Monday, 10 December 2012

காலையில் ஒரு கொலை - சிறுகதை


காலையில் ஒரு கொலை - சிறுகதை


மண்டையைப் பிளக்கும் உச்சி வெயிலில் தள்ளாடிக்கொண்டிருந்தது சென்னையின் கடலோரச் சாலை. ஈஸ்ட் கோஸ்ட் ரோடென்று அழைக்கப்படும் இது சென்னையையும் பாண்டிச்சேரியையும் இணைக்கிறது. திருவிடந்தையை அடுத்து சற்றேறக்குறைய 500 மீட்டர் தூரத்தில் சாலையை விட்டுப்பிரியும், கவனிப்பாரின்றி நாதியற்றுக் கிடக்கும் ஒரு மண் சாலை. இப்போது அனேகம் போலீஸ் தலைகளும், சாலையோரம் ஆங்காங்கே தேங்கி நின்று கும்பல் கும்பலாய் வேடிக்கை பார்க்கும் அக்கம்பக்கத்து பொதுஜனமும், இவையெல்லா களேபரத்தையும் சாலையிலிருந்தபடியே சுற்றுலாவில் கிடைத்த உபரி சுவாரஸ்யமாய் கார், பஸ்களிலிருந்தபடியே பார்த்துச்செல்லும் பட்டாளங்களுமாய் அன்றைய தினத்தை சற்று வித்தியாசமாகவே கழித்துக்கொண்டிருந்தது அந்த இடம்.

சாலையோரம் போலீஸ் ஜீப்புகள் இரண்டும், ஹுண்டாயின் போலீஸ் ரோந்து கார்கள் இரண்டும், நெடுஞ்சாலைப் பாதுகாப்புத்துறையின் ஆம்புலன்ஸும் நின்றுகொண்டிருந்தது இன்னும் பரபரப்பை அதிகமாக்கிக்கொண்டிருந்தது. இருமருங்கிலும் சவுக்கு மரங்கள் சீராக வளர்ந்திருக்க, இடையில் இருந்த மண் சாலையில் சற்று தொலைவில் ஒரு டாடா இன்டிகா டாக்ஸி கார் கடலை நோக்கி நின்றிருக்க, அதன் இரு பின் கதவுகளும் திறந்திருந்தது. உள்ளே வெள்ளை அரைக்கை சட்டை, கருப்பு பாண்ட் அணிந்த ஒருவன் டிரைவர் சீட்டில் சாய்ந்து அமர்ந்தவாறே மூக்கிலிருந்து ரத்தம் ஒழுகிக் காய்ந்திருந்தபடி மல்லாந்து கிடந்திருந்தான். மண்டையில் எதனாலோ பலமாகத் தாக்கப்பட்டிருப்பதற்கான அத்தாட்சியாய் அடர்த்தியாய் தலைமயிருடன் ரத்தம் தோய்ந்து காய்ந்திருந்தது. காயத்தைப் பார்க்கையில் அடர்த்தியான சதுர வடிவம் கொண்ட இரும்பால் தாக்கப்பட்ட தோரணை இருந்ததை உணர முடிந்தது.கண்கள் அரைத்தூக்கம் கொண்டது போல் மூடியும் மூடாமலும் செருகிக்கிடந்தன. உட்கார்ந்தவாறு அவனைப் பார்க்கலாம். அவனது உயரம் ஐந்தடி மூன்றங்குலம் இருக்கலாமென்று தோன்றியது. அதைச் சுற்றிச் சுற்றி ஒரு போட்டோகிராபர் புகைப்படம் எடுத்துக்கொண்டிருக்க, ஆங்காங்கே போலீஸ் தலைகள் நின்று அவரவர்க்கு கிடைத்த வாக்கி டாக்கிகளில் யாருக்கோ எதையோ சொல்லிக்கொண்டிருக்க, அந்தக் காரின் பக்கவாட்டில் காரையே பார்த்தபடி நின்றிருந்தார் இன்ஸ்பெக்டர் சேது. அவருக்குப் பக்கத்திலேயே சப்‍-இன்ஸ்பெக்டர் சங்கர் கையில் ஒரு ஃபைலில் தான் எழுதிக்கொண்ட ஃபர்ஸ்ட் இன்ஃபர்மேஷன் ரிப்போர்ட்டை சரிபார்த்துவிட்டு சேதுவை நெருங்கினார்.

'சேது, எளனீ கடைக்காரர் மருது சொன்னத வச்சி எஃப்.ஐ.ஆர். எழுதிட்டேன் . அவர் காலைல 10 மணிக்கு பாத்திருக்கார். உடனே போலீஸுக்குத் தகவல் கொடுத்திருக்கார். நாம 10:15 க்கு வந்திருக்கோம். ஃபோட்டோ செஷன் சொல்லி முடிஞ்சாச்சு. இன்வெஸ்டிகேஷன் ஸ்டார்ட் பண்றதுக்கான பேப்பர் வொர்க் கூட முடிஞ்சது. நாம‌இன்வெஸ்டிகேஷனை ஸ்டார்ட் பண்ணிடலாமா?'.

'உனக்கு என்ன தோணுது சங்கர்?'.

'ம்ம்.. கேப் டிரைவரை அடிச்சி கொன்னிருக்கானுங்க. அதுவும் ஹைவேஸ்க்கு பக்கத்துல. எதாவது கள்ளக்கடத்தல் இல்லேன்னா வழிப்பறி சண்டையா இருக்கும் சேது. அந்த ஆங்கிள்ல ப்ரோசீட் பண்ணலாம்னு தோணுது. வாட் டூ யூ சே?'.

'ம்ம்.. இல்ல சங்கர். வண்டிய பாத்தியா? இவன் ஒரு ரெஜிஸ்டர்டு கேப் டிரைவர். இவன மாதிரி ஆள வச்சில்லாம் கள்ளகடத்தல் பண்ணியிருக்கமாட்டாங்கன்னு என் இன்ஸ்டிங்ட் சொல்லுது. அப்புறம், அவன் பாக்கெட்ல பாத்தியா, பணம் அப்படியே இருக்கு. வழிப்பறி பண்ணனும்னு நினைச்சா ஏன் பணத்தை விட்டுட்டு போகணும்?'.

'ம்ம்... அதுவும் சரிதான். அப்போ எப்டிதான் ப்ரொசீட் பண்றது சேது?'.

'தெரியல. சரி, கார்ல எவ்ளோ பெட்ரோல் பாக்கி இருக்குன்னு பாரு?'.

'ஓகே சேது' என்றுவிட்டு அகன்றார் சங்கர்.

சேது மீண்டும் யோசனையில் ஆழ்ந்தார். வண்டியின் டாகுமென்ட்ஸ் எல்லாம் டாஷ்போர்டில் இருந்தது. அதன்படி செத்தவன் பெயர் கதிர். வயது முப்பது. வண்டி 2007 மாடல். ஐந்து வருட லோனில் எடுக்கப்பட்டிருப்பதாக ஆர்.சி. யில் இருந்த ஹைப்போதிகேஷன் முத்திரை தெரிவிக்கிறது. வண்டியில் சிகரெட் லைட்டரோ அல்லது வத்திப்பெட்டியோ அல்லது லைட்டரோ இல்லை. அவன் உதடுகளைப் பார்க்கையில் புகைபிடிக்கும் பழக்கமுள்ளவனாகத் தோன்றவில்லை. பார்க்கவும் டீசன்டாக இருந்தான். ஷூ அணிந்திருந்தான். தலை படிய வாரப்பட்டிருந்தது. உடைகள் அயர்ன் செய்யப்பட்டிருப்பதாகத் தோன்றியது. மொத்தத்தில் ஏதோவொரு ஒழுங்கு இருந்தது அவனிடம். கலிகாலத்தில் இப்படி இருப்பதுவும் ஆபத்து என்று தோன்றியது அவருக்கு. காரின் டாஷ்போர்டில்,ஒரு மொபைல் ஃபோனும், ஒரு டைரியும் இருந்தது. பெரும்பாலான பக்கங்களில் கொடுக்கல் வாங்கல்கள்தான் இருந்தாலும், மிகச்சில பக்கங்களில் தமிழில் சில கிறுக்கல்களும் இருந்தன. எங்கெல்லாம் கிறுக்கல்கள் இருந்தனவோ அங்கெல்லாம் 'மாலு' என்று எழுதப்பட்டிருப்பதையும் பார்க்க முடிந்தது.

சங்கர் இப்போது சேதுவின் அருகில் வந்தார்.

'சேது, டாங்க்ல இன்னும் 9 லிட்டர் டீசல் இருக்கு சேது'.

'. சரி, அந்தக் கதிரோட வீட்டுக்கு சொல்லியாச்சா?'.

'சொல்லியாச்சு சேது. அந்த டாஷ்போர்ட்ல இருந்த டாகுமென்ட்ஸ்ல ஒரு நம்பர் இருந்தது. நான் கால் பண்ணினேன். யாரோ கண்ணன்னு அவனோட ஃப்ரண்ட் போலருக்கு. சொல்லிட்டேன். அவன் கதிரோட வீட்டுக்கு சொல்லிட்டு இப்போதான் வந்தான்' என்றுவிட்டு திரும்பி 'ஏய், தம்பி..இங்க வாப்பா' என்று உரக்க கத்த ஓட்டமும் நடையுமாய் ஒருவன் ஓடி வந்தான். அரக்கு நிறத்தில் சாக்கு போலொரு கட்டம்போட்ட சட்டையும், சாயம்போன பச்சை நிறத்தில் முட்டிப்பகுதியில் கிழிந்த வாக்கில் ஒரு ஜீன்ஸ் பேண்டும் அணிந்திருந்தான். உயரம் ஆறடி இருக்கலாம். மாநிறம். வகைதொகையாக கண்ட நேரத்திலும் கண்டதையும் தின்பான் போலிருந்தது. வயது முப்பத்தைந்து இருக்கலாமென்று எண்ணத்தோன்றியது. சவரம் செய்யப்படாமல் இருந்தது அவன் முகம். முகம் கழுவும் பழக்கமே இல்லையென்பதை ஆங்காங்கே மருக்கள் உருதி செய்தன. வெளிப்புறத் தோற்றத்துக்கு அவன் சாதாரணமாக இருப்பதாகத் தோன்றினாலும், சேதுவின் உள்ளுணர்வுக்கு அவன் சற்று பயந்துபோயிருப்பதைத் தெளிவாக உணர முடிந்தது. அவன் அதை மறைக்க முயற்சிப்பதையும் அவர் கவனித்தும் கவனிக்காதது போல் காட்டிக்கொண்டார்.

'ம்ம்.. கதிரோட ஃப்ரண்டா நீ?'

'ஆமா சார்'.

'உங்களுக்கு வீடு எங்க?'

'கொட்டிவாக்கத்துல சார், கதிரு என்கூடத்தான் சார் தங்குறான்'.

'உனக்கு கதிர எப்படித் தெரியும்?'.

'சார், நாங்க ரெண்டு பேரும் ஒரே ஊருதான் சார். மாயூரம் பக்கத்துல ஏனாதி சார். அங்க இருக்குற கவர்ன்மென்ட் ஸ்கூல்ல தான் சார் +2 வரை படிச்சோம். அப்புறம் அவன் ஐ.டி.ஐ. படிச்சான். நான் வேலைக்கு வந்துட்டேன் சார். அவனுக்கும் வேலை கிடைக்காம கடைசில என்கிட்ட வந்தான் சார். நாங்க பாங்கல லோன் போட்டு கேப் வாங்கி ஓட்றோம் சார்'.

'கடைசியா கதிர‌ எப்ப பாத்த?'.

'காலைல சார். இன்னிக்கு அவனுக்குப் பொறந்த நாள் சார். காலைலயே குளிச்சிட்டு பக்கத்துல மங்காத்தக் கோயிலுக்குப் போயிட்டு கேப்பை கிளப்பிகிட்டு போனான் சார். திருவான்மியூர் தாண்டி டீசல் தீர்ந்திடிச்சின்னு போன்ல கூப்பிட்டான் சார். மணி 8:55 இருக்கும் சார். நான் என் கேப்ல போய் எம்.ஜி.எம். போற வழில இருக்குற பங்க் வரைக்கும் டோப் பண்ணினேன் சார். அப்புறம் நான் சவாரி எடுக்கப் போயிட்டேன் சார்.'.

'காலைல டீசல் போடுறதுக்கு எதுக்கு சிட்டிக்கு வெளில போறான் அவன்? கொட்டிவாக்கத்துல வீடுன்னா உங்களுக்கு திருவான்மியூர் போற ரூட்ல ஒரு ஹெச்.பி. பங்க் இருக்கே. அதானே பக்கம்?'.

' ஆமா சார். ஆனா, அவன் அங்கதான் சார் போடுவான். ஏன்னு எனக்குத் தெரியாது சார்'. இப்போது அவன் முகம் சற்றே கலவரப்பட்டது போல் தோன்றுவதை சேது, சங்கர் இருவருமே கவனித்தனர். சங்கர் மணி பார்த்துக்கொண்டார். மணி மதியம் பதினொன்றாகியிருந்தது.

'ம்ம்.. சரி எவ்ளோக்கு டீசல் போட்டீங்க?'.

'சார், 10 லிட்டர் போட்டோம் சார்'.

'சரி இப்ப‌நீ போ, தேவைப்பட்டா கூப்பிடறோம்' என்றுவிட்டு சேது சங்கரிடம் திரும்பி, கண்ணன் திரும்பி நடப்பதை ஊர்ஜிதம் செய்துகொண்டு 'சங்கர், 10 லிட்டர் டீசல் போட்டிருக்கான். 9 லிட்டர் இருக்கு. இன்டிகாவோட மைலேஜ் 18 கிலோமீட்டர் லிட்டருக்கு. அப்படின்னா 18 கிலோ மீட்டர் வந்திருக்கான். இங்கிருந்து 18 கிலோமீட்டர் முன்னாடி யாரோ ஏறியிருக்காங்க. அவந்தான் சஸ்பெக்ட். அவந்தான் கொன்னிருக்கணும்னு எனக்குத் தோணுது. நீங்க என்ன நினைக்கிறீங்க?'.

'கரெக்ட், சேது'.

'ம்ம்.. அந்த‌டாஷ்போர்ட்ல இருந்த கேப் பாஸஞ்சர் பில் எந்தெந்த கார்ப்போரெட் கம்பெனில ரீஇம்பர்ஸ்மென்ட்க்குப் பயன்படுத்தியிருக்காங்கங்குறத அந்தந்த கார்ப்போரெட்ல விசாரிச்சி லிஸ்ட் எடுங்க‌.அப்டியே அந்தப் பையன் கதிரோட மொபைலுக்கு காலைல 8 மணிலேர்ந்து 10 மணி வரை யாரெல்லாம் கால் பண்ணியிருக்காங்கங்குற லிஸ்டும் எடுத்திருங்க‌'.

'ஓகே சேது' என்றுவிட்டு பாக்கெட்டிலிருன்த‌ஃபோனை எடுத்து ம‌த்திய‌காவ‌ல்துறை த‌க‌வ‌ல் சேக‌ரிப்புப் பிரிவைத் தொட‌ர்பு கொண்டார் ச‌ங்க‌ர்.

போனைக் காதுக்குக் கொடுத்துவிட்டு க‌ட‌ந்து போகும் ச‌ங்க‌ரைப் பார்த்த‌ப‌டியே யோச‌னையில் ஆழ்ந்திருந்தார் சேது. இது நிச்ச‌ய‌ம் கொலைதான். கொலை செய்ய‌ப்ப‌ட்ட‌வ‌ன் சீராக‌இருந்தான். அவ‌னுடைய‌ந‌ண்பன் என்று சொல்ல‌ப்ப‌ட்ட‌வ‌ன் கேடி போலிருக்கிறான். பொதுவாக ஆரோக்கியமான ந‌ட்புக‌ள் இப்ப‌டிச்சாத்திய‌ப்ப‌டாது தான். ஆனால், கதிர் கொல்லப்படவேண்டிய நோக்கம் என்னவாக இருக்கும்? இப்போதுவ‌ரை தெளிவாக‌ஏதும் இல்லை. கதிர் ஒரு கேப் டிரைவர். லோனில் கார் வாங்கியிருக்கிறான். அதைக் கவனமாக திருப்பிச் செலுத்தும் பொறுப்பு அவன் தோரணையில் தெரிகிறது. அப்படியிருப்பவன் கொல்லப்படும் அளவுக்கு என்ன செய்திருப்பான் என்று யோசிக்கத்தோன்றியது. கலிகாலத்தில் பணத்திற்கு என்ன வேண்டுமானாலும் நடக்கலாம். ஆனால் அவன் பாக்கெட்டில் இருந்த பணம் அப்படியே இருக்கிறது. அது என்னவோ பணத்துக்காகக் கொலை நடக்கவில்லை என்று நினைக்கத்தோன்றியது.

இப்போது ச‌ங்க‌ர் ஃபோனை பாக்கேட்டில் செருகிவிட்டு சேதுவிட‌ம் வ‌ந்தார். சேது மணி பார்த்துக்கொண்டார். மணி பதினொன்றரை ஆகியிருந்தது.

'சேது, அந்த‌கேப் பில்ல‌மூணு பெண்க‌ள்தான் அடிக்கடி த‌ங்க‌ளோட‌க‌ம்பெனில‌ரீஇம்ப‌ர்ஸ் ப‌ண்ணியிருக்காங்க‌. அவுங்கள பத்தின எல்லா தகவலும் அதாவது அவுங்க‌நேட்டிவ், ஸ்கூலிங், காலேஜ், வேலை, அட்ர‌ஸ்லாம் கிடைச்சிடிச்சி. போன்ல‌யே வாங்கிட்டேன். இந்தாங்க‌' என்றுவிட்டு நீட்ட‌, ஆர்வ‌மாய் வாங்கிப் பிரித்தார் சேது.

சேது அந்த லிஸ்ட்டைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையிலேயே தொடர்ந்தார் சங்கர்.

'சேது, அப்புறம் 8 மணிலேர்ந்து 10 வரை கதிருக்கு ஒரே ஒரு கால்தான் வந்திருக்கு. அது ஏதோ ஒரு லோக்கல் பி.சி.ஓ. மாதிரி இருக்கு. அதோட அட்ரஸையும் எடுத்துட்டேன். கொட்டிவாக்கத்துலதான் இருக்கு சேது'.

சங்கர் தந்த லிஸ்டில் மூன்று பெண்க‌ள் பெய‌ர்க‌ள் இருப்பதைக் கவனித்தார் சேது. க‌ல்ப‌னா, மால‌தி, வ‌சுதா. சேது ஒரு நிமிட‌ம் அந்த‌லிஸ்டை தீர்க்க‌மாய் பார்த்துவிட்டு 'என்கூட‌வாங்க‌ச‌ங்க‌ர்' என்று விட்டு நேராக‌ஜீப்பை நோக்கி ந‌ட‌க்க‌, ச‌ங்க‌ர் தொட‌ர்ந்தார். ஜீப் உருமி, இருவ‌ரையும் உள்வாங்கிப் ப‌ற‌ந்த‌து.

'சேது, நாம‌ எங்க‌ போறோம்?'.

'மால‌தி வீட்டுக்கு. அடையார்ல, ஜெகன்னாதன் தெருல ஃப்ளாட் நம்பர் 14/2, அவஸ்தி அபார்ட்மென்ட்ஸ். அதுக்குமுன்னால அந்த டெலிபோன் பூத்துக்கும் போகணும். எது முன்னாடி வருதோ அங்க போகலாம்'.

'ஏன் மால‌தி வீட்டுக்கு சேது?'.

'க‌ண்ண‌ன் சொன்ன‌த‌க‌வ‌னிச்சீங்க‌ளா? ஏனாதி க‌வ‌ர்ன்மென்ட் ஸ்கூல்ல‌ப‌டிச்ச‌தா சொன்னாங்க‌. இந்த‌மால‌தியும் அதே ஸ்கூல்ல‌தான் ப‌டிச்சிருக்கா' என்றுவிட்டு நிறுத்தினார் சேது.

'சேது, க‌ரெக்ட், அப்ப‌க‌ண்டிப்பா பொம்ப‌ள‌ மேட்ட‌ர்தான். க‌ண்ண‌ன் தான் கொன்னிருக்க‌ணும். ரெண்டு பேரும் அவள‌ல‌வ் ப‌ண்ணிருப்பானுங்க‌. அவ‌க‌திர் மேல‌க‌ண்ணு வ‌ச்சிருப்பா. அதான் க‌ண்ண‌ன் கொன்னிருப்பான். அவ‌ன‌லாக்க‌ப்ல‌வ‌ச்சி ரெண்டு த‌ட்டு த‌ட்டினா தெரிஞ்சிடும் சேது'.

'ம்ம்ம்... தேவைப்ப‌ட்டா அதையும் செஞ்சிட‌லாம்' என்றுவிட்டு நிறுத்தினார் சேது. அவ‌ர் முக‌ம் எந்த‌வித‌ச‌ல‌ன‌மும் இல்லாம‌ல் இருந்ததைக் கவனித்துக்கொண்டார் சங்கர்.

முதலில் அந்த டெலிபோன் பூத்தில் நின்றது ஜீப். தெருவிலிருந்து சற்று உள்ளடங்கி இருந்தது அந்தக் கடை. அதை தாண்டித்தான் மாலதியின் தெருவுக்குப் போகவேண்டுமென்று டிரைவரிடம் வழி சொல்லியிருந்தார்கள். வண்டியிலிருந்து இருவரும் குதித்திறங்கினார்கள்.

'சங்கர், கவனிச்சீங்களா?... இங்கிருந்து கொலை நடந்த இடம் 18 கிலோமீட்டர் இருக்கலாம்... சோ இங்கிருந்துதான் கொலையாளி கால் பண்ணியிருக்கான்'.

'ஆமா சேது, கரெக்ட்'.

'ம்ம்..சரி போயி அந்த பி.சி.ஓல 8 லேர்ந்து 10 வரை யாரெல்லாம் பேசினாங்கன்னு விசாரிங்க?'

'ஓகே சேது' என்றுவிட்டு சங்கர் அந்த கடைக்குள் போக, வாசலில் நின்றபடி அந்த இடத்தை அவதானித்துக்கொண்டிருந்தார் சேது. ஆரவாரமான தெருபோல் தெரியவில்லை. அந்தக் கடையில் டெலிபோன் தவிர ஃபாண்டா, பெப்ஸி என குளிர்பானங்களும், ஜெராக்ஸ் மிஷின்களும், ஷாம்பு, சோப்பு , பேனா, பென்சில், நோட்டுப்புத்தகங்கள் முதலான ஸ்டேஷனரி பொருட்கள் விற்பனைக்கு இருந்தன. குளிர்பானங்களைக் குளிரூட்ட ஒரு ஃப்ரிஜும் சம்பிரதாயமாய் சுவற்றில் ஒரு கடிகாரம் கூட இருந்தது. சிறிது நேரத்தில் சங்கர் கையில் ஒரு பேப்பருடன் திரும்பி வர இருவரையும் அணைத்துக்கொண்டு பறந்தது ஜீப்.

சங்கர் கொடுத்த காலர்ஸ் லிஸ்டைப் பார்த்தார் சேது. மூன்றே மூன்று குறிப்புகள் இருந்தது. கதிரின் நம்பருக்கு வந்த அழைப்பு 9:30க்கு வந்திருந்தது. அதற்கு முன் 9:15 மணிக்கு ஒன்றும், பின் 9:45க்கு ஒன்றும் செய்யப்பட்டிருந்தது. கடைக்காரர், இரண்டு விஷயங்கள் சொல்லியிருக்கிறார். ஒன்று, 9:15 மணிக்கு ஒரு சிறுவனும், 9:30 மணிக்கு ஒரு ஆளும் கால் செய்ததாகச் சொல்லியிருக்கிறார். கால் செய்த அந்த ஆளுக்கு முப்பத்தைந்து வயது இருக்கலாமென்றும், ஆறடி உயரம் இருந்தானென்றும் சொல்லியிருக்கிறார். சேது கவனமாக எல்லா தகவல்களையும் குறிப்பெடுத்துக்கொண்டிருந்தார்.

ஜீப் குழப்பமான, நெரிசலான தெருக்களில் ஆங்காங்கே நின்று குறிப்பிட்ட அட்ரஸைத் தோண்டித் துழாவி ஒரு வழியாக அந்த அட்ரஸில் போய் நின்றது. இருவரும் இறங்கி அந்த அபார்ட்மென்டை அவதானித்தனர். வெகு பணக்காரக் களையுடன் கூடிய அபார்ட்மென்ட். பெரும்பாலான வீடுகளில் மனித நடமாட்டமே தெரியவில்லை. ஆனால் எல்லா வீட்டு பால்கனியிலும் ஏதாவதொரு துணி கொடியில் காய்ந்துகொண்டிருந்தது. அபார்ட்மென்ட் வாசலில் ஒரு மாருதி சென் காரும், அதன் பக்கவாட்டில் இரண்டு பேரும் நின்றிருந்தனர். காரின் டிக்கி திறந்திருந்தது. அதனுள் ஒரு ஸ்டெப்னி இருப்பதும் கூடத் தெரிந்தது. முதலில் சுத்தமாக காற்றிறங்கிப் போயிருந்த முன் சக்கரத்தையே பார்த்தபடி தங்களுக்குள் பேசிக்கொண்டிருந்தவர்கள் போலீஸ் ஜீப்பைப் பார்த்துவிட்டு சற்று கலவரமானார்கள் அந்த இருவரும்.

சேது முன்னே செல்ல சங்கர் பின்தொடர்ந்தார். தரைதளத்தில் 2 என்று எழுதப்பட்டிருந்த வீட்டின் காலிங்பெல் அழுத்தி காத்திருக்க, சிறிது நேரம் கழித்து ஒரு பெண் லேசாக கதவு திறந்து எட்டிப்பார்த்தார். காவல்துறை சீருடையில் இருவரைப் பார்த்ததும் அந்தப் பெண் வெகுவாக புருவம் சுருக்கினார்.

'மேடம், மாலதி நீங்கதானே. ஐ ஆம் சேது. இன்ஸ்பெக்டர். உங்க கிட்ட கொஞ்சம் பேசணும்'.

'எத பத்தி சார்?'.

'சத்தியமா என்னோட பாங்க் பாலன்ஸ் பத்தி இல்ல'.

அந்தப் பெண், கொஞ்சம் யோசித்துப் பின் கதவு திறந்தாள். சுடிதார் அணிந்திருந்தாள். நல்ல நிறமாய் இருந்தாள். உயரம் ஐந்தரை அடி இருக்கலாம். குழந்தை பெற்றவள் போல் தோன்றவில்லை. அவளின் வீடும்தான். அவளைப் பார்க்கையில் நகைகள் மீது ஆர்வமில்லாதவளோ என்று தோன்றியது. ஆனால், நன்றாய் சிங்காரித்துக்கொள்வாள் போலிருந்தது.

  இருவரும் உள்ளே நுழைந்தார்கள். வீடு, சிறியதாக ஆனால் அழகாக இருந்தது. ஹாலில் சுவருடன் ஒட்டிக்கொண்ட ஃப்ளாட்ரான் மானிட்டர், கறுப்பு நிறத்தில் சோபா, மரக்கதவிட்ட அலமாரி, பவர் ஹவுஸ், ஷோகேஸ், அதில் நிறைய அழகுப்பொருட்கள் இன்னும் என்னென்னவோ. அடையார் சிக்ஸ்த் சென்ஸில் காணப்படும் சில வீட்டு அலங்காரப்பொருட்கள் கூட இருந்தன. சுவற்றில் சுவர்க்கடிகாரம் மாலை ஐந்தரையைக் காட்டிக்கொண்டிருந்தது. விருந்தோம்பலில் அமர்வுக்கும், பரஸ்பரம், தண்ணீர் பரிமாறல்களுக்குப் பின், சேது ஆரம்பித்தார்.

'மாலதி, நீங்க பூஜ்யம் கம்பெனிலதானே வொர்க் பண்றீங்க?'.

'ஆமா சார்'.

'ஓகே. ஐ திங்க் நீங்க மேரீட். சரிதானே?'.

'ஆமா சார். அவர் பேரு ரமேஷ். ஒரு வேலையா பங்களூர் போயிருக்காரு. காலைல 8 மணிக்கு ஃப்ளைட் சார். ஸ்பைஸ்ஜெட் ஏர்வேஸ். அவரும் ஒரு சாஃப்ட்வேர் கம்பெனிலதான் வொர்க் பண்றாரு'.

'ஓகே மாலதி.. எப்போ வருவார்?'.

'அவருக்கு நைட் 7 மணிக்கு ரிடர்ன் ஃப்ளைட் சார். எட்டரை மணிக்கு வீட்ல இருப்பாரு சார்'.

'ம்ம்.. வீக்கென்ட் ஆச்சே. என்ன வேலையா அவர் பங்களூர் போயிருக்காருன்னு சொல்லமுடியுமா?'.

'அவரு பாட்டுல்லாம் நல்லா பாடுவாரு. ரீசென்ட்டா ஒரு காம்படீஷன்ல கூட ஆயிரம் ரூபா கேஷ் ப்ரைஸ் வாங்கினாரு. அது விஷயமா யாரையோ பாக்கணும்னுதான் போயிருக்காரு. காலைல 8 மணிக்கு ஃப்ளைட்' என்றுவிட்டு நிறுத்தினார் மாலதி.

அவளுக்கு மிக அருகில், மரத்தாலான அலமாரி தென்பட்டது. மொத்தம் நான்கு கப்போர்டுகள். சறுக்கும் கண்ணாடியால் மூடப்பட்டிருந்தது. மேலிரண்டு கப்போர்டுகள் புத்தகங்களால் நிறைக்கப்பட்டிருக்க, மூன்றாவது கப்போர்டில் இரண்டு ஃபோட்டோக்கள் இருந்தன. ஒன்று அவர் பரிசு வாங்கிய சான்றிதழ் லேமினேட் செய்யப்பட்டிருந்தது. அதற்கு பக்கத்தில் இன்னொன்றில் அவர் கேஷ் ப்ரைஸான ஆயிரம் ரூபாயை இரண்டு கைகளாலும் பிடித்து உயர்த்திக் காண்பித்தபடி சிரித்து நின்றிருந்தார். பக்கத்திலேயே சுவற்றில் ஆணியில் தொங்கவிடப்பட்டு இரண்டு மலைகள் குவியும் இடத்தில், ஒரு ஆறு நேராகச் செல்வது போலொரு காட்சி மிக எளிமையாக இருந்தது மரச்சட்டங்களுக்குள்.

'ஓகே மாலதி. உங்களுக்கு கதிர தெரியுமா?'. வெடுக்கென்று கேட்டார் சேது. அவர் பார்வை, மாலதியின் கண்களை ஊடுருவிக்கொண்டிருந்தது.

மாலதி சட்டென துணுக்குற்றது போல் பார்வை திருப்பி அவரைப் பார்த்ததை இருவருமே கவனித்தனர். சங்கர் ஓரக்கண்ணால் தன்னைப் பார்ப்பதை அப்போதைக்கு அசூயையாக உர்ந்தவர் பதிலுக்குக் காத்திருந்தார் சேது.

'ஆங்.. ம்ம் தெரியும் சார். ஆபீஸுக்கு அவர் கேப்ல தான் போவேன் சார்' என்றுவிட்டு நிறுத்தினாள் மாலதி. அதற்கு மேல் அதுபற்றி அவள் வேறெதுவும் பேசத் தயாராக இல்லையென்பதாக இருந்தது அவளது தோரணை.

அவள் பட்டென்று அத்தோடு நிறுத்தியது பொசுக்கென்று பட்டது சங்கருக்கும், சேதுவுக்கும். முயற்சியைக் கைவிடாமல் தொடர்ந்தார் சேது.

'ஓ கேப்லயா போவீங்க. உங்ககிட்ட கார் இல்லயா?'.

'இருக்கு சார். ஒரு சுவிஃப்ட் இருக்கு. ஆனா, சிட்டில டிரைவ் பண்றது ரிஸ்க்குன்னு நான் போறதில்ல சார். அவர்தான் எடுத்துட்டு போவாரு. இப்ப கூட கார் சர்வீஸ்க்கு விட்டிருக்கு. அதான் அவர் ஸ்பைஸ்ஜெட் ஃப்ளைட் புக் பண்ணிப் போயிருக்காரு'.

'ஓ மாருதி சர்வீஸ் ஸ்டேஷன்லயா?'.

'இல்ல சார். நாலு தெரு தள்ளி முருகன் கார் சரிவீஸ் சென்டர்ல தான் விட்டிருக்காரு சார். எப்பவுமே அங்கதான் விடுவாரு'.

'ஓ உங்க கார் நம்பர் என்னன்னு சொல்ல முடியுமா?'.

'TN 11 M 1980 சார்'

'ஓ..ஓகே .. ஒண்ணுமில்ல மாலதி. கதிரோட பாஸஞ்சர் பில்லுல சில பிரச்சனை இருக்கு. உங்களுக்கு அதனால ஏதும் பிரச்சினை ஏதுமில்ல. சொல்லிட்டுப் போலாம்னு தான் வந்தோம்' என்றுவிட்டு எழுந்துகொண்டார் சேது.

'ஓகே தாங்க்ஸ் சார்' என்றுவிட்டு அவள் வாயை மூடிக்கொண்டதில் அவள் அதிகம் வாயை விடவேண்டாமென எச்சரிக்கை உணர்வு கொண்டவளாகத் தோன்றியதை இருவருமே கவனமாக்க் குறிப்பெடுத்துக்கொண்டனர்.

சேதுவைத் தொடர்ந்து சங்கரும் எழுந்துகொள்ள, இருவரும் வெளியே நடந்து ஜீப்புக்கு வந்தனர்.

'சேது, இது நிச்சயம் பொம்பள மேட்டர்தான். கதிர் ஸ்கூல் ஃப்ரண்டுன்னு அவ காமிச்சுக்கவே இல்ல பாத்தீங்களா? நமக்குத் தெரியும்னு அவளுக்குத் தெரியல. டெலிஃபோன் பூத்ல கூட 9:30க்கு கால் பண்ணினது ஒரு ஆளு, ஆறடி உயரம்னு சொன்னார். அது கண்ணனாத்தான் இருக்கும். கண்டிப்பா இது கண்ணன் பண்ண கொலையாத்தான் இருக்கும் சேது'.

'ம்ம்.. வாங்க.. ஊர்ஜிதம் பண்ணிக்கலாம்.. முதல்ல அக்கம்பக்கத்துல விசாரிக்கலாம். கணவன்- மனைவி உறவு எவ்வளவு தூரம்ன்னு' என்ற சேது சங்கருடன் வெளியே வந்தார். அவர்களுக்குப் பின்னால் அந்தப் பெண் மாலதி வீட்டைத் தாழிடுவது தெரிந்தது. சேதுவும் சங்கரும் வெளியே அபார்ட்மென்ட் மெயின் கேட் வரை வர, அங்கு இப்போது அந்த மாருதி கார் மட்டும், டிக்கி திறந்த மேனிக்கு நின்றிருக்க, பக்கத்தில் நின்றிருந்த இருவரும் இப்போது இருக்கவில்லை. இரண்டு நிமிட இடைவெளி விட்டு, மீண்டும் சேது மாலதி வீட்டருகே சென்று முதல் தளம் செல்லும் படிக்கட்டுகளில் ஓசைப்படாமல் ஏற, பின்னாலேயே சங்கரும் தொடர்ந்தார் மெளனப் பூனையென. சேதுவுக்கு அந்தப் பெண் மாலதி கீ ஹோல் வழியே தாங்கள் இருவரும் வெளியே செல்வதை ஊர்ஜிதம் கொள்வாள் என்று தெரிந்திருந்தது.

இருவரும் நேராக முதல்தளம் சென்று வலதுபக்க வீட்டைத் தட்ட கீழே நின்றிருந்த அந்த இருவரில் ஒருவர் திறந்தார். முகத்தில் கேள்விக்குறியுடன். அவர் முகத்துக்கு நேரே வெளிப்புற சுவற்றில் சுப்பிரமணியன், ‍அபார்ட்மென்ட் செக்ரட்டரி என்று ஆங்கிலத்தில் தமிழிலும் எழுதியிருந்தது. உள்ளே ஒரு ஜமாவே இருந்தது. நான்கைந்து விடலைகள், அவர்களுள் சில பெண்கள், லேட் நாற்பதுகளில் ஒரு பெண். ஒவ்வொருவர் கையிலும் ஜிலேபியோ ஜாங்கிரியோ லட்டுவோ இருந்தது. ஏதோ ஒரு வெற்றியை வாழ்த்த வந்தவர்கள் போல் ஆரவாரமாய் குதூகலமாய் நின்றிருந்தனர்.

'சார், சொல்லுங்க சார்'.

'இன்ஸ்பெக்டர் சேது.. மார்னிங்.. இவரு சங்கர், சப் இன்ஸ்பெக்டர்'.

'ஐ ஆம் சுப்பு சார். நைஸ் மீட்டிங் யூ சார். வாங்க சார்'.

'மிஸ்டர் சுப்பு, இந்த அபார்ட்மென்ட்ல சமீபமா போன மூணு மாசத்துல ஏதாவது பிரச்சினை நடந்திச்சா? யாரோட லெட்டர்/ ரிஜிஸ்தர் தபால் ஏதாச்சும் நீங்க வாங்கி வச்சிருந்தீங்களா? பூட்டியிருக்குற வீட்டுக்குள்ள கேஸ் லீக் அப்டி இப்டின்னு ஏதாச்சும்...?'

'சார், அப்டில்லாம் ஏதும் இல்ல சார்.எல்லாரும் ரெஸ்பான்ஸிபிளா இருப்பாங்க சார். நோ கம்ப்ளெயின்ட்ஸ் சார். இன்ஃபாக்ட் ரொம்ப‌காம் பீபிள் சார், எக்சப்ட் மாலதி ரமேஷ் கபிள் சார்'.

'ஓ அவுங்க அடிக்கடி சண்ட போட்டுப்பாங்களா?'

'அடிக்கடின்னு சொல்ல முடியாது. ஆனா, ரெண்டு பேரும் வேலைக்குப் போறதால, பாத்துக்குறதே அபூர்வம் சார். ஒருத்தர் மாத்தி ஒருத்தர் எதையாவது ஆஃப் பண்ண மறந்துடுவாங்க. பாத்துக்குற நாளும் சண்டை போட்டுக்குவாங்க சார். என்ன ஏதுன்னு எங்களுக்குத் தெரியாது சார்'

அவர் சொல்லிக்கொண்டிருக்கையிலேயே மற்றவர்கள் தங்களுக்குள் குசுகுசுவென சிரிப்பும் கேலியுமாகப் பேசிக்கொண்டிருக்க இப்போது அவர் சம்பிரதாயமாய் சேதுவிடம்,

'சார், என் பையன் ஸ்கூல்ல நடந்த பெயின்டிங் காம்படீஷன்ல பரிசு வாங்கியிருக்கான் சார். இது அந்த சர்டிபிகேட் சார். அதான் சின்னதா ஒரு செலிப்ரேஷன். ஸ்வீட் எடுத்துக்கோங்க சார், டேய் ரகு இங்க வா... இவந்தான் சார் என் பையன்' என்றுவிட்டு சற்றே எட்ட இருந்த டைனிங் டேபிளில் இருந்த ஸ்வீட் பாக்ஸை வலதுகையிலும், இடது கையில் அந்த சர்டிபிகேட்டையும் நீட்டினார். அந்த சர்டிபிகேட்டில் ராஜலக்ஷ்மி மெட்ரிகுலேஷன் ஸ்கூல் என கொட்டை எழுத்தில் இருக்க, கீழேயே அட்ரஸ், ஃபோன் நம்பர், இத்தியாதி இத்தியாதி இருந்தன. இப்போது அவர் பக்கத்தில் அவரின் பையன் ரகு வந்து நின்றான். வயது 17 இருக்கலாம். ஐந்தரை அடி உயரம். நல்ல நிறம். ஜீன்ஸ் பாண்ட், டிசர்ட் என ஸ்டைலாக இருந்தான்.

'ஓ கங்க்ராட்ஸ், பையன் பெயின்டிங்லாம் பண்ணுவாரா..குட் குட்.. ?' என்றுகொண்டே ஸ்வீட்பாக்ஸிலிருந்து லட்டு ஒன்றை எடுத்து வாயில்போட்டுக்கொள்ள‌, சங்கரும் தன் பங்குக்கு ஒரு லட்டை சுவீகரித்தார்.

'ஆமா சார், இதோ பாருங்களேன்' என்றுவிட்டு கையிலிருந்தவற்றை டைனிங் மேஜையில் வைத்துவிட்டு அதே டைனிங் டேபிளில் சுருட்டி வைக்கப்பட்டிருந்த சார்ட் பேப்பர்கள் சிலவற்றை விரித்துக் காண்பிக்க, வாட்டர்கலரிங்கில் பூக்களும், பூனைகளுக்கும் மத்தியில் பாதி தெரியும் வகையில் பெண்ணின் முகம் ஒன்றிலும், இன்னொன்றில் பாலைவனத்தின் ஒற்றை மரத்தில், ஒரு பறவையின் நிழலில் ஒரு பெண்ணின் முகமுமாக இருந்தது. இவ்வகை விடலைப் பையன்கள் ஒரு தினுசு. இவர்களின் ஓவியங்களில் பெண் முகங்கள் இருக்கும். கேட்டால் மேஜிக்கல் ரியலிசம், முந்திரிபாயாசம் என்று வகைவகையாக டயலாக் விடுவர்.

'ஓகே கீழே நிக்கிதே அது உங்க சென் காரா? என்ன ப்ராப்ளம்? பங்க்ச்சரா?'.

'ஆமா சார், பங்க்ச்சர் சார். ஸ்டெப்னி இருக்கு. ஆனா, ஜாக்கி டிக்கிலதான் இருந்தது. அத காணல சார். போன தடவை மெக்கானிக் ஷாப்ல சர்வீஸ் விட்டப்போ மிஸ் ஆயிடிச்சோன்னு தெரியல சார்'.

'ஓ.. ஓகே ஓகே.. கேரி ஆன் சுப்பு.. நாங்க வரோம்'.

'ஓகே சார்' என்றுவிட்டு அவர் சிரித்து வழியனுப்ப இருவருமாய் வெளியே வந்தார்கள்.

சேது சங்கருடன் நேராக முருகன் கார் சர்வீஸ் சென்டர் சென்று அதே சுவிஃப்ட் கார் சர்வீஸில் இருப்பதை ஊர்ஜிதம் செய்துகொண்டார். அதே நேரம் சங்கர் மீனம்பாக்கம் விமான நிலையத்திற்கு போன் செய்து ஸ்பைஸ்ஜெட் ஃப்ளைட்டின் பாஸஞ்சர் மானிஃபெஸ்டில் ரமேஷ் என்ற பெயரில் ஒருவர் ஃப்ளைட் போர்ட் செய்துவிட்டதை ஊர்ஜிதம் செய்துகொண்டார். சேது மணி பார்த்துக்கொண்டார். மணி மாலை ஐந்தைத் தாண்டியிருந்தது. தானோ, சங்கரோ அதுவரை மதிய சாப்பாடு சாப்பிடவே இல்லையென்பது நினைவுக்கு வந்தது. ஜீப் சேதுவையும், சங்கரையும் ஏற்றிக்கொண்டு கொலை நடந்த ஈ.சி.ஆர். ரோட்டிற்கு விரைந்துகொண்டிருந்தது.

'நீங்க என்ன நினைக்கிறீங்க சங்கர்?'

'சேது, இட்ஸ் க்ளீன் நவ். கதிரோட டைரில மாலுன்னு போட்டிருக்கு. அது மாலதியாதான் இருக்கணும். மாலதி மேல அவனுக்கு பால்ய காதல் இருந்திருக்கும். கண்ணனுக்கு அவ மேல ஒரு கண்ணு இருந்திருக்கலாம். மாலதிக்கும், அவ புருஷனுக்கும் சண்டைகள் இருந்தாலும் இந்தக் கேஸைப் பொறுத்தவரை ரமேஷ் காலைலயே பங்களூர் போயிட்டார். ஃப்ளைட் போர்ட் பண்ணிட்டதா ஏர்போர்ட்ல கன்ஃபர்ம் கூட பண்ணிட்டாங்க. கதிர் நம்பருக்கு 9:30 க்கு கால் வந்திருக்கு. 9:30 க்கு கால் பண்ணினவன் ஒரு ஆளுன்னு அந்தக் கடைக்காரன் சொன்னது கண்ணனாகத்தான் இருக்கணும் சேது. சோ, கண்ணன் தான் கொன்னிருக்கணும் சேது'.

'ஒரு வேளை, இத மாலதிக்கு வேண்டப்பட்டவங்க‌பண்ணியிருந்தா?'.

'யாரு ரமேஷா!! அதெப்படி காலைல 8 மணி ஃப்ளைட்டுக்கு பங்களூர் போனவன் 9:30 மணிக்கு கால் பண்ண முடியும், கொலை பண்ண முடியும் சேது?'

சேது பதிலேதும் பேசாமலிருந்தார். அவர் சிந்தனையில் ஆழ்ந்திருப்பதாகத் தோன்றியது. சிறிது நேரங்கழித்து சேது தன்னுடைய மொபைலை பாக்கேட்டிலிருந்து எடுத்து ஏதோ ஒரு நம்பரைச் சுட்டி, காதில் பொறுத்திக்கொண்டார்.

'ஹலோ, நான் போலீஸ் இன்ஸ்பெக்டர் சேது பேசறேன். ஒரு இன்வெஸ்டிகேஷனுக்காக....'

சங்கர் தனக்கு தீவிரமாக பசிப்பதை உணர்ந்துகொண்டவராய் ஒருவித ஆயாசத்துடன் அமர்ந்திருந்தவாக்கில் முறுவலித்தார். அவருக்குக் காது அடைப்பதைப் போலிருந்தது. அவ்வப்போது வந்த கொட்டாவிகள் மேலும் காதுகளை செவிடாக்கின. சேது ஃபோனில் பேசிக்கொண்டிருந்த சில வார்த்தைகள் காதிலேயே விழாதது பசியால்தானோ என்று நினைத்துக்கொண்டார். தான் உணர்வது போல் சேதுவும் பசியை உணர்ந்திருப்பாரா என்று நினைக்கத்தோன்றியது. ஆசை புலன்களை வெல்கிறது. பசி புலன்களை அடைக்கிறது. விசித்திரமான உணர்வுகளுக்குப் புலன்கள் வெறும் பகடைக்காய் ஆகின்றன. சங்கருக்கு சட்டென ஏதோவொரு சர்சின் பாதிரியாராகிவிட்ட உணர்வு மேலிட்டது.

சேது காதுக்குக் கொடுத்திருந்த போனை எடுத்து சட்டைப்பையில் போட்டுக்கொள்வது தெரிந்தது.

'சேது, கண்ணன்தான் கொலை பண்ணீயிருக்கான். மாலதிய ஒரு தலையா கண்ணன் லவ் பண்ணிருக்கான். ஆனா, மாலதி கதிர பத்தி சொல்லாம விட்டத பாத்தா அவளுக்கும் கதிர் மேல கண் இருந்திருக்கலாம். அவன் தான் காலைல கதிர கடைசியா பாத்திருக்கான். ரமேஷ் சென்னைலயே இல்ல. கதிர கொலை பண்ணனும்ற மோட்டிவ் வேற யாருக்கும் இல்ல. டீசல் பங்க் வரைக்கும் டோப் பண்ணிருக்கான். தன்னோட மொபைல்ல கூப்பிட்டா எவிடென்ஸ் ஆயிடுமோன்னு லோக்கல் பி.சி.ஓலேர்ந்து கூப்பிட்டிருக்கான். 18 கிலோ மீட்டர் தனியா கூட்டிட்டுப் போயி கொலை பண்ணிருக்கான். சிம்பிள். நமக்குத் தெரியவேண்டியது, கதிர் மாதிரி கண்ணனுக்கும் மாலதி மேல லவ்வான்னு தெரியணும் அவ்ளோதான். லாக்கப்ல வச்சி நாலு தட்டு தட்டினா அதை அவனே சொல்லிடுவான் சேது. எல்லாமே சரியாதான் இருக்கு சேது'.

'ம்ம்... ஆமா சங்கர். எல்லாமே சரியாதான் இருக்கு. ஆனா, ஒரே ஒரு விஷயத்தைத் தவிர. அத தான் க்ளியர் பண்ணிக்க ட்ரை பண்றேன் சங்கர்' என்றார் சேது.

'அது என்ன மேட்டர் சேது?'.

'ஆங்..அதுவா... அது...' என்று சேது ஏதோ சொல்ல வாயெடுக்கும்போதே, மீண்டும் அவரது தொலைபேசி மணியடிக்க, மொபைலை எடுத்துக் காதுக்குக் கொடுத்தார் சேது.

'ஹலோ ..சேது ஸ்பீக்கிங்.. ஆங்.. ம்.. ஓகே ஓகே குட்... தாங்க்ஸ் ஓகே ஓகே' என்றுவிட்டு போனை வைத்துவிட்டு திரும்பி டிரைவரிடம் சொல்லி ஜீப்பை மீண்டும் மாலதி வீட்டுக்கு திருப்பச்சொல்ல, ஜீப் அடுத்து வந்த ஒரு வளைவில், ஒரு அரைவட்டம் அடித்துத் திரும்பி மாலதி வீட்டை நோக்கி விரைந்தது.

மாலதி வீட்டை நோக்கி போகச் சொல்லும் சேதுவைப் புரியாமல் சங்கர் ஏதோ கேட்க எத்தனித்து

'சேது, என்னாச்சு... மாலதி வீட்டுக்கு ஏன் போறோம்?' என்று கேட்க‌,

'அங்க வந்து பாருங்க ..தெரியும்... ' என்று சேது சொல்லிக் கொண்டிருக்கையிலேயே ஜீப் மாலதி வீடு இருந்த தெருவுக்குள் நுழைந்து வீட்டின் முன் நின்றது. அவர் முகம் இப்போது தெளிவாக இருப்பதாகத் தோன்றியது சங்கருக்கு. ஆனால், காரணம் புரியவில்லை.

ஜீப்பிலிருந்து மிடுக்காய் சேது இறங்க, பின்னாலேயே சங்கரும் இறங்க, இருவரும் மாலதி வீட்டுக்கதவை நெருங்கினார்கள். சேது மாலதி வீட்டுக்கதவின் காலிங்பெல்லை அழுத்தாமல் நேராக மாடிப்படி ஏறி முதல் தளம் செல்ல, சங்கர் ஏதும் புரியாமல் சேதுவைப் பின் தொடர்ந்தார். சேது நேராக சுப்புவின் வீட்டிற்கு சென்று காலிங் பெல் அழுத்த, சுப்பு கதவைத் திறந்தார்.

'சார், சொல்லுங்க சார்.. எதாச்சும் மறந்து வச்சிட்டுப் போயிட்டீங்களா?'.

'நோ சுப்பு, உங்க பையன கொஞ்சம் கூப்பிடறீங்களா? அவர்கிட்ட கேக்க சில கேள்விகள் இருக்கு. பதில் தெரிஞ்சா உபயோகமா இருக்கும்'.

சுப்பு என்ன என்பதாய் ஆச்சர்யமா அதிர்ச்சியா என்று தோன்றாத வகைக்குப் பார்த்துவிட்டு உள்ளே திரும்பி, ரகுவைக்கூப்பிட, உள் ரூமிலிருந்து வெளியே வந்தான் ரகு. வீட்டில் இப்போது அத்தனை ஆரவாரமிருக்கவில்லை. கலைந்து கிடந்தவற்றை ஒதுங்க வைத்துக்கொண்டிருக்கும் தோரணை தெரிந்தது.

'ரகு, உன்னோட ஸ்கூல் பேக்க கொஞ்சம் கொண்டு வாயேன். நான் பாக்கணும்'.

'ஓகே அங்கிள்' என்றவன் முகத்தில் பீதி மெல்ல அப்பிக்கொள்ள, டைனிங் டேபிளுக்கு அருகாமையில் பால்கனியை ஒட்டி வைத்திருந்த பேக்கை எடுத்து நீட்டினான்.

'அங்கிள் ..இதான் அங்கிள் என் பேக்' அவன் குரலில் பதட்டம் கூடியிருந்தது. முகம் மெல்ல மாறத் துவங்கியிருந்தது. பேக்கை வாங்கிப் பிரித்துப் பார்த்த சேது வார்த்தைகளில் அதிகம் கடினம் கூட்டியவராய் உருமத் துவங்கினார்.

'இன்னிக்கு ஸ்கூலுக்கு எத்தனை மணிக்கு போன ரகு?'.

'ச..சார்..அ..அது..வவந்து.. காலைல எட்டரைக்கு சார்'. என்றவனுக்கு விரைந்து ஓடும் மின்விசிறியைத் தாண்டி வியர்க்கத் துவங்கியிருந்தது. ரகு பதறுவது குறித்து அதிகம் கவலைப்பட்டவராய் இடைமறித்தார் சுப்பு.

'சார், அவன் காலைல 8 மணிக்கே ஸ்கூல் கிளம்பிட்டான் சார். நீங்க அப்டில்லா...' என்றவரை இடைமறித்தார் சேது.

'பொய், நீ பதினொன்றரைக்குத் தான் போயிருக்க. லேட்டா போனதுக்கு ஃபைன் கட்டியிருக்க. கொஞ்சம் முன்னாடி உன் ஸ்கூல்ல விசாரிச்சி தெரிஞ்சிக்கிட்டேன். கீழ்வீட்டு மாலதி ரெகுலரா கேப்ல போறது உனக்குத் தெரிஞ்சிருக்கு. மாலதி மேல ஒரு கண் உனக்கு. அதுக்கு சாட்சி மாலதிக்கு இருக்குற அதே கன்னக்குழி உன் பெயின்டிங் எல்லாத்துலயும் இருக்கு. மாலதி வீட்ல இருக்குற பெயிண்டிங்க‌மேலோட்ட‌மா பாத்தா ஒரு இய‌ற்கைக் காட்சி. ஆனா, அதுல‌ம‌லைக‌ளைவ‌ச்சி இத‌ய‌மும், ஆத்தை வ‌ச்சி அம்புமா இத‌ய‌த்தை குத்தாதேங்கறா மாதிரி காட்சி வ‌ச்சிருக்க‌. அது உன்னோட‌பெயிண்டிங்னு கீழே ர‌குன்னு உன் கையெழுத்து வேற‌. மாலதியும் கதிரும் பால்ய காதலர்கள்ங்குறது உனக்கு மாலதி மூலமா தெரிஞ்சிருக்கு. அவுங்க பழக்கம் இப்பவும் தொடர்றது உனக்கு புடிக்கல. மாலதிகிட்ட நீ சொல்லிருக்கலாம். அவ கேக்காம இருந்திருக்கணும். உங்க வீட்டு கார்ல இருந்த ஜாக்கிய பேக்ல மறைச்சி எடுத்துட்டு போயிருக்க. அதுக்கு சாட்சி துருப்புடிச்ச இரும்பு உன் பேக்ல ஒட்டியிருக்கு. கதிர் கேப் ஒரு லோக்கல் பி.சி.ஓலேர்ந்து 9:30 க்கு கால் பண்ணி வரவழைச்சி கோயிலுக்குப் போகணும்னு சொல்லிட்டு போயி அங்க இந்த ஜாக்கியால அடிச்சி கொன்னிருக்க. நீ கால் பண்ணினதுக்கு சாட்சி அந்த பி.சி.ஓ கடைக்காரன். அவன் கடிகாரம் 15 நிமிஷம் ஸ்லோ. அவன்கிட்ட விசாரிச்சாச்சு. 9:15 க்கு ஒரு ஸ்கூல் பையன் பண்ணினதா சொன்ன கால் உண்மைல 9:30க்கு. அத பண்ணினது நீ. அப்புறம் எதுவும் நடக்காதது மாதிரி ஸ்கூலுக்கு பதினொன்றரைக்கு போயிருக்க‌' சொல்லிவிட்டு சேது நிறுத்த, சேதுவையே திகைத்துப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த ரகு மெளனம் கலைத்துக் குலுங்கிக் குலுங்கி அழத்துவங்கினான். அவன் அழுவதைப் பார்த்து அதிர்ச்சியில் சிலையாகி நின்றார் சுப்பு.

முற்றும்

#நன்றி
உயிர்மையின் உயிரோசை கலை இலக்கிய இதழ்(http://uyirmmai.com/uyirosai/contentdetails.aspx?cid=6133)