் தெரிந்து சூர்யாவைச் சுற்றிக்கொண்டிருப்பது அரசு மட்டுமே; அவர் ஒரு ஆண்.

 

பாருங்கள்!! இதுவும் கூட ஆச்சர்யம் தரவில்லை எனக்கு.

 

அரசுவின் பக்கம் செல்லலாமென்றால் அவர் குட்டையைக் குழப்புவார். வழமை போல. 

 

நான் அஞ்சலியை பின் தொடர்ந்தேன். வினய்யின் தகவல்கள் அந்தச் செயலியில் இருக்கிறது. அவளது வினய் மீதான பாராமுகம், தற்காலிக வினையாக இருக்கலாம் என்று தோன்றியது.

 

அஞ்சலி வங்கியில் தன் வேலை முடிந்ததும் வீட்டுக்குச் சென்றாள். அப்போது அவளது அலைபேசி சிணுங்கியது. அவள் எதையோ கவனித்துப் பல்லைக்கடித்தாள். பின் பரபரவென குளியலறைக்குள் நுழைந்தாள். அடுத்த ஐந்தாவது நிமிடத்தில் வெளியே வந்தாள். பின் அவள் ஊபர் மகிழுந்து முன்பதிவு செய்து, அது வந்ததும் ஏறிக்கொண்டாள்.

 

சொல்ல மறந்துவிட்டேன் பாருங்கள்… அவள் அழகாக பாந்தமாகச் சேலை ஒன்று உடுத்தியிருந்தாள்.  அவளை நான் சேலையில் பார்ப்பது அதுவே முதல் முறை. ஒரு சேலை பூந்தோட்டத்தைக் கட்டித்தழுவி தன்னை அழகாக்கிக்கொண்டது போலிருந்தது. கூந்தலில் மல்லிகைப் பூக்கள். நானும் அவளுடன் பிரயாணப்பட்டேன். மகிழுந்து முழுவதும் மல்லிகைப்பூவின் வாசம். 

 

மகிழுந்து கிழக்கு கடற்கரைச்சாலையில் ஒரு உணவகத்தில் நின்றது. அவள் மகிழுந்துக்குப் பணம் கொடுத்துவிட்டு இறங்கினாள். அங்கே அவளை ஒருவன் வரவேற்றான். பார்க்க உயரமாக இருந்தான். முகத்தை சவரம் செய்திருந்தான். மார்பு விடைத்திருந்தது. தோல்கள் அகண்டிருந்தன. ஜீன்ஸும் டிசர்டும் அணிந்திருந்தான். பார்க்க மெத்தப் படித்தவன் போலிருந்தான். தோற்றத்தில் ஒரு ஒழுங்கும், பொலிவும் இருந்தது.

 

“ஹாய்… புடவையில அழகா இருக்கீங்க” என்றான் எடுத்ததுமே.

 

 மற்றவர்களைச் சந்திக்க ஜீன்ஸில் சென்றவள், இவனைச் சந்திக்க மட்டும் ஏன் புடவையில் என்ற கேள்வி எழுந்தது என்னுள்.

 

“ஸ்பெஷல் அக்கேஷன்ஸுக்கு புடவை கட்டுறது வழக்கம் தான்” என்றாள் அஞ்சலி.

 

“நீங்க அழகா கவிதை எழுதுவீங்கன்னு தெரியும். கவிதையாவே இருப்பீங்கன்னு நினைக்கலை”

 

“நல்லா பேசறீங்க.. ரொம்ப எக்ஸ்பீரியன்ஸ் போல”

 

“ஆமா”

 

“என்னது ஆமாவா? சும்மா கூட இல்லைன்னு சொல்ல மாட்டீங்களா?”

 

“எதுக்குங்க? பொய் சொன்னா அதை நியாபகம் வச்சிக்கணும். அதை தொடர்ந்து சொல்லணும். உண்மையை சொல்லிட்டா பிரச்சனையே இல்லை பாருங்க”

 

“நல்லாத்தான் இருக்கு”

 

“என்னது?”

 

“நீங்க சொல்றது”

 

“சரி..என்னை புடிச்சிருக்கா?”

 

“புடிச்சிருக்கு. ஆக்ச்சுவலா நீங்க உங்க வயசுக்கு ரொம்ப சின்னப்பையனா தெரியறீங்க. நான் கூட முப்பத்தி அஞ்சு வயசுக்கு ரொம்ப பெரியவரா இருப்பீங்களோன்னு நினைச்சிட்டேன். ஜிம்முக்கெல்லாம் போவீங்களா?”

 

“ஜிம்மெல்லாம் இல்லை. வெஜிடேரியன் தான். அளவா சாப்பிடுவேன். அப்புறம் க்ளாசிக்கல் டான்ஸ் ஆடுவேன்.”

 

“க்ளாசிக்கல்ன்னா?”

 

“பரத நாட்டியம்”

 

“என்னைக் கவிதைன்னு சொல்லிட்டு நீங்க நாவல் மாதிரி இருக்கீங்க. கேக்கணும்னு நினைச்சேன். எப்படி நாவலெல்லாம் எழுதறீங்க? எனக்கு ஒரு சிறுகதை எழுதவே சிரமமா இருக்கு. ஒரு முறை ஒரு கதை எழுதிப் பார்த்தேன். அதைக் கதைன்னே யாரும் ஒத்துக்கலை.”

 

“அழகா இருக்கிற பொண்ணுங்க என்ன சொன்னாலும் கவிதை மாதிரி தான் இருக்கும்.  நீங்க கொள்ளை அழகா இருக்கீங்க. அதுனால அதை ஒரு நெடுங்கவிதைன்னு நினைச்சிட்டாங்களோ என்னவோ?”

 

“எனக்கு சொல்லத்தெரியலை. ஆனா, இந்த நிமிஷம் சாகுறதா இருந்தாலும் நிம்மதியா செத்திருவேன்.”

 

“அப்படி சொல்ல மாட்டேன்னு தைரியமா?”

 

“அப்படியும் வச்சிக்கலாம். எனக்கு சொல்லணும்னுத் தோணிச்சு. எத்தனையோ பசங்களை பாத்திருக்கிறேன். பழகியிருக்கிறேன். ஆனா, அவங்க எல்லோரோடவும் ஏதோ ஒண்ணு எப்பவும் மிஸ் ஆச்சு. தினம் தினம் என்னை யாரோ சுரண்டுறா மாதிரி ஒரு உணர்வு; என் உழைப்பை யாரோ திங்கிறா மாதிரி ஒரு உணர்வு; யாரோ என்னைத் தனக்குச் சாதகமா பயன்படுத்திக்கிற உணர்வு; உங்கிட்ட தான் இப்படி முதல் முறையா உணர்கிறேன். ஒண்ணு சொல்லவா? ”

 

“என்ன?”

 

“நாம கல்யாணம் பண்ணிக்கலாமா? என்னால என் உழைப்பை யாரோ திங்கிற உணர்வைத் தாங்கவே முடியலை. உங்களுக்கு ஓகேன்னா எனக்கும் ஓகே. விவாகரத்து பண்றதுக்கு ரொம்ப நேரம் ஆகாது” என்றாள் அஞ்சலி.

 

எனக்கு உருவம் இருந்து அதில் கொஞ்சம் தலைமுடி இருந்திருக்கலாம் என்று தோன்றியது. இருந்திருந்தால் தலையைப் பிய்த்துக் கொண்டிருந்திருக்கலாம்.

 

யாரிவன்? அஞ்சலியும் அவனுடன் சற்றே நெருக்கமாக இணக்கமாகத் தெரிகிறாள். அப்படியானால், இருவருக்குள்ளும்? அப்படியானால் சூர்யாவின் அட்டவணை என்னானது?

 

நான் சூர்யாவின் அலுவலகத்துக்கு விரைந்தேன். அங்கே அரசு இருந்தார்.

 

“என்னப்பா, இப்படி ஆயிடுச்சு? அந்த வினய் அவளை பிக்கப் பண்ணிடுவான்னு நினைச்சேன்?” என்றார் அரசு.

 

“நானும் தான்” என்றான் சூர்யா.

 

“இப்படி அவனுக்கு அல்வா குடுத்துட்டாளே”

 

“போகட்டும்”

 

“என்ன போகட்டும்? அப்போ உன் அட்டவணை என்னாச்சு? வேலை செய்யலியா? இதை நம்பி எப்படி நான் முதலீடு பண்ணுறது?”

 

சூர்யா முகத்தில் ஏமாற்றத்தின் ரேகைகள். அவன் எதிர்பார்க்கவில்லை போலும்.

 

“அஞ்சலி ஐடியலி எண் 8 உள்ள ஆணைத்தான் தேர்ந்தெடுத்திருக்கணும். ஆனா, கட்டாயம் தேர்வு பண்ணனும்ன்னு அவசியம் இல்லை.” என்றான் சூர்யா சமாளிக்கும் விதமாக.

 

“தேர்வு பண்ணினாத்தானே கல்யாணம் பண்ணிக்கணும்ன்னு தோணும். அப்படி தோணினாத்தானே ரவியை விவாகரத்து செய்ய வேண்டிய தேவை வரும்? அப்படி வந்தாத்தானே எனக்கு ஒரு கேஸ் கிடைக்கும்? அதுதானே நம்ம மாஸ்டர் ப்ளான்? ஒரு நூறு பேர் கொண்ட குழுவுல இந்த முறையில சுமார் பதினைந்து விவாகரத்துகள் கிடைக்கும்ன்னு நீ தானே உத்திரவாதமா சொன்ன. ஆனா, ட்ரெயிலர்லயே ஊத்திகிச்சே.”

 

“ஊத்திக்கிச்சு ஏன் முடிவு பண்றீங்க? அவ வினய் கூட பழகலை. அவ்ளவுதானே. இன்னும் நேரம் இருக்கு. ப்ராபப்ளி, வினய்க்கு இன்னொரு தடவை முயற்சி பண்ணலாம்ன்னு கூட தோணியிருக்கலாம் தானே.”

 

“நீ சமாளிக்காதே சூர்யா. நீ வேணும்னா நல்லா பாரு. அந்த அஞ்சலி இத்தனை  நேரம் கணவனே கண் கண்ட தெய்வம்ன்னு சமைச்சிப்போட்டுட்டு, உடம்புல வெயிட் போட்டு மாமி மாதிரி இருக்கப்போறா”

 

“அதையும் பார்த்துடலாம்”

 

சூர்யா தன் மடிக்கணிணியில் துழாவினான். மெட் செயலியின் தகவல் களஞ்சியத்தைத் திறந்தான். சில பொத்தான்களை அழுத்த,

 

“அஞ்சலி சமீபமாக தேர்வு செய்திருப்பது தியாகு என்கிற ஆணை. தியாகுவின் எண் 9.  இருவரும் கடந்த நான்கு மணி நேரங்களில் சுமார் நானூறு மெகா பைட்டுகள் அளவிற்கு தங்களுக்குள் பரிமாறிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.” என்றது செயலி.

 

சூர்யா மெட் செயலியில் தியாகுவின் இணையக்கணக்கை வருவித்து எண்களின் பட்டியலை திரையில் தோன்றச்செய்தான்.

 

தியாகு

1.      லேசான பழமைவாதம்

2.      முற்போக்குச் சிந்தனை

3.      பகுதியை தவிர்த்து முழுமையை தரிசிக்கும் திறம்

4.      கடின உழைப்பு

5.      படைப்பாற்றல்

6.      நினைத்ததை அடையும் முயல்வு

7.      அழகியல்

8.      பழகுதல்

9.      அறமான வாழ்க்கை

 

 

“வாவ் சூர்யா. உன்னோட அட்டவணை பிரகாரம் அந்தப் பொண்ணு தன்னை விட அடுத்த எண் உள்ள ஒருத்தனை தேடிக்கிச்சுப்பா”

 

“ஆமாங்க.. அப்படித்தான் தோணுது”

 

“இந்த அட்டவணையில ஆண்- பெண் இணையில 5, 4, 3 வித்தியாசங்கள் இருக்கிறவங்களை மட்டும் தான் பாத்தீங்க. அதை மட்டும் ஏன் வருவிச்சேன்னு உங்களுக்கு முன்னாடியே சொன்னேன்”

 

“ஆமா. 5, 4, 3 தவிர மத்ததுல எண்ணிக்கை ரொம்ப குறைவா இருக்கும். அது நமக்கு பயன்படாதுன்னு சொன்ன”

 

“எஸ். அதே தான். இப்போ 8, மற்றும் 9 வித்தியாசங்கள் இருக்கிற இணைகளையும் அதோட சேர்த்திருக்கேன். இப்போ பாருங்க” என்றவன் அட்டவணையை மேம்படுத்திக் காட்டினான்.

 

 

“8க்கு ஒண்ணே ஒண்ணு தான் இருக்கு. 9க்கு ஒண்ணுமே இல்லையேப்பா?”

 

“கரெக்ட். அதான் பிரச்சனையே. ஒன்பது வித்தியாசங்கள் இருக்கிறவங்க எண்ணிக்கையில ரொம்ப ரொம்ப குறைவா இருப்பாங்க. அதுனால, அவங்க 8 பொருத்தம் இருந்தாலே பொதும்ன்னு நினைக்கிறவங்களா இருப்பாங்க. 8 பொருத்தம் இருக்கிறவங்களோட நடத்தை எப்படி இருக்கும்னா, ‘நாம ஏன் இவர் கிட்டருந்து அந்த ஒன்பதாவது விஷயத்தைக் கத்துக்கக்கூடாது’ அப்படீன்னு நினைக்கிறவங்களா இருப்பாங்க.”

 

“தியாகுவுக்கு இருக்கிற, அதே நேரம் அஞ்சலிக்கும் தேவைப்படுகிற அந்த ஒன்பதாவது தகுதி படைப்பாற்றல் தான். 8 பொருத்தங்கள் இருக்கிற பெண் கிடைக்கிறது தியாகுவுக்கும் கஷ்டம். அந்தக் காரணங்களால தியாகு அஞ்சலியே போதும்ன்னு கூட நினைச்சிருக்கலாம்”

 

“ஆங்.. அதெப்படி.. நீ சொல்றதெல்லாம் நான் நம்பமாட்டேன். தியாகு ப்ரோஃபைலைக் காமி.நான் பாக்கணும்”

 

சூர்யா தியாகுவின் இணையக்கணக்கை கணிணித் திரையில் வருவித்தான். அதில் தியாகுவின் புகைப்படத்துடன் அவனது இதர தகுதிகள் குறித்து எழுதப்பட்டிருந்தது. தியாகு திருமணமானவன். மனைவி பெயர் இந்திராணி. எண் 5. தியாகுவிற்கு வேலை இல்லை. வேலை நிமித்தம் மனைவியுடன் மனக்கசப்புகள் என்றிருந்தது. கணிணி இந்திராணியின் எண்களையும் காட்டியது.

 

 

இந்திராணி

1.      லேசான பழமைவாதம்

2.      முற்போக்குச் சிந்தனை

3.      பகுதியைப் பார்க்கும் பார்வை

4.      அழகியல்

5.      நினைத்ததை அடையும் முயல்வு

6.      பழகுதல்

 

 

“ஒரு வேளை, சம்பாதிக்கிற பொண்ணைக் கட்டிக்கிட்டா நாம எழுதலாம். வீட்டுக்கான பொருளாதாரத்தை மனைவி பாத்துக்குவான்னு தியாகு நினைச்சிருக்கலாம். தியாகுவுக்கு படைப்பாற்றல் இருக்கு. அது அஞ்சலிக்கு எங்க தேடியும் கிடைக்காத ஒரு விஷயமா இருந்திருக்கலாம்” என்றான் சூர்யா.

 

“ம்ம்ம்… அப்படித்தான் தெரியிது.” என்றார் அரசு,

 

“இந்த விதத்துல இந்த உறவு ரெண்டு பேருக்குமே லாபமாத்தான் இருக்க அதிக வாய்ப்பிருக்கும் அரசு. எப்படியோ, உங்களுக்கு ஒரு விவாகரத்துக் கேஸ் கன்ஃபர்ம்டு” என்றான் சூர்யா.

 

“சூப்பர் சூர்யா. கலக்கல். நாம இதைச் செய்யிறோம். வேற யாருக்கும் இந்த அட்டவணையை வித்துடாத.  உனக்கு வேணும்னா ஒரு………………………” என்று அரசு சொல்லிக்கொண்டிருக்க,

 

“கட்டிங், மொத்த விலைன்னு ஏமாத்துற வேலையெல்லாம் வேணாம். வர்ற லாபத்துல ஐம்பது சதவிகிதம் எனக்கு” என்றான் சூர்யா.

 

உண்மையைச் சொல்ல வேண்டுமானால், எனக்குச் சூர்யாவைக் கட்டித்தழுவி கன்னத்தில் ஒரு முத்தமிடலாம் போலிருந்தது.

 

ஒரு காலத்தில், நவீனத்துவம் என்னை உருவாக்கி மீட்சியே இல்லாத ஓரிடத்துக்குச் சென்றுவிட்டதோ என்று நான் நினைத்திருந்தேன். நவீனத்துவம் உருவான புதிதில் என்னைப் பலரும் பலவிதமாக உருவாக்கினார்கள்.

 

இந்த ஜாதியில் தான் மாப்பிள்ளை வேண்டும் என்றார்கள். அதெப்படி பிரபஞ்சம் எல்லா புத்திசாலிகளையும் ஒரே ஜாதிக்குள் அடைக்கும் என்கிற அடிப்படைச் சிந்தனை கூட இல்லாமல்.

 

இத்தனை சொத்து இருப்பவன் தான் வேண்டும் என்றார்கள். இனம் இனத்தோடே சேர்ந்தது. அழகு பிரதானப்பட்டது. குணம் பலவீனப்பட்டது. எல்லோரும் தனக்கு ஒரு படிப்பு வருகிறதோ இல்லையோ, புரிகிறதோ இல்லையோ குருட்டாம் போக்கில் ஏன் படிக்கிறோம், எதற்குப் படிக்கிறோம் என்று தெரியாமலே படித்தார்கள். விளம்பரப்படுத்தப்பட்டது மட்டுமே திரும்பிப் பார்க்கப்பட்டது. கற்பு செல்லாக்காசாகிப்போனது. நோக்கங்கள் புறக்கணிக்கப்பட்டன. செக்குமாட்டுத்தனம் மிகுத்தது.

 

அஞ்சலி – தியாகு இணை எனக்குச் சரியாகப்படுகிறது. இதுவும் நான் தான். ஆனால் இது என்னை வைத்து பிரபஞ்சத்தன்மைகளை தரிசிப்பது.

 

அஞ்சலி, தான் ஒரு பொறியியல் பட்டதாரி என்பதால் ‘எனக்கு ஒரு பொறியியல் பட்டதாரி தான் தேவை’ என்று கேட்டிருப்பின் அவளுக்கு வினய்யோ அர்விந்தோ கிடைத்திருக்கலாம். ஆனால், பிரபஞ்சம் அவளுக்கு அளிந்திருந்த கலை உணர்வு மேலெழும்ப வாய்ப்பில்லாது போயிருக்கும்.

 

ஆனால், அவள் தியாகுவைத் தேர்வு செய்து, தான் கற்ற கல்வியை, அதன் மூலம் பெற்ற அசலான ஞானத்தை நியாயப்படுத்திவிட்டாள் என்று தான் தோன்றியது. தியாகுவும், ‘நான் ஒரு ஆண். ஒரு பெண் வேலைக்குப்போய் சம்பாதிக்க நான் வீட்டைப் பார்த்துக்கொள்வதா?’ என்றிருந்திருப்பின், போதுமான வருமானம் இன்றி, வருமானத்திற்கென ஓடத்துவங்கி படைப்பாற்றல் இருந்தும் அதைச் செயல்படுத்த முடியாமல் திணறி வாழ்வில் தோல்வி கண்டிருக்கக்கூடும்.

 

அவனும் அதைச் செய்யவில்லை. படைப்பாற்றல் கொண்டு ஒரு சமூகத்தின் நலனுக்கென இயங்குபவனை, அஞ்சலி தேர்வு செய்தாள். இனி அவன் அடுத்த வேளை சோற்றைப்பற்றி கவலைப்படாமல் சமூக நலனுக்கென எழுத முடியும்.

 

அல்லாவிட்டால் பிரபஞ்சம் ஏன் இவர்களுக்கு இத்தனை அறிவைத்தர வேண்டும்? லேசான பழமைவாதம், முற்போக்குச் சிந்தனை, பகுதியைத் தவிர்த்து முழுமையைத் தரிசிக்கும் திறன், கடின உழைப்பு, படைப்பாற்றல், நினைத்ததை அடையும் முயல்வு, அழகியல், பழகுதல், அறமான வாழ்க்கை இவையெல்லாம் ஒட்டுமொத்தமாகக் குத்தகைக்கு எடுத்தது போல் அஞ்சலியிடமும், தியாகுவிடமும் ஏன் கொட்டிக்கிடக்க வேண்டும்? பிரபஞ்சம் ஏன் இந்த அத்தனையையும் இவர்களுக்கு ஒருங்கே வழங்கிட வேண்டும்?

 

பூமியில் எந்த உயிரும் பிரபஞ்சம் தனக்கு அளித்ததை முழுமையாகப் பயன்படுத்திக்கொள்ளும் பொருட்டே இயங்குகிறது. அதுவே பிரபஞ்சத்தன்மையுமாகிறது.

 

அஞ்சலி – ரவி இணையும், தியாகு-இந்திராணி இணையும் இந்தப் பிரபஞ்சம் அஞ்சலிக்கும், தியாகுவுக்கும் வரமாய் அளித்த கலையார்வத்தை அர்த்தப்படுத்தவில்லை. அஞ்சலி, அர்விந்துடன் இணைந்திருந்தாலும், வினய்யுடன் இணைந்திருந்தாலும் கூட இதுவே நடந்திருக்கும்.

 

பிரபஞ்சம் அஞ்சலி, தியாகு இருவருக்கும் அளித்திருந்த கலையார்வம் அர்த்தப்படவேண்டுமானால் அஞ்சலி, தியாகுவையும், தியாகு அஞ்சலியையுமே தேர்வு செய்திருக்க வேண்டும். அவர்கள் இருவரின் திருமணங்களில் பூர்த்தியாகாத பிரபஞ்சத்தன்மையை, சூர்யாவின் ஆண்ட்ராய்ட் செயலி பூர்த்திசெய்துவிட்டது. எப்படி? சரியான இரண்டு மனிதர்களைத் தேர்வு செய்வதன் மூலம், அவ்விரு சந்திக்க வாய்ப்பில்லாதவர்களை, சந்திக்க வைப்பதன் மூலம்.

 

அஞ்சலி ரவியை விவாகரத்து செய்யும் பட்சத்தில், அவனுக்கென பவித்ரா அர்விந்தை விவாகரத்து செய்யும் பட்சத்தில் ரவி பவித்ரா இணைய முடியும். இன்னும் சொல்லப்போனால், ரவி பவித்ரா இருவரும் இணைவது தான் சாலப்பொறுத்தமாக இருக்க முடியும்; ஏனெனில், என்னதான் சூழலின் பேரில் ரவி அஞ்சலியுடனும், பவித்ரா அர்விந்துடனும் இணைந்துவிட்டாலும், அதில் விபத்தாகக் கிடைத்த சலுகைகளில் இன்புற்று சோம்பிக் கிடந்தாலும் தங்கள் சுய நலத்தின் நிமித்தம் அவர்கள் அசலாகவே அடுத்தவர்களை ஒட்டுண்ணி போல் சார்ந்திருக்க விரும்பியிருக்கமாட்டார்கள் என்றே கணிக்கிறேன்.

 

எல்லாவற்றின் முடிவிலும், எல்லாவற்றையும் சீர்தூக்கி யோசிக்குங்காலும், ஒன்றை உறுதியாகச் சொல்ல முடியும்.

 

சூர்யாவின் கணித மாதிரியை ரவியோ பவித்ராவோ முழுமையாக உள்வாங்கியிருந்திருப்பின் கூட, அவர்கள் அஞ்சலி மற்றும் அர்விந்தை, தங்கள் சுய நலனுக்காக, நல்வாழ்வுக்காக மணம் முடித்திருப்பார்கள். அத்துடன் நில்லாது, அவர்கள் தங்கள் துணைகளான அர்விந்த், மற்றும் அஞ்சலி இருவரும் சூர்யாவின் கணித மாதிரியை கண்டடையாதவண்ணம், அவர்களின் கவனத்தைத் திசை திருப்பவே முயன்றிருப்பார்கள் என்பது என் அனுமானமாக இருந்தது.

 

அதே வேளை, சூர்யாவின் கணித மாதிரியை அஞ்சலியோ, அர்விந்தோ முழுமையாக உள்வாங்கியிருந்திருப்பின், அவர்கள் நிச்சயமாக ரவி மற்றும் பவித்ராவை எக்காரணம் கொண்டும் சேர்ந்திருக்கமாட்டார்கள். அஞ்சலி வினய்யை மதித்துப் பேசியிருப்பாள். தியாகுவை முதலிலேயே கண்டுபிடித்திருக்க நினைத்திருப்பாள்.

 

இதை வைத்து, சூர்யாவின் கணித மாதிரி யாருக்கு அச்சுறுத்தலாக இருந்திருக்கும், யார் இந்தக் கணித மாதிரியின் வரவைத் தடுக்கும்/எதிர்க்கும் இடத்தில் இருப்பார்கள் என்று என்னால் ஊகிக்க முடிந்தது.

 

இருப்பினும் இங்கே இன்னுமொன்றையும் குறிப்பிட்டுச் சொல்ல விழைகிறேன்.

என்னதான் சூர்யா ஆண்-பெண் உறவில் உள்ள அத்தனை சாத்தயங்களையும் பார்த்தக் கணத்திலேயே பீராய்ந்திட ஒரு கணித மாதிரியை உருவாக்கும் அளவுக்கு உழைத்தாலும், என்னதான் சூர்யா போல் ஏனைய சிந்தனாவாதிகள் தத்தமது பார்வைகளை முன்வைத்தாலும், ஒரு சமூகத்தின் இயக்க ஒழுங்கு, அதன் கடை நிலை பங்களிப்பாளர்களான, ஆண்-பெண் இருவருக்குமிடையிலான போக்கின் நிமித்தமே பயணித்திருக்கிறது; அடுத்தடுத்த கட்டங்கள் நகர்ந்திருக்கிறது. எப்படியும் வாழ்ந்துவிடலாம் என்பதில் பண்படுதல் இருப்பதாக நான் நினைக்கவில்லை.  பண்படுதலின் உச்ச சாத்தியங்களில் மட்டுமே ஏற்றத்தாழ்வுகள் மறைந்து, மேடு பள்ளங்கள் மறைந்து சமதளம் உருவாகும் என்பதைத் தீவிரமாக நம்புகிறேன் நான்.

 

ஆக, ரவி, பவித்ரா, அஞ்சலி, அர்விந்த ஏன் ஒருவரையொருவர் தேர்ந்தெடுத்தார்கள் என்பதில் தான், ஆண்-பெண் உறவு நிலைகளுக்கு அவர்கள் மட்டுமே காரணமுமாகிறார்கள் என்றாகிறது. சூர்யாவின் கணித மாதிரி, இவருக்குப் பொருத்தம் இவர் தான் என்று சொல்லவில்லை. இன்னார் இன்னாருடன் இணைந்தால் இன்னின்ன சாத்தியங்கள் உருவாகும் என்று மட்டும் தான் சொல்கிறது. இதில் குறை சொல்ல ஒன்றுமில்லை என்றே தோன்றுகிறது. ஒரு உறவுக்குள் அடியெடுத்து வைக்கும் இருவர், அவ்வுறவின் சாதக, பாதக அம்சங்களையும் முழுமையாகக் கருத்தில் கொண்ட பின்னரே அடியெடுத்து வைக்கட்டும் என்ற அவனது சித்தாந்தம் எனக்குப் பிடித்திருக்கிறது.

 

கேள்வி: 'வாழ்தல்'ந் நிமித்தம் சமன்படுவதை இரண்டாம் பட்சமாக்குவதா அல்லது சமன்படுவதன் மூலம் 'வாழ்தல்' என்பதா என்பதுதான். ஆரோக்கியமுள்ளவன் பிழைக்கும் அதே நேரம் ஊனமுற்றவனும் பிழைக்க வேண்டும் என்பது சரிதான். ஒப்புக்கொள்கிறேன். கேள்வி, ஆரோக்கியமானவனுக்கு என்னவெல்லாம் நிகழுமோ அதுவெல்லாம் தனக்கும் நிகழ்ந்திடவேண்டும் என்று ஒரு ஊனமுற்றவர் எதிர்பார்க்கத்துவங்குதல் சரியா என்பதுதான்? அது சரிதான் எனில் எந்த ஒன்றின் பின்னால் இருக்கும் பிரபஞ்ச அர்த்தங்களுக்கு நாம் தரும் மரியாதை தான் என்ன என்பது என் கேள்வியாக இருந்தது.

 

இப்படி அந்த அட்டவணை, என் சூழலில் சிக்கிய ரவி, பவித்ரா, வினய், அர்விந்த் போன்றவர்களை அவர்களின் திருமண வாழ்வு சார்ந்த சமூக இடத்தைக் கலைத்துப்பார்த்து அவரவர்களை அவரவர்களின் பிரபஞ்சத்தன்மைகளை நோக்கிச் செலுத்தியிருந்தது.  

 

அப்படிச் செலுத்துகையில் என்னை மீட்டுருவாக்கம் செய்கிறது என்பதை உணர்கையில் சிலிர்ப்பாய் இருந்தது. நியாயமாகப் பார்க்கின், பிரபஞ்ச அர்த்தங்களை நோக்கி மனித உறவுகளைச் செலுத்துவதே காதலுக்கும், திருமணங்களுக்கும் அசலான நோக்கமாக இருந்திருக்க வேண்டும். ஆனால், இக்காலத்தில் அவைகளின் நோக்கம் பொருண்மை லாபங்களாகவே இருக்கின்றன. அந்தப் பொருண்மை லாபங்களே அஞ்சலி – ரவி, அர்விந்த் – பவித்ரா போன்ற பொருந்தா திருமணங்களுக்கு அடிப்படைகளாயின.  

 

என் பொருட்டு விரியும் இழைகளில் பெரும்பாலும் பிரபஞ்சத்தன்மைகள் இருப்பதில்லை என்று நான் சொன்னது நினைவிருக்கலாம். சூர்யாவின் அட்டவணை, கலைத்துப் போடுவதன் மூலம் என் பொருட்டு விரியும் இழைகளிலும் பிரபஞ்சத்தன்மைகளை மீட்டெடுத்துத் தக்கவைக்க முயன்றது.

 

இறுதியில் கலைத்துப்போடுதல் – இதில் இப்படி ஒரு சூட்சுமம் இருக்குமென்று நான் கனவிலும் கூட நினைத்திடவில்லை.

 

 

மெட் செயலி - குறுநாவல் - அத்தியாயம் -12

 

அத்தியாயம் - 12

 

 

மாலை ஐந்து மணி சுமாருக்கு அலைபேசி ரீங்கரிக்க அஞ்சலி என்னவென்று எடுத்துப்பார்த்தாள். ஏர்டெல்லில் இருந்து வழக்கமாய் வரும் குருஞ்செய்திதான்.

 

அஞ்சலி மெட் செயலியைத் தொடுதிரையில் தீண்டினாள். செயலி கணிணியின் திரையை ஆக்ரமித்தது. அதில் வினய்யின் புகைப்படம் ‘சமமான பொருத்தம்’ என்ற நிலைத்தகவலுடன் காட்டப்பட்டது.

 

அஞ்சலி வினய்யை சரியாக ஒரு நிமிடத்துக்குப் பார்த்தாள். பின் செயலியுடன் இணைக்கப்பட்டிருந்த முக நூல் சுட்டியை சொடுக்கினாள். வினய்யின் இணையக்கணக்கு திரையில் படர்ந்தது.  நண்பர்கள் பட்டியலில் எண்ணிக்கை 1033 என்று காட்டியது.

 

திடீரென திரையில் ஒரு அறிவிப்பு தலையெழுத்து போல் அலைபேசித்திரையின் உச்சியில் வலமிருந்து இடமாக ஓடியது. லீ ஜீன்ஸில் ஸ்ட்ரெச்சபிள் ரகம் முப்பது சதவிகிதம் சலுகையில் கிடைப்பதாகக் அறிவித்திருந்தது.

 

அஞ்சலி சட்டென கைப்பை, காலணி அணிந்துகொண்டு ஊபர் வாடகை மகிழுந்து பதிவு செய்தாள். சற்றைக்கெல்லாம் வாடகை மகிழுந்து வர, கதவைப் பூட்டிவிட்டு வெளியே சென்று ஏறிக்கொண்டாள். மகிழுந்து கோடம்பாக்கம் நோக்கி விரைந்தது.

 

கோடம்பாக்கத்தில், வாடகை மகிழுந்துக்கான பணத்தைத் தந்துவிட்டு அஞ்சலி கடைக்குள் புகுந்தாள். சரியாக பதினைந்து  நிமிடங்கள். அஞ்சலி ஜீன்ஸை ரசீது போடச் சொல்லிவிட்டு அலைபேசியை எடுத்து ஊபர் பதிவு செய்தாள். பின் ஜீன்ஸை வாங்கிவிட்டு வெளியே வர, கடை வாசலில் சட்டென யாரோ ஒருவரின் புஜத்தில் இடித்துக்கொள்ள, யாரென்று பார்த்தாள்.

 

“ஆம் சாரி” என்றவனை எங்கோ பார்த்தது போலிருக்க, அவனைத்தான் மெட் செயலி காட்டியது என்று நினைவுக்கு வந்து ஆச்சர்யமுற்றாள்.

 

‘……கிட்டத்தட்ட சொல்லி வச்சா மாதிரி நடக்குதாம்…..’  என்ற பவித்ராவின் வார்த்தைகள் நினைவுக்கு வந்தது.

 

“இட்ஸ் ஓகே” என்றாள் அஞ்சலி.

 

“வாவ்”

 

“பார்டன் மீ?”

 

“உங்க அப்பா தீவிரவாதியா?”

 

“ஏன்?”

 

“பாம் மாதிரி இருக்கீங்களே”

 

அஞ்சலிக்கு மீண்டும் அரவிந்தை சந்தித்தது போலிருந்தது. அர்விந்த் இல்லாதது ஒரு குறையாகத் தோன்றத் துவங்குவதற்குள்ளாகவே அடுத்ததாக வினய்.

 

“யாருன்னே தெரியாமலேயே கடலையா?”

 

“அழகா இருக்கீங்க.. அழகா இருக்கிற பொண்ணோட அழகு தெரிஞ்சா போதாதா?”

 

“கல்யாணம் ஆய்டுச்சா?”

 

“உங்களோடயா? இனிமே தான் ஆகணும். அதுக்கு நீங்க தான் உதவி பண்ணனும்”

 

“ஐய்யோ.. உங்களுக்கு இதுவரை யாரோடயாச்சும் கல்யாணம் ஆச்சான்னு கேட்டேன்.”

 

“இல்லை. உங்களுக்கு?”

 

“ஆயிடுச்சு”

 

“ஆஆஆஆ”

 

“என்னாச்சு?”

 

“என்னோட இதயம் வெடிச்ச சத்தம் உங்களுக்கு கேட்டுச்சா?”

 

“இருந்தா தானே வெடிக்கும்? வெடிச்சாத்தானே கேக்கும்?”

 

“என்ன இப்படி சொல்லிட்டீங்க?”

 

“பின்ன? இப்படி போறவ வர்றவட்டலாம் வழிஞ்சா எப்படி இதயம்ன்னு ஒண்ணு இருக்கும்?”

 

“போறவ, வர்றவன்னு ஏன் உங்களை நீங்களே கேவலமா பேசிக்கிறீங்க?”

 

“கொழுப்பா?”

 

“கண்ணாடியில பாருங்க… யாருக்கு அதிகம்ன்னு தெரியும்”

 

வினய் பேசிக்கொண்டிருக்கையிலேயே ஊபர் வாடகை மகிழுந்து அங்கே வந்து நின்றது.

 

“விட்டா பேசிட்டே இருப்பீங்க.. நான் கிளம்புறேன்..” என்ற அஞ்சலி மகிழுந்தில் ஏறிக்கொள்ள, மகிழுந்து மெல்ல சாலையில் ஊர,

 

“உங்களுக்கு லைக் குடுத்திருக்கேன். அப்புறமா நியாபகமா மெஸேஜ் பண்ணுங்க” என்றான் வினய் சிரித்தபடி.

 

தோற்றத்தின் அடிப்படையிலான ஈர்ப்பு குறித்து நான் அறிந்ததுதான். நீங்கள் ஒரு பெரிய மைதானத்தை, ஒரு குறுகலான சந்துக்குள் நுழைந்து நூறு அடி தூரம் நடந்து அடைவதைப் பற்றி என்ன நினைக்கிறீர்கள்?

 

அழகான பெண்களும் அப்படித்தான். அவர்களே சொல்வது போல், அவர்களின் தோற்றத்தைக் காட்டிலும், மனம் அதிக அழகாகவே இருக்கலாம்.

 

ஒரு அழகான பெண். திடீரென்று நீங்கள் வசிக்கும் தெருவில் தோன்றுகிறாள். அவள் அங்கு அதிக நேரம் இருக்கப் போவதில்லை. ஒரு கடையில் நுழைந்து தனக்கு விருப்பமான பொருளை வாங்கிவிட்ட பிறகு கடையிலிருந்து வெளியேறி வாடகை மகிழுந்து ஏறும் வரையிலான மிக மிகக் குறுகிய காலம் தான் உங்களுக்கு இருக்கிறது அவளை அணுக.

 

இந்த மிக மிகக் குறுகிய காலச் சந்துக்குள் உங்களுக்கு அவளிடம் இனிமையான விதத்தில் அறிமுகம் கொள்ள கடலை போடுவதைத் தவிர வேறு என்னென்ன உபாயங்கள் இருக்கின்றன? ஆக, ஆண் என்பவன் பெண்ணை அணுகுகையில் சாத்தானின் பக்கமிருந்தே அணுக நிர்பந்திக்கப்படுகிறான். இதையெல்லாம் யோசித்துப் பார்க்கையில், இந்தக் கிரகத்தில் ஆண்கள் பாவம் என்று நினைத்துக்கொண்டேன்.

 

ஆனால், இந்த சிக்கலையெல்லாம் மீறி ஆண்களை தரம்பிரித்து தேர்வு செய்யும் பெண்களின் நிலை ஆண்களின் நிலையை விடவும் பாவம் என்றும் தோன்றாமல் இல்லை.

 

இத்தருணத்தில் ஒரு குறுக்குச்சிந்தனை: எல்லாப் பெண்களுமே தத்தமது ஆண்கள் மீது முழுத்திருப்தி அடைந்தவர்களாக இல்லை. ஆண்கள் மீது குறை சொல்ல, ஒரு மூட்டையையே வைத்திருக்கிறார்கள். உலகில் எந்த ஆணுக்கும் எந்தப் பெண்ணும் தாஜ்மஹால் கட்டியதில்லை என்று வேடிக்கையாகக் கூட சொல்கிறார்கள். பெருமளவு பெண்களின் அகமன வலிகளின், வேதனைகளின் கூற்றுப்படி அது சரிதான். இதற்கு என்ன பொருள்? ஆண்களைத் தரம்பிரித்து பெண்கள் செய்யும் தேர்வு துல்லியமாக இல்லை என்பதா? ஆண்களைத் தரம் பிரிப்பதில் பெண் தொடர்ந்து தோற்கிறாள் என்பதா?

 

ஓரு வாதத்திற்கு இப்படி வைத்துக்கொள்ளலாம்.

ஆரோக்கியமான பண்பட்ட மரபணுக்கள், மனிதர்களை, அவர்கள் தவறான சூழல்களில் அகப்பட நேர்ந்தாலும், இறுதியில் சரியான பாதையில் பயணிக்க வைக்கிறது; ஆரோக்கியம் குன்றிய, பண்படாத மரபணுக்கள் மனிதர்களை, அவர்கள் சரியான சூழல்களில் இருந்தாலும், இறுதியில் தவறான பாதையில் பயணிக்க வைத்துவிடுகிறது. ஏழைக் குடும்பத்தில் பிறந்தவனைப் பார் போற்றும் சான்றோனாக உயர்த்துவதும் பண்படைதல் தான். செல்வம் கொழிக்கும் குடும்பத்தில் பிறந்தவனை ஏழையாக்குவதும் பண்படையாத தன்மை தான்.

 

இப்பூலகில், ஒரு பண்பட்ட மரபணு, தன் வாழ்க்கையை ஒரு தொழிற்சாலையின் கடை நிலை ஊழியனாக, அழுக்கேறிய ஆடைகளுடன் திருமணச்சந்தையில் யாருமே சீந்தாத ஒரு மாப்பிள்ளையாக இருக்கலாம்; ஒரு பண்படாத மரபணு, செல்வச்செழிப்பு மிக்க இடத்தில், பட்டாடைகளுடன், புத்தொளி வீச, மிகவும் விரும்பப்படுகிற மாப்பிள்ளையாக இருக்கலாம்; இது போன்ற காட்சிப்பிழைகளே ஆண்-பெண் உறவுகளில் நான் உருவாவதைத் தடுக்கும் காரணிகளாக இருக்கின்றன என்பதை நான் ஒப்புக்கொள்ளத்தான் வேண்டும்.

 

ஆக,  நல்ல ஆண், தீய ஆண் என்று பேசுவதைக்காட்டிலும் பண்பட்ட மரபணு, பண்படாத மரபணு என்று பேசுவதில் லாபம் இருப்பதாகவே பார்க்கிறேன்.

நூறு ஆண்களில் சரி பாதி  பண்பட்ட மரபணுக்கள், எஞ்சியது பண்படாத மரபணுக்கள் எனில், இதன் பொருள் என்ன? 

 

நூறு ஆண்களுக்கு 93 பெண்கள் என்ற ஆண்-பெண் விகிதாச்சாரத்தின் பிரகாரமும், ஒருவனுக்கு ஒருத்தி என்கிற தமிழ்க் கலாச்சாரத்தின் பிரகாரமும், 42 பெண்களுக்கு பண்பட்ட மரபணுக்களும், எஞ்சிய 42 பெண்களுக்கு பண்படாத மரபணுக்களும் திருமண பந்தத்தில் கிடைக்கவே வாய்ப்பிருக்கிறது. அல்லவா?

 

ஆனால், நிஜம் அதாவது ரியாலிட்டி நமக்குச் சொல்வதென்ன? அப்துல் கலாம் போன்ற சாதனையாளர்கள் திருமணம் செய்யாமலே தான் இப்பூலகை விட்டுப் போயிருக்கிறார்கள். பொதுவில், அப்பாவித்தனம் மிகுத்த ஆண்கள், பெண் அல்லாத பிறவற்றின் மீது பொருளாதார மேன்மைக்காய், சமூக மேன்மைக்காய், அறவுணர்வுக்காய் கவனக்குவிப்பு செய்த ஆண்கள் திருமணத்திற்கோ, காதலுக்கோ உகந்தவர்களாகப் பெண்களின் தேர்வில் பெரும்பான்மைக்கு இருப்பதில்லை.

 

இது சொல்ல வருவது என்ன? எல்லாப் பெண்களுகளுமே தத்தமது ஆண்கள் மீது முழுத்திருப்தி அடைந்தவர்களாக இல்லை என்பதை வைத்து 50:50 பண்பட்ட: பண்படாத மரபணுக்களில் எந்த 50க்கு பெண்களின் அருகாமை கிடைக்கவில்லை, இந்தத் உலகம் எந்த 50ன் விளைவாக வெளிப்பட்ட தலைமுறையால் நிரம்பியிருக்கிறது என்பது ஊகிக்க முடிவதாகவே இருந்தது; இதன் பின்னணியில், இந்தச் சமூகத்தில் பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறை ஏன் அதிகரித்துக்கொண்டே இருக்கிறது என்பதும் கணிக்கக்கூடியதாகவே இருந்தது; தலையைச் சுற்றி மூக்கைத் தொடுவது தான் சமூகத்தின் போக்காக இருப்பதாகவே எனக்குப் பட்டது.

 

அதிர்ஷ்டவசமாக, சூர்யாவின் கணித மாதிரி ஒன்று தான் இதை வெளிப்படுத்தும் வகையினதாகவே அமைந்திருக்கிறது; அதுதான் ஆண், பெண் விகிதாசாரத்தைக் கணக்கில் எடுத்துக்கொண்டு கட்டமைக்கப்பட்டிருக்கிறது; ஒருவனுக்கு ஒருத்தி என்பதைக் கணக்கில் எடுத்துக்கொண்டிருக்கிறது; ஆண் பெண் இருவரையும் 0 முதல் 9 வரை இலக்கம் தந்து துல்லியமாகத் தரம் பிரிக்கிறது; சமூகத்திற்கு ஏற்பில்லாதவைகளுக்கு தழைத்துப் பெறுகக்கூடிய வாய்ப்பை மட்டுறுத்துவதாக இருக்கிறது.

 

அடுத்த நாள் ரவி பவித்ராவை அர்விந்த் இல்லாத நேரத்தில் அவளின் வீட்டில் சந்தித்தபோது நான் அங்குதான் இருந்தேன். அதற்குக்காரணம் இல்லாமல் இல்லை. சூர்யாவின் கணித மாதிரி, ஒரே எண்ணுடையவர்கள் ஒருவரையொருவர் ஈர்ப்பார்கள் என்றது.

 

சூர்யாவின் அட்டவணையின் பிரகாரம் பவித்ராவும், ரவியும் எண் மூன்று ஆவார்கள்.

 

அந்தப்படி ரவியும், பவித்ராவும் இணைகிறார்களா என்று பார்க்க ஆர்வம்  மேலொங்கியது.

 

அந்த வீட்டின் படுக்கையறையில் பவித்ராவின் மடியில் ரவி படுத்திருந்தபோது,

 

“ஏன் இன்னிக்கு வர இவ்ளோ லேட்?” என்றாள் பவித்ரா.

 

“அதுவா? எங்க ஜாதி சங்கத்துல ஒரு சந்திப்பு; வருடாந்திர சந்திப்பு தான். அதுக்கு போயிட்டு வந்ததுல லேட் ஆயிடுச்சு” என்றான் ரவி.

 

சற்று நேர மெளனத்திற்குப் பின்,

 

“நாம கல்யாணம் பண்ணிக்கலாமா, ரவி?” என்றாள் பவித்ரா.

 

பவித்ராவின் மடியில் தலை வைத்திருந்தவன் சட்டென எழுந்து பவித்ராவைப் பார்த்தான் ரவி.

 

“என்ன திடீர்ன்னு?”

 

“கேக்கணும்னு தோணுச்சு. அதான்.”

 

“அது சரி வரும்ன்னு தோணலை”

 

“ஏன்?”

 

“அஞ்சலி எனக்குக் கிடைச்சது எனக்கு அதிர்ஷ்டம், பவி. அவளும் நானும் ஒரே ஜாதி; இந்த ஜாதி மட்டும் இல்லைன்னா, என்னை மாதிரி ஒருத்தனுக்கு அவ மாதிரி பொண்ணு கிடைச்சிருக்கவே வாய்ப்பில்லை. அந்த விதத்துல, ஜாதிகள் வாழணும்; வளரணும். அவ எனக்கு உண்மையா இல்லாம இருக்கலாம். ஆனா, வாழ்க்கைன்னு ஒண்ணு இருக்கே. என் கல்யாணத்துக்கு முன்னாடி வாழ்க்கை எனக்குப் பெரிய சவாலா இருந்துச்சு. அப்போல்லாம் கனவுல பாம்பு வரும்; காலை சுத்திக்கிட்டு விடாது; பயந்து முழிச்சிக்குவேன். அவளோட கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் அந்த மாதிரி கனவு வர்றது நின்னுச்சு. வாழ்க்கை நிம்மதியா போகுது; எளிமையா இருக்குது. அதுமட்டுமில்லாம ஒரு புத்திசாலி குழந்தை வேணும்னு நான் நிறைய ஆசைப்பட்டிருக்கேன். அவகூட எனக்கு ஒரு குழந்தையாச்சும் வேணும். என்னால எப்படியெல்லாம் இருக்க முடியலையோ அப்படியெல்லாம் என் குழந்தையாச்சும் இருக்கணும்.”

 

“இது என்ன லூசுத்தனமா இருக்கு? உனக்கு ஒண்ணு சொல்லட்டுமா? அறிவை மரபணு மூலமா கடத்த முடியாதாம். தெரியுமா?”

 

“அது கேள்வி இல்லை. என் குழந்தை என்னை மாதிரி இருக்கக்கூடாதுன்னா என்னை விட சிறப்பான ஒருத்தருடைய ரத்தமும் அதில இருக்கணும். அது அவளால முடியும். தவிரவும், அவளை மாதிரி ஒரு அதிர்ஷ்டக்கட்டை எனக்குக் கிடைக்குமாங்குறது தான்.”

 

பவி ஏதும் பேசவில்லை.

 

“ஹானஸ்ட்லி எனக்கு, அஞ்சலியோட ஒத்துப்போகலை தான். ஆனா அவ கூட இருக்கிறதுதான் என் வாழ்க்கைக்கு பாதுகாப்பு. நான் அவளுக்குப் புருஷன். நான் அவளோட ஈகோவோட சம்பந்தப்பட்டிருக்கேன். என்னை எல்லார் முன்னாடியும் விட்டுக்கொடுக்க அவ விரும்பமாட்டா. சமூகத்துல நாலு பேர் நம்மளைப் பத்தி நல்ல விதமா சொல்லணும்னா ஒண்ணு அதுக்கு நாம உழைக்கணும், இல்லைன்னா, அடுத்தவங்க நம்மளை நல்ல விதமா சொல்ல வைக்கக்கூடிய இடத்துக்கு போயிடனும். அஞ்சலிக்கு புருஷங்குற ஸ்தானம் அப்படி ஒரு இடம் தான்.  இதை விட எனக்கு ஒரு பாதுகாப்பு எப்படி கிடைக்கும் சொல்லு? நான் எதுவுமே செய்ய வேண்டியது இல்லை. அவளுக்கு புருஷனா இருந்தா மட்டும் போதும். மத்ததெல்லாம் தானா நடந்துடும்.” என்றான் ரவி.

 

“என்னைக் கேக்குறியே? நீ சொல்லேன். உன் புருஷன் திறமைசாலின்னா, அவங்கிட்டருந்து நீ ஏன் கத்துக்கலை?” என்றான் ரவி தொடர்ந்து சவால் விடும் தோரணையில்.

 

“உண்மையைச் சொல்லணும்னா, என்னால ஈடுகொடுக்க முடியலை. அவர், உன் மனைவி மாதிரி ஆளுங்க எல்லாம் பத்து ஆளுக்கு சமம். அவங்களைப் பின் தொடர்ந்து போக நினைச்சா, அவங்க வேகத்துக்கு நம்மால ஈடு கொடுக்க முடியாது. அது நம்மளை இன்னும் தாழ்ச்சியாத்தான் காமிக்கும். நாம வேறன்னு காமிச்சிக்கிறதுல தான் நாம கெத்தா இருக்க முடியும்.  Opposite poles attracts தான் நம்ம success formula” என்று சொல்லிவிட்டுக் கண்ணடித்தாள் பவித்ரா.

 

அர்விந்த் எல்லா விதத்திலும் தன்னை விடவும் மேலாகத்தான் அதுகாறும் இருந்திருக்கிறான் என்பது அப்போதுதான் தனித்து தெரிவதாய்த் தோன்றியது அஞ்சலிக்கு.

 

அர்விந்தும் புத்திசாலி தான். அவனிடமும் சேமிப்பு, சொத்துக்கள் இருக்கிறது. பொறுப்பு அதிகம். குடும்பம், வீடு, க்க்ஷேமம், லாபம் என்று சிந்திக்கிறவன். அவனுமே ஜாதி பார்த்த திருமணத்தில் கிடைத்தவன் தான். அவனுடன் இருப்பது எத்தனை பாதுகாப்பு என்று அதுகாறும் ஏன் தோன்றியிருக்கவில்லை என்று அப்போது தோன்றியது பவித்ராவுக்கு.

 

சொல்லப்போனால், ‘நாம கல்யாணம் பண்ணிக்கலாமா?’ என்று ரவியிடம் கேட்டுவிட்டாளே ஒழிய, அவனுடைய பதிலில் தான் அவளுக்கான பதிலும் இருந்ததை அதன் பிறகு தான் உணர்ந்தாள் பவித்ரா.

 

என் வரையில் இதை நான் இவ்விதம் பார்க்க முயல்கிறேன்; ஏனெனில் அதில் அர்த்தங்கள் அதிகமிருப்பதாகத் தோன்றுகிறது. அர்விந்த் அஞ்சலி இருவருமே சூர்யாவின் கணித மாதிரியின் பிரகாரம் அதிக எண் கொண்டவர்கள். தன்னிச்சையாக இயங்கக்கூடியவர்கள். இவர்கள் இருவரையும் சார்ந்திருக்கும் ரவி,  பவித்ரா இருவருமே அஞ்சலி, அர்விந்தைச் சார்ந்திருப்பவர்கள்.  

 

நூறு ஆண்கள், 93 பெண்கள் கொண்ட ஒரு குழுவில், ஆண்களில் 50 பண்பட்ட மரபணு, எஞ்சியது பண்படாத மரபணு என்கிற பட்சத்தில், ஒரு பண்பட்ட மரபணு எந்தச் சூழலிலும் தன் ஒழுக்க, அற விழுமியங்களை மீட்டெடுக்கும் உத்வேகம் கொண்டதாக இருக்கத்தான் வாய்ப்பிருக்கிறது. குறைந்தபட்சம், அந்த உத்வேகத்தைத் தொடர்ந்து வெளிப்படுத்தும் ஒன்றாக இருக்கத்தான் வாய்ப்பிருக்கிறது.  

 

இந்தப் பின்னணியில், ரவி எனக்கு பண்பட்ட மரபணுவாகத் தோற்றம் தரவில்லை.அப்படியிருக்க சமூகத்தில் அவனுடைய இருத்தல் என்பது, அவனுக்கு முந்தைய தலைமுறையில், பண்படாத மரபணு ஒன்றுக்கு அளிக்கப்பட்ட வாய்ப்பெனவே என்னால் ஊகிக்க முடிந்தது.

 

அந்த பண்படாத மரபணு பவித்ரா போன்ற மற்றொரு குறை எண்ணிக்கை கொண்ட பெண்ணின் அருகாமைக்குத் தகுதிப்பட்டது ஏற்கும்படியாகத்தான் இருந்தது. என்னால் எதை ஏற்க முடிந்திருக்கவில்லை என்றால், அது, ரவி போன்ற பண்படாத மரபணு அடுத்த தலைமுறைக்குப் பரவ, அஞ்சலி போன்ற பெண், கிடைப்பதுதான்.

 

குறைகளின் தொடர் நீக்கத்தில்,  நிறைகளின் தொடர் மிகுவிப்பில், நன் நோக்கங்களின் தொடர் இயக்கத்தில், தொடர் உழைப்பில் மட்டுமே உச்சம் தொட முடியும்; அதுதான் என்னை உருவாக்கும் முறையும் கூட. ஆனால், அஞ்சலி போன்ற பெண், ரவி போன்ற பண்படாத மரபணுவுக்கு அளிக்கும் வாய்ப்பு எனக்குப் பின்னடைவையே தரும்.

 

“பண்படாத மரபணு எல்லாமும் அடுத்தடுத்த தலைமுறை நீட்டிப்புக்கு தகுதியற்றதென்று எப்படிச் சொல்ல முடியும்?” என்று இந்தப் புள்ளியில் யாரேனும் வாதம் செய்யலாம். நான் மறுக்கப்போவதில்லை. விதிவிலக்குகள் சாத்தியமே. பண்பட்ட மரபணுக்களும் கூட அடுத்தடுத்த தலைமுறை நீட்டிப்புக்கு தகுதியற்றதென்று கொள்ளத்தக்க தவறுகளைச் செய்யக்கூடியதே. விதிவிலக்குகளுக்கு ஏது பாரபட்சம்?

 

ஆனால், விதிவிலக்குகளை வைத்து, நாம் மனித முயல்வுகளின் உச்சத்தை எட்டுவதற்கான வழிமுறைகளை வகுக்க முடியாது; உச்சத்தை எட்டும் வழிமுறையில் தானே களை நீக்கமும், சமன்படுதலும் நிகழும். மேலும் விதிவிலக்குகள் எண்ணிக்கையில் வெகு குறைவு. அல்லவா?

 

என்னதான் அஞ்சலி தன் கணவன் மீது வெறுப்புற்றிருந்தாலும், அதற்கு எதிர்வினை ஆற்ற அவள் தேர்ந்தெடுத்த பாதை தவறென்பேன் நான். அவள் விவாகரத்தைக் கையிலெடுத்து, ரவியைப் பிரிந்திருந்தால், அவள் தகுதிக்கு இணையான ஒரு ஆணைச் சேர்ந்திருந்தால், பண்பட்ட மரபணு ஒன்றிற்கு வாய்ப்பளிக்கும் பெண்ணாக ஆகியிருந்திருக்கலாம்; அது அடுத்தடுத்த தலைமுறையை, எந்த 50ன் தலைமுறை என்பதைத் தீர்மானிக்க உதவும் என்பது என் வாதமாக இருந்தது.

 

ஆனால், அதைச் செய்வதிலிருந்து அவளை தடுத்தது சாட்சாத் அவளே தான். ஏனெனில், அவள் முதலில் சூர்யாவின் கணித மாதிரியை உள்வாங்கியிருந்திருக்கலாம்; அதன் வழி, ரவி மற்றும் அர்விந்த் இருவரையும் பீராய்ந்திருக்கலாம்; அதன் வழி பண்பட்ட மரபணுவுக்கு அளிக்கப்படும் தொடர் வாய்ப்பில் தான் பெண்கள் அனைவருக்குமான விடுதலை, சுதந்திரம் இருக்க முடியும் என்பதை உணர்ந்திருக்கலாம்; அதன் வழி, ரவியுடன் பாலுறவு மேற்கொண்டு பண்படாத மரபணுக்களுக்கு பெண்களை அண்டுவதை எளிதாக்குவது  நாளைய பெண் இனத்தையே ஆயிரமாயிரம் பண்படாத மரபணுக்கள் காமத்தில் வீழ்த்த முயலும் அபாயத்தில் தள்ளும் ஒன்று என்பதை புரிந்திருக்கலாம் – அதுவே, அவள் ஒரு பெண்ணாகச் செய்ய வேண்டிய ‘பண்பட்ட மரபணுக்கள் தொடர் ஊக்குவிப்பை’ தடுப்பதைப் போன்றது என்பதை தெரிந்திருக்கலாம்;  அவளானால், இது எல்லாவற்றுக்கும் கதவு திறக்கும் கணித மாதிரியை வெறுமனே நுகர்வுப் பொருளாக்கிவிட்டிருந்தாள்.

 

இறுதியில், குறை எண்ணுடையவர்கள், அதிக எண்ணுடையவர்களைத் தேடி அடைவது தங்களின் இருப்பை இன்னும் இன்னும் இலகுவாக்கிக்கொள்ளவும், காபந்து செய்துகொள்ளவும் தான் என்பதற்கு நிரூபனமாக ரவி மற்றும் பவித்ராவின் வார்த்தைகள் அமைந்ததில் எனக்கு சந்தோஷமே.

 

இதை வைத்து என்னால் வேறொன்றை அவதானிக்க முடிந்தது. அது, இப்பூவுலகில் பிறக்க நேர்ந்த எல்லோரையும் இரண்டு வகையாகப் பிரிக்கலாம்: அழகான பெண்கள் மற்றும் அறிவான ஆளுமை மிகுந்த ஆண்கள் ஒருபுறம்.

ஏனைய பெண்கள் மற்றும் ஆண்கள் மறு புறம்.

 

கருவைச் சுமந்து அடுத்த தலைமுறையை உருவாக்கும் திறனுக்காக, பெண் ஏமாற்றப்படுகிறாள்; பொருளாதார மேன்மையால் பலரின் வாழ்வை மலரச்செய்யவைக்கக்கூடிய அறிவு மற்றும் ஆளுமை திறனுக்காக ஆண் ஏமாற்றப்படுகிறான்.

 

இவ்விதமாக ஏமாற்றப்பட்ட பெண்ணும் ஆணுமாகவே என்னால் அஞ்சலி மற்றும் அர்விந்தைப் பார்க்க முடிந்தது – இந்தப் பார்வை அஞ்சலி, மற்றும் அர்விந்திற்கே இல்லாமல் கூட இருக்கலாம்; நான் தான் சொன்னேனே – பலர் தங்கள் பிறப்பின் பிரபஞ்ச நோக்கம் என்ன என்பதையே உணராமல் செத்து மடிவார்களென.

 

இந்தப் பின்னணியில், அர்விந்த் மற்றும் அஞ்சலி இருவரும் தொடர்ந்த கள்ள உறவுக்கு ஒரு நியாயம் இருப்பதாகவே பட்டது எனக்கு. எது  நியாயமற்றதாகப் படுகிறதென்றால், அது ரவி மற்றும் பவித்ராவின் கள்ள உறவுகள் தாம். வாழ்வியலின் மையமான ‘வாழ்தல்’ல், கள்ள உறவுகள் தேவையா? முன்னேற்றத்திற்கும், களைய முடியாத சோம்பலுக்கும் தோதாக திறன் படைத்த ஒருவரைத் துணையாக்கியது வரை கூட ஏற்கலாம்; அதுவும் கூட அர்விந்த் மற்றும் அஞ்சலி ஆகிய இருவருக்கும் விவாகரத்து வரை செல்ல அனுமதிக்காத தைரியமின்மையின் நிமித்தமாக மட்டுமே.

 

ஆனால், ரவி மற்றும் பவித்ராவின் கள்ள உறவை எந்த வகையில் ஏற்றுக்கொள்வது?  இவர்களின் கள்ள உறவு, உண்மையில், அர்விந்த் மற்றும் அஞ்சலியின் முகத்தில் நரகல்லைப் பூசுவதையொத்தது என்பது என் வாதம். இந்த ஈனச்செயலை செய்ய ரவி மற்றும் பவித்ரா தரப்பில் நியாயம் இருப்பதாகவே தோன்றியது: அந்த நியாயம் அவர்களின் குறை எண்கள் தாம். இந்தக் குறை எண்களை வைத்து, இவர்களிடம் வேறு எதை எதிர்பார்க்க முடியும்? நியாயமாக, இந்த தர்க்கத்தை யோசித்திருக்க வேண்டியது ஏமாளிகளான அர்விந்தும், அஞ்சலியுமே; என்ன கிரகமோ, நான் இதையெல்லாம் பீராய்ந்துகொண்டிருக்கிறேன், பாருங்கள்!!!