Wednesday, 13 July 2016

காப்புரிமை

காப்புரிமை


எழுதிக்கொண்டிருக்கும் புதிய நாவலுக்கு காப்புரிமைக்கு விண்ணப்பம் செய்தாகிவிட்டது. கொளுத்துகிற வெய்யிலில் அம்பத்தூரிலிருந்து பைக்கில் நந்தனம் சென்று அலையோ அலையென்று அலைந்து கண்டுபிடித்தே விட்டேன். ரூ7500 பிடுங்கிக்கொண்டார்கள். மூன்று பிரதிகள் கேட்டிருந்தார்கள். கொண்டு போயிருந்தேன். அதற்கே ரூ1500 ஆகிவிட்டது. ஆக மொத்தம் ரூ9000.  

இதற்கு முன் எழுதி வெளியான நாவல் தொகுதிக்கு இத்தனை மெனக்கெட்டு இப்படி காப்புரிமை வாங்கியிருக்கவில்லை. ஆதலால் இப்போது வாங்குவது முதல் அனுபவம் தான். வாய்ப்பு கிடைக்கும்போது இப்படியெல்லாம் செய்து பார்த்துக்கொள்வது தினப்படிக்கு சுவாரஸ்யம் கூட்டுகிறது.

இருப்பினும் நாவலை எந்த பதிப்பாளராவது விருப்பமுடன் வாங்கவில்லையென்றால் பரணில் போட்டுவிட்டு அடுத்த நாவலை எழுத துவங்கிவிட வேண்டும் என்றிருக்கிறேன். புத்தகமாக வெளிவருவதா முக்கியம்? எழுதுவது அல்லவா முக்கியம்? அதில் செலவிடும் நேரம் அல்லவா முக்கியம்? அதனுள் போகும் தர்க்க விவாதங்கள், கேள்விகள், அதற்கான விடைகள் என்று விரியும் தேடல் அல்லவா முக்கியம்? தேவியின் கண்மணியிலோ , ராணி முத்துவிலோ நீட்டினால் 'ஏம்ப்பா, எங்க பத்திரிக்கை சர்க்குலேஷன் பத்தி ஏதாவது தெரியுமா உனக்கு? முதல்ல சர்குலேஷன் டீடெய்ல்ஸ் தெரிஞ்சிக்கிட்டு அப்ரோச் பண்ணுப்பா..' என்று நிச்சயமாக சொல்வார்கள். அங்கே போய்விடக்கூடாது என்கிற தெளிவு மட்டும் இருக்கிறது.

எனது முதல் நாவலை அங்கே தான் கொடுத்தேன். உண்மையில் நாவல்கள், புத்தகங்கள், பதிப்பகங்கள், அவற்றின் இயங்குமுறை, கட்டமைப்பு குறித்த எவ்வித புரிதலும் இல்லாமல், நாவல் புனைய மட்டும் முடிந்துவிட்ட தருணத்தில் மிக மிக அமெச்சூர் தனமான முயற்சி என்று தான் சொல்ல வேண்டும். அவர்களின் சர்குலேஷன் தெரியாமல் அப்ரோச் செய்திருந்தேன். இந்த முறை அதை செய்வதற்கில்லை. அவர்களுக்கு சில பல லட்சங்களை தாண்டக்கூடிய மிகப்பெரிய சர்குலேஷன் இருக்கிறது என்பது கவனத்தில் கொள்ளப்பட வேண்டிய உண்மை.

நாவலின் ஃபான்ட் எல்லாம் குறைத்து ஒரு மாதிரி அட்ஜஸ்ட் செய்து 130 பக்கங்கள் வரும் அளவிற்கு கொத்தியிருக்கிறேன். பக்கங்கள் குறைந்தால் புத்தகமாக கொண்டு வரும் பட்சத்தில் விலை குறையும். வாங்குவார்கள். நூறு ரூபாய்க்குள் இருந்தால் , பதிப்பகத்தின் பெயருக்காகவாவது 'போய் தொலைகிறது' என்று வாங்குவார்கள். அந்த ஒரு வாய்ப்பைத்தான் பயன்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும்.

இதெல்லாம் அந்த நாவலை ஏதாவது ஒரு பதிப்பகம் புத்தகமாக்க முன்வரும் பட்சத்தில் தான். இல்லையென்றால் இந்த கவலையெல்லாம் பட வேண்டியதில்லை. எனது கொள்ளுப்பேரன் என்றாவது பரண் மீதிருந்து கிளம்பும் தூசியில் தும்மிக்கொண்டும், இருமிக்கொண்டும் அதை எடுத்து பிரித்து பார்த்துவிட்டு, 'Mom, What language is this anyway?' என்று கேட்பதில் அதன் ஆயுசு முடிந்துவிடலாம்.

எப்படியாகினும், முன்பே சொன்னது போல, புத்தகம், பதிப்பகம் என்பதெல்லாம் கூட அடுத்தபடி தான். எழுதுவது தான் முக்கியம். அதனூடாக தர்க்க விவாதங்கள், விளக்கங்கள், பார்வைகள், கோண்ங்கள் இவைகள் தான் முக்கியம்.

No comments: